فاطمه صغری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فاطمه دختر حسین، یکی‌ از دختران حسین بن علی بود و مادرش ام اسحاق دختر طلحه بن عبیدالله[۱] بوده‌‌است. او در واقعه کربلا حضور داشت و پدرش قبل از مرگ وصیت و ودایع امامت را به او سپرد. او در بین دختران حسین بن علی بیشترین شباهت را به جدش فاطمه داشت و به همین دلیل حسین او را به عقد حسن بن حسن دراورد.[۲]

فاطمه و حسن در کربلا حضور داشتند اما حسن کشته نشد و اسماء بن خارجه فزاری جانش را نجات داد اما فاطمه همراه با اسیران به کوفه و شام رفت و خطبه‌‌هایی در کوفه خواند.[۳][۴] او پس از بازگشت از شام به مدینه رفت. او بعد از مرگ حسن یک سال بر مزار او خیمه‌ای برپا کرد و به عزاداری و عبادت پرداخت.[۵] او بعدا با عبدالله بن عمرو بن عثمان بن عفان ازدواج کرد. فاطمه از مجموع ازدواج های خود دارای هفت فرزند شد که حسن مثلث یکی از آنان بود. او سرانجام درسال ۱۱۷ هجری از دنیا رفت و در قبرستان باب‌الصغیر دفن گردید.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۴۹۱؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۳۲۹. به نقل از ویکی شیعه [۱]
  2. شیخ مفید، الارشاد، جلد ۲، صفحه ۲۵.
  3. شبخ مفید، الارشاد، جلد ۲، صفحه ۲۵.
  4. احمد بن علی طبرسی، الاحتیاج، جلد ۲، صفحه ۲۷۲۹
  5. علامه مجلسی، بحارالنوار، جلد ۴۴، صفحه ۱۶۷
  6. بن جوزی، تذکره‌الخواص، صفحه ۲۵۱
  • کتاب وقایع الشهور و الایام

پیوند به بیرون[ویرایش]