غلامعلی حداد عادل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
غلامعلی حداد عادل
Haddad Adel cropped.jpg
حداد عادل در سال ۱۳۹۴
عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام
شروع به کار
۲۴ اسفند ۱۳۹۰
گمارندهسید علی خامنه‌ای
رئیساکبر هاشمی رفسنجانی
سید محمود هاشمی شاهرودی
صادق لاریجانی
مشغول به کار
۲۵ اسفند ۱۳۸۰ – ۹ خرداد ۱۳۸۳
گمارندهسید علی خامنه‌ای
رئیساکبر هاشمی رفسنجانی
پیش ازمهدی کروبی
چهارمین رئیس مجلس شورای اسلامی
مشغول به کار
۱۷ خرداد ۱۳۸۳[۱] – ۶ خرداد ۱۳۸۷
سرپرست: ۹–۱۷ خرداد ۱۳۹۱[۲]
نایب اولمحمدرضا باهنر
نایب دومسید محمدحسن ابوترابی‌فرد
پس ازمهدی کروبی
پیش ازعلی لاریجانی
نماینده مجلس شورای اسلامی
دوره‌های ۶، ۷، ۸ و ۹
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۹۱ – ۶ خرداد ۱۳۹۵
حوزه انتخاباتیتهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت۱٬۱۱۹٬۴۷۴ (۴۷٫۹۴٪)
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۱
حوزه انتخاباتیتهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت۸۴۴٬۲۳۰ (۴۴٫۲۱٪)
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۸۳ – ۶ خرداد ۱۳۸۷
حوزه انتخاباتیتهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت۸۸۸٬۲۷۶ (۵۰٫۴۵٪)
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتیتهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت۵۵۶٬۰۵۴ (۲۵٫۲۰٪)
اطلاعات شخصی
زاده
غلامعلی مشهد محمدعلی حداد[۳]

۱۹ اردیبهشت ۱۳۲۴ (۷۴ ساله)
تهران، ایران
ملیتایرانی
حزب سیاسیمستقل
دیگر عضویت‌های سیاسیجمنا (۱۳۹۵–تاکنون)
ائتلاف بزرگ اصول‌گرایان (۱۳۹۴)
جبهه متحد اصول‌گرایان (۱۳۸۶–۱۳۹۰)
ائتلاف آبادگران (۱۳۸۱–۱۳۸۴)
حزب جمهوری اسلامی (۱۳۵۹–۱۳۶۶)
همسر(ان)طیبه ماهروزاده
فرزندانفریدالدین
آزاده
زهرا
بنت‌الهدی
خویشاوندانمجید حداد عادل (برادر)
سید مجتبی خامنه‌ای (داماد)
اقامتگاهدروس، منطقه ۳ تهران، ایران
محل
تحصیل
دانشگاه پهلوی
دانشگاه تهران
رزومهدانشگاه تهران
مذهباسلام (شیعه)
جایزه‌هانشان تعلیم و تربیت (درجه ۲)
کتاب سال (۱۳۶۸)
چهره ماندگار (۱۳۸۷)
وبگاهوبگاه رسمی
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هافیزیک، فلسفه
مؤسسه‌هادانشگاه پهلوی (۱۳۴۵–۱۳۴۷)
دانشگاه ملی ایران (۱۳۴۷–۱۳۵۰)
دانشگاه صنعتی آریامهر (۱۳۵۱–۱۳۵۷)
دانشگاه تهران (۱۳۶۴–۱۳۹۷)
پایان‌نامه
استاد راهنماکریم مجتهدی
دانشجوهای دکتریعلی لاریجانی، سید محمد حکاک
تأثیرگذاری‌هاایمانوئل کانت[۴]

غلامعلی حداد عادل (زادهٔ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۲۴ خیابان ری تهران)[۳] سیاستمدار و مدرس دانشگاه ایرانی است، که هم‌اکنون به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی فعالیت می‌کند. او نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در ادوار ششم تا نهم و پنجمین رئیس مجلس شورای اسلامی و اولین رئیس غیر روحانی مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی است.[۵]

حداد عادل با شعار تقوا و تدبیر در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ نامزد شد و صلاحیت او از سوی شورای نگهبان تأیید شد اما در ۲۰ خرداد ۱۳۹۲ (چهار روز پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری) به نفع اصول‌گرایان از نامزدی کناره‌گیری کرد.[۶][۷] در سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر به او اهدا شد.[۸]

