فرانسوا میتران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی العربية
فرانسوا میتران
فرانسوا میتران سال ۱۹۸۴
بیست و یکمین رئیس‌جمهور فرانسه
مشغول به کار
۲۱ مه ۱۹۸۱ – ۱۷ مه ۱۹۹۵
نخست وزیر پیر مائوروی
لوران فابیوس
ژاک شیراک
میشل روکار
ادیت کرسون
پیر برگووی
ادوار بالادور
پیش از او: والری ژیسکار دستن
بعد از او: ژاک شیراک
Co-Prince of Andorra
مشغول به کار
۲۱ مه ۱۹۸۱ – ۱۷ مه ۱۹۹۵
نخست وزیر Òscar Ribas Reig
Josep Pintat-Solans
Òscar Ribas Reig
Marc Forné Molné
Representative Jean-Yves Caullet
پیش از او: والری ژیسکار دستن
بعد از او: ژاک شیراک
رهبر حزب سوسیالیست
مشغول به کار
۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ – ۲۴ ژانویه ۱۹۸۱
پیش از او: Alain Savary
بعد از او: لیونل ژوسپن
وزیر دادگستری فرانسه
مشغول به کار
۳۱ ژانویه ۱۹۵۶ – ۱۲ ژوئن ۱۹۵۷
رئیس جمهور رنه کوتی
نخست وزیر Guy Mollet
پیش از او: روبر شومان
بعد از او: Edouard Corniglion-Molinier
وزیر کشور فرانسه
مشغول به کار
۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ – ۲۳ فوریه ۱۹۵۵
رئیس جمهور رنه کوتی
نخست وزیر Pierre Mendès-France
پیش از او: Léon Martinaud-Deplat
بعد از او: Maurice Bourgès-Maunoury
Minister-Delegate to the Council of Europe
مشغول به کار
۲۸ ژوئن ۱۹۵۳ – ۴ سپتامبر ۱۹۵۳
رئیس جمهور ونسان اوریول
نخست وزیر Joseph Laniel
پیش از او: Pierre Pflimlin (۱۹۵۲)
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۵۲ – ۲۸ فوریه ۱۹۵۲
رئیس جمهور ونسان اوریول
نخست وزیر Edgar Faure
وزیر ماوراء آبهای فرانسه
مشغول به کار
۱۲ ژوئیه ۱۹۵۰ – ۱۵ اوت ۱۹۵۱
رئیس جمهور ونسان اوریول
نخست وزیر René Pleven
Henri Queuille
پیش از او: Paul Coste-Floret
بعد از او: Louis Jacquinot
Minister of Veterans and War Victims
مشغول به کار
۲۴ نوامبر ۱۹۴۷ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۸
رئیس جمهور ونسان اوریول
نخست وزیر روبر شومان
پیش از او: Daniel Mayer
بعد از او: André Maroselli
مشغول به کار
۲۲ ژانویه ۱۹۴۷ – ۲۱ اکتبر ۱۹۴۷
رئیس جمهور ونسان اوریول
نخست وزیر روبر شومان
پیش از او: Max Lejeune
بعد از او: Daniel Mayer
اطلاعات شخصی
تولد فرانسوا موریس آدرین ماری میتران
۲۶ اکتبر ۱۹۱۶(1916-10-26)
Jarnac، جمهوری سوم فرانسه
مرگ ۸ ژانویه ۱۹۹۶ میلادی (۷۹ سال)
پاریس، فرانسه
حزب سیاسی Cross of Fire
(1934–36)
Democratic and Socialist Union of the Resistance
(1945–64)
Convention of Republican Institutions
(1964–71)
حزب سوسیالیست
(۱۹۷۱–۹۶)
همسر دانیل میتران
فرزندان پاسکال
ژان کریستف
ژیلبر
مازارین
محل تحصیل دانشگاه پاریس
Free School of Political Studies
دین کاتولیک رومی
امضاء
وب‌گاه François Mitterrand Institute

فرانسوا موریس آدرین ماری میتران (به فرانسوی: François Maurice Adrien Marie Mitterrand) (۲۶ اکتبر ۱۹۱۶(1916-10-26) – ۸ ژانویه ۱۹۹۶(1996-01-08))، سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. میتران نخستین رئیس‌جمهور سوسیالیست فرانسه و بیست و یکمین رئیس جمهور آن برای دو دوره از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ میلادی بود.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به لومیر و شرکا اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده است.

