فرانتس آلبرت سین
فرانتس آلبرت سین | |
|---|---|
17th Governor-General در دوکنشین بزرگ فنلاند | |
| دوره مسئولیت ۲۴ نوامبر ۱۹۰۹ – ۱۶ مارس ۱۹۱۷ | |
| پادشاه | نیکلای دوم |
| Minister-Chairman | گئورگی لووف |
| پس از | Woldemar von Boeckmann |
| پیش از | Mikhail Stakhovich |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲۷ ژوئیه ۱۸۶۲ ویتبسک |
| درگذشته | c. 1918 کرونشتات، امپراتوری روسیه |
| خدمات نظامی | |
| وفاداری | امپراتوری روسیه |
| درجه | سپهبد |
فرانتس آلبرت سین (روسی: Франц Альберт Александрович Зейн، فرانتس آلبرت الکساندروویچ زین، زاده ۲۷ ژوئیه ۱۸۶۲ - درگذشته تابستان ۱۹۱۸) فرمانده نظامی روسی بود که بین ۲۴ نوامبر ۱۹۰۹ و ۱۶ مارس ۱۹۱۷ فرماندار کل فنلاند بود. او یکی از مجریان اصلی سیاست روسیسازی در دوره دوم روسیسازی ۱۹۰۹–۱۹۱۷ بود.
زندگینامه
[ویرایش]اوایل زندگی و فعالیت حرفهای
[ویرایش]سین از اشرافزادگان سطح پایین استان ویتبسک بود. پدرش الکساندر سین ابتدا به عنوان افسر و سپس به عنوان کارمند دولت در همین استان خدمت میکرد. این منطقه مملو از بلاروسیها، لیتوانیاییها، لهستانیها و یهودیان با گرایشهای مذهبی مختلف بود. سین از سنین پایین با شیوه برخورد دولت روسیه با اقلیتهای ملی آشنا شد. بعدها پس از اتمام مدرسه افسری و توپخانه، هنگامی که به عنوان ستوان دوم در قفقاز خدمت میکرد، با این شیوه برخورد بیشتر مواجه شد. او در سال ۱۸۸۵ در آکادمی نظامی پذیرفته شد و با پشتکار و وظیفهشناسی خود را متمایز کرد.[۱]
در سال ۱۸۹۰، سین به هلسینکی و ستاد ناحیه نظامی روسیه در فنلاند منتقل شد. در آنجا با مشکلات عملی این واقعیت که نیروهای مسلح فنلاند از نیروهای مسلح روسیه جدا بودند، آشنا شد و از آنچه که به عنوان حس برتری ملی فنلاندیها تجربه میکرد، آزرده خاطر شد.[۱]
سین پیش از آنکه فرماندار کل شود، افسر ستاد در منطقه نظامی فنلاند و دستیار فرماندار کل، نیکولای ایوانوویچ بوبریکوف، بود. پس از ترور بوبریکوف در سال ۱۹۰۴ و اعتصاب عمومی در سال ۱۹۰۵، سین مجبور به فرار از فنلاند شد. سپس به عنوان فرماندار گرودنو، منطقهای روسی-لهستانی-یهودی در بخش غربی امپراتوری روسیه در نزدیکی زادگاهش، منصوب شد.[۱]
فرماندار کل فنلاند
[ویرایش]هنگامی که روسیه، تحت نخستوزیری پیوتر استولیپین، از پیامدهای انقلاب رهایی یافت، کار تحت سلطه درآوردن فنلاند توسط دولت امپراتوری از سر گرفته شد. سین در سال ۱۹۰۷ به سمت معاون فرماندار کل منصوب شد و در سال ۱۹۰۹ به عنوان فرماندار کل منصوب شد. و پس از آن هم درجه سپهبدی دریافت کرد.[۱]
سین سهم بزرگی در روسیسازی فنلاند داشت. در زمان او، فنلاندیها و روسهایی که وابستگی سیاسی نداشتند و ایدئولوژی ملی را پذیرفته بودند، به عنوان سناتور و فرماندار منصوب شدند. خدمات شهروندی به زبان مشترک امپراتوری (روسی) ارائه شد، آموزش زبان روسی در مدارس گسترش یافت و کتابهای درسی تاریخ و جغرافیا از عباراتی که برای روسیه توهینآمیز تلقی میشد، پاکسازی شدند.[۱] خودمختاری فنلاند هم در سالهای ۱۹۰۸ و ۱۹۱۰ با تصویب قوانینی که به دومای روسیه، به جای مجلس فنلاند، حق وضع قوانین در مورد دوکنشین بزرگ فنلاند را میداد، بیشتر محدود شد.[۲] همچنین برنامههایی برای جدا کردن بخشهایی از باریکه کارلیا و الحاق آنها به فرمانداری سن پترزبورگ وجود داشت که باعث اعتراضاتی در میان جمعیت مناطق مرزی شد.[۱]
در طول جنگ جهانی اول، او فعالانه با طرحهای اعزام فنلاندیها به خدمت سربازی مخالفت میکرد و هشدار میداد که اقدامات قهری مستلزم افزایش حضور نظامی روسیه برای حفظ نظم است. او همچنین سعی کرد واردات غلات از جنوب روسیه را با وجود خطوط راهآهن سنگین زمان جنگ تضمین کند.[۱]
پس از فرمانداری
[ویرایش]پس از انقلاب فوریه، سین به دستور دولت موقت روسیه دستگیر شد. این دستور را آدریان نپنین اجرا کرد و سین در ۱۶ مارس تحتالحفظ به سنپترزبورگ منتقل شد.[۳] او پس از مدتی آزاد شد و از دولت فنلاند درخواست بازنشستگی کرد اما درخواستش رد شد. در عوض به او توصیه شد که از دولت روسیه درخواست بازنشستگی کند زیرا مقام فرماندار کل به درخواست خود سین به خدمات شهروندی روسیه تغییر یافته بود. زندگی سین پس از آن مشخص نیست، اما اعتقاد بر این است که او مانند بسیاری دیگر از افسران امپراتوری در خلیج فنلاند غرق شد.[۱]
همسرش، سوفیا ایوانوونا سین، با نام خانوادگی استیون، پس از مرگ او، به عنوان خدمتکار میخائیل بوروویتینوف شروع به کار کرد.[۱]
جوایز
[ویرایش]- نشان سنت آنا، درجه یک
- نشان سنت آنا، درجه سه
- نشان عقاب سفید
- نشان سنت استانیسلاو، درجه یک
- نشان سنت استانیسلاو، درجه دو
- نشان سنت استانیسلاو، درجه ۳
- نشان سنت ولادیمیر، درجه دو
- نشان سنت ولادیمیر، درجه ۳
- نشان سنت ولادیمیر، درجه ۴
منابع
[ویرایش]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "فرانتس آلبرت سین". Biografiskt lexikon för Finland (به سوئدی). Helsingfors: Svenska litteratursällskapet i Finland. urn:NBN:fi:sls-4698-1416928957304.
- ↑ Pertti Luntinen: F. A. Seyn 1862 - 1918 - A Political Biography of a tsarist Imperialist as Administrator of Finland, Helsinky, 1985, شابک ۹۵۱−۹۲۵۴−۷۲−۲, in English.
- ↑ "The Governor-General of Finland Frans Seyn". www.histdoc.net. Retrieved 2026-04-12.
پیوند به بیرون
[ویرایش]| مناصب سیاسی | ||
|---|---|---|
| پیشین: Woldemar von Boeckmann |
Governor-General of Finland ۱۹۰۹–۱۹۱۷ |
پسین: Mihail Aleksandrovich Stahovich |