در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۹۸ غلامعلی حداد عادل به همراه ۹ نفر دیگر از اطرافیان علی خامنه‌ای در فهرست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار گرفتند.[۹][۱۰]

سالهای اولیه زندگی و تحصیلات[ویرایش]

غلامعلی حداد عادل در حال دریافت نشان افتخار جهادگر عرصه عرصه فرهنگ، هنر و رسانه در سال ۱۳۹۳[۸]

غلامعلی حداد عادل در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۲۴ با نام «غلامعلی مشهد محمدعلی حداد» در تهران زاده شد.[۳] پدربزرگ وی عباس در زمان ناصرالدین شاه برای تعمیرات ماشین دودی بین تهران و شهرری استخدام شد و به همین جهت به حداد معروف بود. غلامعلی کودکی را در یکی از مناطق پایین شهر به نام «پای خط» گذراند و دبستان را در مدرسه عمومی بندار رازی در خیابان لرزاده طی کرد. برای دبیرستان به مدرسه علوی رفت و در آنجا زیر نظر علامه کرباسچیان تعلیمات دینی دید. او در سال ۱۳۴۲ از دبیرستان علوی فارغ‌التحصیل شد. در سالهای ۱۳۴۵ و ۱۳۴۷ لیسانس و فوق لیسانس خود را در رشته فیزیک از دانشگاه‌های تهران و پهلوی دریافت کرد. بین سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ او در دانشگاه پهلوی و از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰ در دانشگاه ملی ایران فیزیک درس می‌داد. در سال ۱۳۵۱، کارشناسی ارشد فلسفه را از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران دریافت کرد. دروس دوره دکتری فلسفه در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران را در سال ۱۳۵۳ به پایان برد. در این دوران به دلیل تحصیل فلسفه نزد نصر که استاد مذهبی فلسفه آن زمان دانشگاه تهران بود مورد توجه سیدحسین نصر واقع شده و در دفتر وی به فعالیت مشغول می‌شود.[۱۱] بین ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷ در دانشگاه صنعتی شریف به تدریس فلسفه، تاریخ علم و تاریخ فلسفه غرب و تاریخ فلسفه اسلامی پرداخت.[۱۲] در سال ۱۳۶۴ از پایان‌نامه دکتری فلسفه تحت عنوان «نظر کانت دربارهٔ مابعدالطبیعه» دفاع کرد. او از ۱۳۶۴ تاکنون به تدریس فلسفه غرب در دانشگاه تهران اشتغال دارد.[۱۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

طیبه ماهورزاده همسر غلامعلی حداد عادل در رونمایی از کتاب شعر[۱۴]

همسر او طیبه ماهرو زاده دارای دکترای فلسفه تعلیم و تربیت است و در سمت‌های اجرایی بسیاری چون، مشاور وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، مدیر پژوهشکده مطالعات زنان دانشگاه الزهرا و دانشیار دانشگاه الزهرا، همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو هیئت مؤسس انجمن فلسفه ایران، عضو هیئت امنای سازمان انجمن اولیاء و مربیان، مؤسس شبکه زنان دانشمند مسلمان و سردبیری چندین مجله تخصصی و… ایفای نقش کرده‌است.[۱۵] طیبه ماهرو زاده دبیرستان دخترانه فرهنگ مخصوص علوم انسانی را تأسیس کرد و تا چند سال این موسسات با نظر او اداره می‌شد. دبیرستان دخترانه فرهنگ در سال (۱۳۸۲) از طرف وزارت آموزش و پرورش به عنوان ۴ مدرسه عالی ایران معرفی شد. وی در کنار سایر فعالیت‌های علمی و اجرائی خود از آغاز تأسیس، مدیریت این دبیرستان را خود بر عهده داشته‌است.[۱۶] او عضو شورای عالی آموزش و پرورش است.[۱۷]

این دو چهار فرزند دارند: فریدالدین، متولد ۱۳۵۲، دکترای علوم سیاسی از دانشگاه امام صادق، آزاده، متولد ۱۳۵۴، دکترای فناوری نانو از دانشگاه کانازاوای ژاپن، زهرا، متولد ۱۳۵۸، کارشناسی ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی، کارشناسی ارشد مدیریت خبر از دانشکده صدا و سیما، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت فرهنگی و بنت الهدی، متولد ۱۳۶۴، کارشناسی فلسفه از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد فلسفه دین هستند.[۱۸]