سیاست[ویرایش]

او که در ابتدای جنگ جهانی دوم مجروح شده بود به حکومت فرانسه ویشی پیوست که با آلمان نازی همکاری می‌کرد. بعدها به نیروهای مقاومت پیوست و بعد از دیدار با ژنرال شارل دو گل عضو دولت موقت او شد. پس از جنگ، چند سالی در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ وزیر از جمله وزیر امور سربازان بازنشسته، وزارت شهرستان‌ها و قلمروهای ماورابحار فرانسه، نماینده در شورای اروپا، وزیر کشور و وزیر دادگستری بود.[۱]

در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ نامزد ریاست‌جمهوری شد ولی به ترتیب از شارل دو گل و سپس والری ژیسکار دستن شکست خورد. اما در رقابت‌های انتخاباتی در ۱۹۸۱ موفق شد والری ژیسکار دستن را شکست دهد و مدت ۱۴ سال در کاخ الیزه حکومت نمود.

میتران معروف به "اغواگر بزرگ سیاست فرانسه" بود که مجدداً سوسیالیسم را در این کشور زنده کرد و رابطه با آلمان را برای اتحاد در اروپا مهم می‌دانست.[۱]

زندگی شخصی[ویرایش]

میتران در سال ۱۹۴۴ با همسرش دانیل میتران (با نام اصلی دنیل گوزِ) ازدواج کرد. حاصل این ازدواج ۳ فرزند پسر و یک دختر بود که یکی از پسرها در دو ماهگی درگذشت بودند.[۱]

در سال ۱۹۶۲ میتران ۴۶ ساله زمانی که در ساحل اوسه‌گور در جنوب غربی فرانسه با ان پنژو (متولد ۱۹۴۳) آشنا شد که ۲۷ سال از ان بزرگتر بود. ان دختر یکی از خانواده‌های سرشناس کاتولیک اهل کلرمون-فران (از خویشاوندن صاحبان شرکت لاستیک‌سازی میشلن) بود. پدر ان دوست میتران بود. این آشنایی باعث پیداپش عشقی آتشین اما پنهان میان آن دو شد. آنها در ۱۹۷۴ صاحب دختری به نام مازارین شدند. به علت پنهانی بودن این روابط میتران و ان مجبور بودند صحبت‌ها و ابراز احساسات خود را از طریف نامه به یکدیگر بیان کنند. در سال ۲۰۱۶ کتابی به نام "نامه‌های میتران به ان" منتشر شد که محتوای آن، متن بیش از ۱۲۰۰ نامه که میتران از ۱۹۶۲ تا زمان مرگش در ۱۹۹۶ به ان بود. انتشار این کتاب دیدگاه افرادی که او را به عنوان فردی مغرور و بدبین می‌شناختند به چالش می‌کشد. در عوض، این نامه‌ها وی را فردی پر از عشق، لطافت و صمیمیت، با ادبیاتی که منتقدان ادبی را به وجد آورده نشان می‌دهد.[۱]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «François Mitterrand»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵).

