فارامیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارامیر
شخصیت رشته‌افسانه‌های تالکین
لقب(ها)

کارگزار گاندور
شاه ایتیلین،
فرماندار امین آرنن

character_title = See Names and titles
نژاد

انسان

character_culture = دونداین، خاندان هورین
کتاب(ها) ارباب حلقه‌ها: دو برج (رمان)
ارباب حلقه‌ها: بازگشت پادشاه (رمان)

فارامیر یک شخصیت افسانه ای در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین است که در داستان ارباب حلقه‌ها ظاهر شده‌است. او برادر کوچکتر برومیر از یاران حلقه و دومین پسر دنه‌تور دوم، کارگزار قلمروی گاندور است.

دیوید ونهام در نقش فارامیر در فیلم ارباب حلقه‌ها ساختهٔ پیتر جکسون

زندگی[ویرایش]

داستان اوایل زندگی فارامیر از زبان خودش در داستان ارباب حلقه‌ها و در پیوست‌های کتاب آمده‌است. فارامیر در دوران سوم به دنیا آمد پدرش از نجیب‌زادگان بود و یک سال پس از تولد فارامیر کارگزار گاندور شد.[۱] مادر فارامیر زمانی که او پنج سال داشت از دنیا رفت.[۲] پس از مرگ مادر فارامیر، دنه‌تور دوم تبدیل به فردی بی‌احساس و سرد می‌شود و روابطش با پسرانش ضعیف می‌گردد. با اینکه دنه‌تور آشکارا برومیر را به فارامیر ترجیح می‌دهد اما رابطهٔ عاطفی میان دو برادر بدون حسادت چه در کودکی و چه در بزرگسالی هر روز بهتر می‌شود.

ظاهر[ویرایش]

مشخصات فارامیر در پیوست‌های کتاب ارباب حلقه‌ها چنین آمده‌است:

فارامیر به آسانی می‌تواند آنچه در دل انسان‌ها است را بفهمد. این توانایی او باعث شد تا بیشتر افسوس بخورد تا اینکه افراد را خرد انگارد. او تحمل بالایی داشت و عاشق داستان‌های افسانه ای و موسیقی بود؛ از این رو بسیاری شجاعت او را نسبت به برادرش کمتر می‌دانستند. اما چنین نبود او در هنگام خطر به دنبال کسب افتخار نبود مگر آنکه هدفی پشتش باشد.[۳]

فارامیر از نظر ظاهر بسیار شبیه برومیر بود،[۴] فردی بلند قد با چهره ای شریف، موهای تیره و چشمان خاکستری. گفته می‌شود که احتمالاً خون اهالی نومنور در رگ‌های فارامیر جریان داشته‌است که پدیده ای بسیار نادر است.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. Return of the King 1955, Appendix B, pp. 368–373
  2. Return of the King 1955, "The Steward and the King", pp. 240, 245–7
  3. Return of the King 1955, Appendix A: I (iv), pp. 335–6
  4. Return of the King 1955, "The Siege of Gondor", p. 82
  5. Return of the King 1955, "Minas Tirith", pp. 31, 39