یکی از دامادهای او روح‌الله رحمانی است که متولد و بزرگ شدهٔ اهایوی آمریکاست،[۱۹] دارای مدارک لیسانس تا پی اچ دی علوم کامپیوتر از دانشگاه واشینگتن، سنت لوییس است، سابقه کار در شرکت‌های آمازون و بینگ را دارد[۲۰] و هم‌اکنون استاد دانشکده علوم و فنون دانشگاه تهران است.[۲۱][۲۲] رحمانی که خواهرزاده محسن وزوایی است[۲۳] از مرداد[۲۴] تا آبان[۲۵]۱۳۹۵[۲۶] مدیرکل دفتر نوآوری و حمایت از سرمایه‌گذاری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بود که به دلیل دوتابعیتی بودن استعفا داد.[۲۷] آزاده در ژاپن دکترای ژنتیک مولکولی گرفت[۲۸] و بعداً به همراه همسرش به آمریکا رفت و دو سال در آنجا زندگی کرد.[۲۸][۲۹] غلامعلی حداد عادل می‌گوید، در آمریکا نوه‌هایش در مدرسه اسلامی درس می‌خواندند اما شرایط زندگی برای آن‌ها راحت نبود و در نهایت دخترش و خانواده او به ایران برگشتند. دخترش در ایران کار نانوتکنولوژی را دنبال نکرد و با مادرش همراه شد و شبکه زنان دانشمند جهان اسلام را راه‌اندازی کردند تا زنان دانشمند را به زنان جهان اسلام و خارج از جهان اسلام معرفی کنند.[۲۸] مجتبی خامنه‌ای (پسر سیدعلی خامنه‌ای) داماد دیگر او و همسر زهرا حداد عادل است.[۳۰] همسر بنت الهدی متخصص هوش مصنوعی و استاد دانشگاه تهران است. به غیر از زهرا، همگی در منزل پدری در منطقه دروس تهران زندگی می‌کنند.[۱۱][۳۱]

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

پیش از انقلاب[ویرایش]

او در اول شهریور ۱۳۵۰ زمانی که مدرس فیزیک[۳۲] دانشگاه ملی بود جزو ۴۴ نفر وابسته به نهضت آزادی بود که به همراه برادرش مجید حداد عادل به جرم تلاش برای خرابکاری در جشن‌های دو هزار و پانصد ساله شاهنشاهی دستگیر شد و ۶۶ روز زندانی بود. این گروه اولین بیانیه خود را در زندان به عنوان بیانیه نهضت مجاهدین خلق ایران منتشر می‌کنند و پس از خروج از زندان، در آذر ماه همان سال، بنای اولیه تشکیل سازمان مجاهدین خلق ایران را می‌گذارند.[۳۳] لطف‌الله میثمی در گفتگو با حسین دهباشی در مجموعهٔ تاریخ شفاهی ایران می‌گوید غلامعلی حدادعادل در آن ماجرا اشتباهی دستگیرشده و در واقع این برادر او مجید حدادعادل بوده که با مجاهدین خلق در ارتباط بوده، اما مأموران ساواک او را به همراه برادرش و دو تن دیگر با این تصور که این‌ها اعضای یک خانه‌تیمی هستند دستگیر کرده‌بودند.[۳۴]

پس از انقلاب[ویرایش]

با پیروزی انقلاب حداد در معاونت وزارت ارشاد وقت به فعالیت مشغول شد. از دیگر مسئولیت‌های وی در این دوران، شورای مدیریت صداوسیما بود. کمی بعد از آن وی به وزارت آموزش و پرورش می‌رود و در آنجا نیز به مدت حدود ۱۱ سال ابتدا مشاور و بعد معاونت این وزرات خانه را بر عهده می‌گیرد. از اقدامات مهم دوران مدیریت وی در آموزش و پرورش، تغییر تمام کتب درسی زمان پهلوی، در ظرف ۳ سال بود.[۱۱]

او که بعد از انقلاب سال ۵۷ همواره مواضع اصول‌گرایانه داشته برای نمایندگی مجلس ششم کاندید شد و در جریان بازشماری آرای تهران به جای علیرضا رجایی به این مجلس راه یافت. شورای نگهبان اعلام کرده بود که صندوق‌هایی که مخدوش بودن آن از نظر شورای نگهبان به اثبات رسیده‌است و با معیارهای شورای نگهبان تأیید کردنی نیست، باید ابطال شود. برای همین تصویب اعتبارنامه حدادعادل نزدیک به شش ماه طول کشید. بعد از انجام رأی‌گیری‌ها اعتبارنامه حدادعادل تأیید شد. حدادعادل رئیس فراکسیون اقلیت در مجلس ششم شد.