پیوند به بیرون[ویرایش]

فرنسوا ميتيران
François Mitterrand
François Mitterrand (الفرنسية)  تعديل قيمة خاصية الاسم في اللغة الأصلية (P1559) في ويكي بيانات
فرنسوا ميتيران

رئيس الجمهورية الفرنسية
في المنصب 21 مايو 1981-17 مايو 1995
Fleche-defaut-droite-gris-32.png فاليري جيسكار ديستان
جاك شيراك Fleche-defaut-gauche-gris-32.png
معلومات شخصية
الاسم عند الولادة François Maurice Adrien Marie Mitterrand (الفرنسية)  تعديل قيمة خاصية الاسم عند الولادة (P1477) في ويكي بيانات
الميلاد 26 أكتوبر 1916
جارنا Jarnac فرنسا
الوفاة 8 يناير 1996 (79 سنة)
باريس
سبب الوفاة سرطان البروستاتا  تعديل قيمة خاصية سبب الوفاة (P509) في ويكي بيانات
مواطنة Flag of France.svg فرنسا  تعديل قيمة خاصية بلد المواطنة (P27) في ويكي بيانات
الديانة لاأدرية  تعديل قيمة خاصية الديانة (P140) في ويكي بيانات
الحزب الحزب الاشتراكي  تعديل قيمة خاصية عضو في حزب سياسي (P102) في ويكي بيانات
الحياة العملية
المدرسة الأم جامعة باريس
معهد الدراسات السياسية بباريس  تعديل قيمة خاصية تعلم في (P69) في ويكي بيانات
المهنة سياسي[1]،  ومحامي،  وصحفي  تعديل قيمة خاصية المهنة (P106) في ويكي بيانات
الخدمة العسكرية
المعارك والحروب ثورة التحرير الجزائرية  تعديل قيمة خاصية الصراع (P607) في ويكي بيانات
الجوائز
كارلسبريز (1988)[2]
الصليب الأكبر من وسام الاستحقاق الوطني
وسام الصليب الأكبر من وسام جوقةالشرف
صليب الجيش 1939–1945
وسام فارس الصليب الأعظم
قلادة ترتيب إيزابيلا الكاثوليكية  تعديل قيمة خاصية جوائز (P166) في ويكي بيانات
التوقيع
فرنسوا ميتيران

فرنسوا ميتيران (1916-1996) (بالفرنسية: François Mitterrand) هو رجل سياسة فرنسي، شغل منصب رئيس الجمهورية لفترتين رئاسيتين بين عامي 1981 - 1995. كان ينتمي إلى الحزب الاشتراكي الفرنسي حيث شغل منصب أمينه العام.

نشأته وشبابه (1916-1939)

مدينة جارناك في غرب فرنسا

ولد في جارناك (منطقة شارنت)، ونشأ في بيئة برجوازية وكاثوليكية. كان أبوه من الوجهاء، يدير معملاً للخل. اضطر لمسايرة قيم عائلته واتبع المسلك الذي رسمته له بيئته. درس الآداب والحقوق في باريس وتخرّج من المدرسة الحرة للعلوم السياسية وأصبح متطوعًا في حركة الكولونيل لاروك للشبّان، التي تدعو إلى تقوية السلطة التنفيذية وتميل إلى أقصى اليمين.

وعلى خلاف الأسطورة التي ساهم في ترويجها، كان طالبًا مسيّساً لا يربأ بنفسه عن المشاركة في المظاهرات ضدّ الأجانب. إلا أنه لم يكن فاشياً ولا معادٍ للسامية، بل كان هاجسه الأدب كما تبرهن عليه نصوصه عن فرنسوا مورياك وأندريه جيد وهنري دو مونترلان. إلا أنّه كان مائلاً إلى يمين اليمين.

سنوات الحرب (1939-1945)

وبعد هزيمة فرنسا في بداية الحرب العالمية الثانية سجن ميتيران في معتقل ألماني، وبعد فراره منه في ديسمبر 1941 عمل في فيشي للدولة الفرنسية كرئيس لشعبة الصحافة لمفوضية توظيف سجناء الحرب السابقين، بين 1942 - 1943. كان من المؤيدين لـ فيليب بيتان بحماس في الأشهر الأولى، لاعتقاده أن رابح فيردان أحصن سور ضدّ السيطرة الألمانية.

