فالستو
فوسه یا فالسِتو (Falsetto) واژهای ایتالیایی به معنی «کاذب» (مصغرِ falso) است و به گسترهٔ آوازی اشاره دارد که در محدودهٔ فرکانسی دقیقاً بالاتر از گسترهٔ معمولی صدا قرار گرفته و تقریباً یک اکتاو با آن همپوشانی دارد.
این صدا توسط ارتعاش کامل یا جزئیِ لبههای لیگامانی تارهای صوتی تولید میشود. فوسه معمولاً در زمینهٔ آوازخوانی مطرح میشود و ویژگی تولید صدا در هر دو جنس زن و مرد است، اما یکی از چهار گسترهٔ اصلی گفتاری شناختهشده در گفتاردرمانی نیز بهشمار میرود.
اصطلاح فالستو بیشتر برای اشاره به نوعی تولید صوتی در آواز به کار میرود که به خواننده امکان میدهد نتهایی فراتر از محدودهٔ صوتی طبیعی یا رجیستر معمولی (M1) را اجرا کند. ویژگی صدای فالستو یا رجیستر M2 معمولاً نفسدار و شبیه فلوت است و نسبت به رجیستر معمولی دارای پویایی کمتر در شدت صدا و کیفیت لحنی محدودتر است. ویلیام ونارد اشاره میکند که بیشتر افراد بدون آموزش، هنگام استفاده از فالستو صدایی نسبتاً «نفسدار» یا «جیغمانند» دارند، ولی نادر کسانی هستند که توانستهاند صدای فالستوی قوی و پرطنین تولید کنند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Falsetto». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵.