او در مجلس هفتم پس از انتخاب شدن به عنوان منتخب اول مردم تهران در انتخابات هیئت رئیسه با ۱۹۶ رای در مقابل ۵۵ رای حسن سبحانی به پیروزی رسید.[۳۵] در این مجلس و در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴، شورای نگهبان صلاحیت مصطفی معین، نامزد حزب مشارکت و مجاهدین انقلاب، و محسن مهرعلیزاده، اصلاح‌طلب مستقل را رد کرد. حدادعادل به رهبری نامه‌ای نوشت و درخواست کرد که ایشان شورای نگهبان را به توسیع دایره نامزدهای واجد شرایط توصیه کند. این درخواست با تأیید رهبری و تأیید صلاحیت این دو نفر همراه شد.

حدادعادل در مجلس هشتم، رئیس کمیسیون فرهنگی بود و بازی ریاست را به علی لاریجانی واگذار کرد. در جریان انتخابات سال هشتاد و هشت در تلویزیون ایران با یک سؤال خطاب به میرحسین موسوی گفت «دوست عزیز اگر بنا به تقاضای شما انتخابات باطل گردد و دوباره رای‌گیری شود و فرضاً شما پیروز شوید و این بار رقیب شما آقای احمدی‌نژاد تقاضای ابطال انتخابات کند، تکلیف چیست؟ این چرخه تا کی می‌تواند ادامه داشته باشد؟»

از دیگر اقدامات او در مجلس هشتم می‌توان به وساطت او برای عدم استیضاح وزیر کار بر سر انتصاب سعید مرتضوی به ریاست سازمان تأمین اجتماعی اشاره کرد. حداد پیغام آورد که مرتضوی قول شرف داده که کنار برود، نمایندگان هم امضای استیضاح را پس گرفتند اما مرتضوی زیر قولش زد و کنار نرفت. محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت با حضور در مجلس گفت، دولت هیچ تعهدی نداده‌است و مرتضوی نیز که صبح به احترام جلسه شب گذشته‌اش به سازمان تأمین اجتماعی نرفته بود، از بعد از ظهر بر سرکار حاضر شد.

در جریان انتخابات هیئت رئیسه مجلس نهم غلامعلی حدادعادل از سوی فراکسیون اصولگرایان مجلس و علی لاریجانی نیز از طرف رهروان ولایت به عنوان رئیس پیشنهادی مجلس نهم انتخاب و معرفی شدند. در نهایت علی لاریجانی با کسب ۱۷۳ رأی از مجموع ۲۷۵ آرای مأخوذه به سمت رئیس موقت مجلس نهم برگزیده شد. غلامعلی حدادعادل هم صد رأی منتخبان مجلس را از آن خود کرد.[۳۶] حداد عادل در انتخابات مجلس دهم، در جایگاه سی و یکم در تهران قرار گرفت و پس از چهار دوره موفق به راهیابی به مجلس شورای اسلامی نگردید.

دربارهٔ دیدگاه‌های تخصصی حداد عادل می‌توان به دفاع او از خصوصی‌سازی آموزش و پرورش یاد کرد. وی معتقد است آموزش و پرورش ذیل اصل ۴۴ قانون اساسی و نه اصل ۴۳ قانون اساسی معنا دارد و ضرورت دارد قید غیرانتفاعی از روی مدارس غیردولتی برداشته شود تا بدین طریق سرمایه‌های مردمی به سمت آموزش و پرورش سرازیر شود.[۳۷]

سوابق اجرایی[ویرایش]

  • معاون وزیر آموزش و پرورش
  • عضو هیئت امنای بنیاد دائرةالمعارف اسلامی و مدیرعامل بنیاد دانشنامه جهان اسلام از ۷۴ تاکنون
  • معاون پژوهشی وزارت آموزش و پرورش
  • عضو شورای سرپرستی سازمان صدا و سیما
  • نمایندهٔ تهران در مجلس شورای اسلامی دورهٔ ششم، هفتم و هشتم و نهم
  • عضو هیئت‌علمی و دانشیار گروه فلسفه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
  • دریافت‌کنندهٔ نشان درجه دو تعلیم و تربیت (۱۳۷۴)
  • ریاست مجلس شورای اسلامی در دورهٔ هفتم.
  • رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در دورهٔ هشتم.
  • مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی
  • عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام
  • رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی
  • رئیس بنیاد سعدی
  • عضو هیئت امنای بنیاد ایران‌شناسی
  • عضو هیئت امنای انجمن آثار و مفاخر فرهنگی
  • عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی
  • رئیس شورای تحول و ارتقای علوم انسانی
  • عضو شورای عالی آموزش و پرورش
  • عضو شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
  • عضو هیئت امنای مؤسسهٔ آموزشی مجمع جهانی اهل بیت