بدأ يتطلع إلى المقاومة في عيد الخمسين 1942 بعدما قابل مجموعة بدأت تقلب للدولة الفرنسية ظهر المجن، فشرع يتحوّل ببطء. لم يكن أوّل من انضمّ إلى المقاومة ولكنه لم يكن من المتخلفين عنها أيضاً.

دخل ميتيران في المقاومة سنة 1943 بعدما تلقى وسام "الفرانيسك" الذي كان يعطى لأوفى خدم فيليب بيتان. ثم سافر إلى لندن والجزائر. تتضمن مذكرات الجنرال ديغول الحربية بشأن ميتيران أحكاماً قاسية، إذ يذكره في قائمة من كان يخابر فرنسا الحرة من داخل الحدود. أدرجّت حركة المعتقلين والمنفيين، التي كان ينشط فيها ميتيران، بعد التحرير في قائمة الحركات المشتركة في المقاومة الفرنسية الداخلية.

حوّلته الحرب إلى شخص آخر وأثّرت عليه مخالطة الشيوعيين والاشتراكيين في المعتقلات تأثيراً بالغاً. فعند تحرير فرنسا كان ميل ميتران إلى اليسار ميلاً شديداً بل كاد يدعو إلى الثورة العمالية؛ كتب في رسالة لأعز صديق له جورج دايان: "إن مثالي لهو الوحدة العمالية".

حياته السياسية من 1945 إلى 1981

الجمهورية الرابعة (1946-1958)

ورغم ذلك لم يتردد ميتيران في السنوات التالية في الإبحار في المياه الكدرة ليمين الوسط. توالت الحكومات وبقي هو دائماً في دوائر الحكم، وتولى 11 حقيبة وزارية في عهد الجمهورية الرابعة. ولعله كان بقي على هذه الحال لولا انقلاب ديغول سنة 1958 التي حوّله إلى المعارضة، أي اليسار.

الجمهورية الخامسة

سرعان ما أدرك فرانسوا عواقب نظام الاقتراع الجديد الذي أقرّه استفتاء 1962 (والذي كان عارضه بشدة)، وسعى ليصبح ممثل اليسار ضد ديغول في انتخابات 1965. وبعد ذلك تتابعت المراحل التي أدت به إلى الوصول إلى قمة الحزب الاشتراكي (في مؤتمر إيبيني سنة 1971) الذي كرّسه كزعيم للمعارضة، فقادها إلى الحكم في غضون عشر سنوات.

رئيس الجمهورية

الرئاسة الأولى (1981-1988)

الإصلاحات الأولى والعودة إلى سياسة اقتصادية أرثوذكسية (1981-1986)

وفي 10 مايو 1981 انتخب ميتيران رئيساً للجمهورية هازماً الرئيس السابق فاليري جيسكار ديستان ليصبح أول رئيس اشتراكي للجمهورية الخامسة ويكلف بيير موروا بتشكيل حكومته الأولى.

ومن التدابير التي اتخدتها حكومة موروا

  • داخليّاً:
    • رفع الراتب الأدنى عشرة في المئة، والإعانات العائلية والسكنية خمساً وعشرين في المئة، والإعانات للمعاقين عشرين في المئة.
    • إلغاء عقوبة الإعدام
    • إنشاء ضريبة على الثروات الكبيرة
    • مضاعفة ميزانية وزارة الثقافة ورفع ميزانية البحث بـ 512 في المئة، وميزانية وزارة التشغيل بـ 112 في المئة، وميزانية وزارة السكن بـ 37 في المئة.
    • تخفيض قيمة الفرنك الفرنسي
    • تأميم البنوك والمجموعات الصناعية الكبرى
    • تحديد المدة القانونية للشغل بـ39 ساعة أسبوعية.
    • رفع مدة العطلة المدفوعة إلى خمسة أسابيع سنوية.
    • إلغاء تجريم المثلية
  • خارجياً

أشهره الأخيرة

قضى ميتيران أجله في الثامن من يناير 1996، وتم دفنه في جارناك مسقط رأسه.

المصادر

  • Encyclopedia Universalis (بالفرنسية)