تحریم وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا[ویرایش]

در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا ۹ تن از نزدیکان علی خامنه‌ای از جمله غلامعلی حدادعادل را تحریم کرد. [۳۸] در بیانیه این وزارتخانه آمده است:« این افراد در طیف وسیعی از رفتارهای شرورانه رژیم، از جمله بمبگذاری در مجتمع تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت در سال ۱۹۸۳ و انفجار ساختمان انجمن همیاری اسرائیل و آرژانتین در سال ۱۹۹۴ به علاوه شکنجه، کشتار فراقانونی و سرکوب مردم دست داشته‌اند.» [۳۹]


کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • تمهیدات: مقدمه‌ای برای هر مابعدالطبیعه آینده که به عنوان یک علم عرضه شود، ایمانوئل کانت، غلامعلی حدادعادل (مترجم)، تهران: مرکز نشر دانشگاهی
  • نظریه معرفت در فلسفه کانت، یوستوس هارتناک، غلامعلی حدادعادل (مترجم)، ناشر: هرمس، فکر روز
  • مقالات کانتی، غلامعلی حدادعادل، ناشر: هرمس، ۱۳۹۲
  • فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی، غلامعلی حدادعادل، ناشر: سروش
  • تاریخ و تاریخ‌نگاری، غلامعلی حدادعادل و دیگران، ناشر: کتاب مرجع
  • خدامحوری، اکازیونالیزم، در تفکر اسلامی و فلسفه مالبرانش، پایان‌نامه برگزیده سال در علوم انسانی، غلامعلی حدادعادل، قاسم کاکایی، ناشر: حکمت، ۱۳۸۳
  • حزب در ایران، مسعود عرفانیان، جمال خسروی، عبدالحسین آذرنگ، غلامعلی حدادعادل، بهروز طیرانی، پروین قدسی زاد، محمدحسین خسروپناه، محمدابراهیم بلوکی، محمد چگینی، مریم جواهری، ناشر: کتاب مرجع
  • آنچه دربارهٔ کودکان و نوجوانان باید بدانیم، رضا فرهادیان، غلامعلی حدادعادل، فرخنده مفیدی، ناشر: بوستان کتاب قم
  • استاد سخن، غلامعلی حدادعادل، ناشر: همشهری
  • با احترام: مجموعه مقالات اهدا شده به استادان، غلامعلی حدادعادل، سیدمصطفی شهرآیینی (ویراستار)، ناشر: هرمس
  • دانشنامه جهان اسلام، غلامعلی حدادعادل (زیرنظر)، ناشر: بنیاد دائرةالمعارف اسلامی
  • آسیب‌شناسی تربیت دینی، گفتگو با دکتر حداد عادل، تهران: مدرسه، ۱۳۸۳
  • آخرین منبر: آخرین سخنرانی حجت‌الاسلام فلسفی، غلامعلی حدادعادل (گردآورنده)، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی
  • پروین اعتصامی، حداد عادل (به اهتمام)، ناشر: خانه کتاب
  • درس‌هایی از قرآن، غلامعلی حدادعادل، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی ۲۴.
  • حج نماز بزرگ، غلامعلی حدادعادل، ناشر: مشعر
  • ترجمه قرآن، ۱۳۸۸
  • احوال دل گداخته، زیده کتاب «مکتوبات» مولانا، تهران: سخن، ۱۳۹۲
  • آشنایی با جامعه‌شناسی آموزش و پرورش، ۱۳۶۰–۱۳۷۰
  • دانش اجتماعی (سال اول و دوم دبیرستان)، ۱۳۶۰–۱۳۷۱
  • تعلیمات مدنی در تعلیمات اجتماعی سال سوم تا پنجم دبستان، ۱۳۶۱
  • دین و سیاست در دانش اجتماعی (سال اول دبیرستان)، ۱۳۶۲–۱۳۶۹
  • نگاهی به بینش اجتماعی اسلام، در دانش اجتماعی، ۱۳۶۲–۱۳۶۴
  • تعلیمات اجتماعی (سال سوم دورهٔ راهنمایی)، ۱۳۶۳؛
  • درس‌هایی از قرآن (سال اول تا چهارم دبیرستان)، ۱۳۷۲
  • درس انقلاب اسلامی تاریخ ایران وجهان (سال سوم علوم انسانی)، ۱۳۷۸

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «حداد عادل رئیس مجلس هفتم شد». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۷ خرداد ۱۳۸۳. دریافت‌شده در ۷ خرداد ۱۳۹۷.
  2. «حداد عادل رئیس موقت مجلس نهم ایران شد». بی‌بی‌سی فارسی. ۹ خرداد ۱۳۸۳. دریافت‌شده در ۷ خرداد ۱۳۹۷.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ تابناک (۲۴ خرداد ۱۳۹۲). خانوادگی-سابق-حداد-عادل-عکس «نام‌خانوادگی سابق حداد عادل» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). تابناک. دریافت‌شده در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «name» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. «فلسفه‌خوانده‌های سیاست‌پیشه». اعتماد. سال سیزدهم (۳۵۱۷): ۸. ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۵.
  5. اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی بایگانی‌شده در ۷ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine (وبگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی)
  6. «حداد عادل از انتخابات کنارکشید+متن بیانیه انصراف». ۲۰ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۲.
  7. http://www.radiofarda.com/archive/news/20130610/143/143.html?id=25012301
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ «مراسم تجلیل از جهادگران عرصه فرهنگ، هنر و رسانه برگزار شد». خبرگزاری تسنیم. ۲۲ اسفند ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۶ مه ۲۰۱۸.
  9. «آمریکا ۹ فرد نزدیک به رهبر ایران از جمله مجتبی خامنه‌ای را تحریم کرد». euronews. ۲۰۱۹-۱۱-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۰۳.
  10. Welle (www.dw.com)، Deutsche. «آمریکا فرزند و شماری از نزدیکان خامنه‌ای را تحریم کرد | DW | 04.11.2019». DW.COM. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۰۳.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ «زندگینامه «حدادعادل» منتشر شد». مشرق. ۱۸ فروردین ۱۳۹۲.
  12. http://sahamnews.org/2015/05/282976/
  13. تحصیلات
  14. «رونمایی از کتاب شعر غلامعلی حدادعادل». تسنیم. ۲۹ فروردین ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۱۶.
  15. همسران نامزدها به چه کاری مشغول هستند؟
  16. «بیوگرافی خانم دکتر طیبه ماهرو زاده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۸ ژوئن ۲۰۱۲.
  17. «اعضای شورای عالی آموزش و پرورش». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵.
  18. اطلاعات شخصی
  19. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳.
  20. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳.
  21. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳.
  22. https://www.tasnimnews.com/fa/news/1394/12/24/1027049/سطح-علمی-ایرانی-ها-را-از-آمریکایی-ها-هم-بالاتر-دیدم-فکر-مهاجرت-استعماری-است-به-ایران-آمدم-تا-کشورم-را-بسازم
  23. http://foumanma.ir/1858?print=1
  24. http://www.eghtesadonline.com/بخش-بازار-دیجیتال-64/141278-مدیر-ایرانی-مایکروسافت-مدیرکل-وزارت-ارتباطات-شد
  25. https://www.tasnimnews.com/fa/news/1395/08/12/1228621/مدیر-دو-تابعیتی-مستعفی-که-بود
  26. http://www.mehrnews.com/news/3813689/مدیرکل-نوآوری-وزارت-ارتباطات-استعفا-داد
  27. http://www.bbc.com/persian/iran-39127127
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۲۸٫۲ «چرا دختر حداد عادل به آمریکا و ژاپن رفت؟». شفاف (‎shafaf.ir). بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در : ۱۹ مهر ۱۳۹۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  29. روزنامهٔ شرق-تجربه‌های تحصیل در ژاپن و زندگی در آمریکا- دوشنبه، ۱۸ مهر ۱۳۹۰
  30. «روایت حدادعادل از ازدواج دخترش با پسر رهبر انقلاب - مشرق نیوز - آخرین اخبار ایران و جهان». mashreghnews.ir. ۲۰۱۵-۰۹-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۹-۲۹.
  31. «تمام اطلاعات خانوادگی کاندیداهای ریاست جمهوری یازدهم». ایسنا. ۲۰ خرداد ۱۳۹۲.
  32. http://www.hadadadel.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=90:1389-07-25-05-58-32&catid=13:biography&Itemid=67
  33. بازتاب امروز - اختصاصی بازتاب؛ غلامعلی حداد عادل چرا دستگیر شد؟
  34. اقتصادنیوز: وقتی حدادعادل اشتباهی بازداشت شد!، نوشته‌شده در ۱۲ دی ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۱ اسفند ۱۳۹۶.
  35. «با هیئت رئیسه موقت 9 دوره مجلس آشنا شوید». خبر آنلاین. ۷ خرداد ۱۳۹۵.
  36. «جدایی حدادعادل از مجلس». شرق. ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵.[پیوند مرده]
  37. «اگر می‌خواهیم مدارس غیردولتی گسترش پیدا کند باید قید غیرانتفاعی را از آن برداریم». عیار انتخابات. ۱۳۸۸.
  38. «۹ چهره نزدیک به خامنه‌ای که تحریم شدند، چه کسانی هستند؛ از حداد عادل تا فرزند خامنه‌ای». خبرگزاری فارس. ۱۳ آبان ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۷ آبان ۱۳۹۸.
  39. «وزارت خزانه‌داری حلقه نزدیکان رهبر جمهوری اسلامی را که در پیشبر سرکوب داخلی و خارجی مسئول هستند، تحریم می‌کند». وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا. ۱۳ آبان ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۵ آبان ۱۳۹۸.

http://www.hawzah.net/fa/magazine/magart/4180/4741/38375↑.21

حداد عادل در خندوانه + فیلم و تصاویر

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Gholam-Ali Haddad-Adel
Gholam-Ali Haddad-Adel 5.jpg
21st Speaker of the Parliament of Iran
In office
6 June 2004[1] – 27 May 2008[2]
Acting: 29 May – 5 June 2004[3]
DeputyMohammad-Reza Bahonar
Hassan Aboutorabi
Preceded byMehdi Karroubi
Succeeded byAli Larijani
Member of the Parliament of Iran
In office
28 May 2000 – 27 May 2016
ConstituencyTehran, Rey, Shemiranat and Eslamshahr
Majority1,119,474 (47.94%)
Personal details
Born
Gholam-Ali Mashhad Mohammad-Ali Haddad[4]

(1945-05-09) 9 May 1945 (age 74)
Tehran, Iran
Political partyPopular Front of Islamic Revolution Forces
Alliance of Builders of Islamic Iran
Other political
affiliations
Islamic Republic Party (1980–1987)
RelativesMojtaba Khamenei (son-in-law)
Ali Khamenei (co-fathers-in-law)
Alma materUniversity of Tehran
Shiraz University
Signature
WebsiteOfficial weblog

Gholam Ali Haddad-Adel (Persian: غلامعلی حداد عادل‎, born 9 May 1945)[5] is an Iranian philosopher, politician and former chairman of the Parliament. He was the first non-cleric in the post since the Iranian Revolution of 1979. He was one of the candidates in the 2013 presidential election but withdrew on 10 June, four days before the election.[6] He is part of "neo-principalist" group in the Iranian political scene.[7]

Early life and education

Haddad-Adel was born in Tehran on 9 May 1945 into a business family.[8][9] He received a bachelor's degree in physics[10] from the University of Tehran and also, a master's degree in physics from University of Shiraz. He also holds a PhD in philosophy[10] from the University of Tehran which he received in 1975.

He studied Islamic philosophy under Morteza Motahhari and also under Sayyed Hossein Nasr who is famous for his critique of Marxism.

Career

Following the Iranian Revolution Haddad-Adel became a member of the Islamic Republic Party and he served in many governmental posts, including deputy culture and Islamic guidance minister (1979) and deputy education minister (1982–1993).[9] Since 1995 he has been serving as the head of the Iranian Academy of Persian Language and Literature (except for August 2004 – 2008).[9] He is also the executive director of the Islamic Encyclopedia Foundation. He contributed to the establishment of the national Scientific Olympiads in Iran.

Haddad-Adel served at the Majlis for thirteen years, over four terms.[9] He officially ranked as the 33rd candidate of Tehran in the 2000 parliamentary election after recounts by the Council of Guardians which led to an annulment of 700,000 Tehrani votes and the removal of Alireza Rajaei and Ali Akbar Rahmani from the top 30, and the withdrawal of Akbar Hashemi Rafsanjani. Haddad-Adel collected the most votes from Tehran four years later, while most Tehranis refused to vote in 2004 election because many reformist candidates where not allowed to run. He was supported by the Abadgaran alliance and became the Speaker of Parliament for one year beginning 6 June 2004, with 226 votes out of 259, running unopposed. He became the first non-clerical speaker since the revolution.[10] Since 2008, he has been the advisor to the Supreme Leader Ali Khamenei.[9] In 2012, he ran for the Majlis speakership, but lost the bid.[11]

He is also a member of the High Council of Cultural Revolution and the Expediency Discernment Council.

Speaker of Parliament

As the speaker of Parliament, he condemned the bombing of Samarra. He added that Islamic countries must promote solidarity through guaranteeing unity and security against common enemies. He is the first senior Iranian parliamentary official to hold negotiations with both his counterpart in Cairo and President Mubarak after the Islamic revolution.[12]

Presidential candidacy

Haddad-Adel run for office in the presidential election held in July 2013. He formed a coalition named 2+1 with Mohammad Bagher Ghalibaf and Ali Akbar Velayati in October 2012 to one of them be the coalition's candidate in the upcoming election. He was registered as a presidential candidate and was approved to run in the election by the Guardian Council, a vetting body of clerics and jurists, along with seven other men.

He withdrew his candidacy from 14 June presidential election on 11 June. He said in a statement carried by the semi-official Mehr news agency:

"With my withdrawal I ask the dear people to strictly observe the criteria of the Supreme Leader of the Revolution (Khamenei) when they vote for candidates."

He did not endorse a single candidate, but called for a hardline conservative victory. "I advise the dear people to take a correct decision so that either a conservative wins in the first round, or if the election runs to a second round, the competition between two conservatives."[13][14]

President of Academy of Persian Language and Literature

Haddad-Adel is also the second president of the Academy of Persian Language and Literature.[15] His presidency at the academy has focused on language policy and planning, and promotion of the Persian language in all domains.[16]

Electoral history

Year Election Votes % Rank Notes
2000 Parliament 556,054 25.20 29th Won after recount
2004 Parliament Increase 888,276 Increase 50.45 1st Won
2008 Parliament Decrease 844,230 Decrease 44.21 1st Won
2012 Parliament Increase 1,119,474 Increase 47.94 1st Won
2013 President Withdrew
2016 Parliament Decrease 1,057,639 Decrease 32.57 31st Lost

Affiliation

Haddad-Adel is a senior member in the conservative umbrella organizations Alliance of Builders of Islamic Iran,[17] as well as the Popular Front of Islamic Revolution Forces (JAMNA)[18] and is considered close to the Society of Devotees of the Islamic Revolution and the Society of Pathseekers of the Islamic Revolution.[19]

Public image

According to a poll conducted in March 2016 by Information and Public Opinion Solutions LLC (iPOS) among Iranian citizens, Haddad-Adel has 51% approval and 27% disapproval ratings and thus a +24% net popularity; while 13% of responders don't know him.[20]

Views

One of Haddad-Adel's most significant views has been on the hijab in western civilization. According to him in the book of The Culture of Nakedness and the Nakedness of Culture, the issue of veiling and clothing in the West is problematic. He believes that materialism is the mentality which is governed by Western culture. The culture is based on the priority of material life, with no value in anything beyond materialism. The origin of materialism as a worldview is humanism, according to the renaissance.[21] According to Haddad-Adel, religion serves an important role in Iranian education. Referring to the dominance of religious thought in education, he pointed out that religious education is one result of the victory of the Islamic revolution.[22] He believes that the problem of human freedom is a permanent one. The problem itself has changed with the appearance of new theories in scientific and philosophic domains, particularly in the field of anthropology.[23] He is also an admirer of the development of non-governmental higher education, and believes that developing such schools would lead to decreased demands on the administration of education and pedagogy.[24]

Personal life

Haddad-Adel's daughter married Mojtaba Khamenei, the son of Ali Khamenei, Supreme Leader of Iran.[25][26] This has led to the popular belief that he is among the most trusted and backed allies of Ayatollah Khamenei.[26]

Publications

Books
  • Farhang-e Berahnegi va Berahnegi-e Farhangi (Culture of Nudity and Nudity of Culture), Soroush, Tehran, 1981, translated into Urdu, Arabic, and Turkish.
  • Haj: Namaaz-e Bozorg (Hajj: the Grand Prayer), Sana, Tehran, 2000.
  • Daaneshnaame-ye Jahaan-e Eslam (The Encyclopedia of the Islamic World), Islamic Encyclopedia Foundation, Volumes 2–6 (as supervisor), 1996–2001.
  • Textbooks on sociology, social science, Civil studies and Qur'an, for high school and guidance schools.
Translations
  • Tamhidaat: Moghaddame-i baraaye har Maa-ba'd-ot-tabi'e-ye Aayande ke be onvaan-e yek Elm Arze Shavad, a translation of Immanuel Kant's Prolegomena to any Future Metaphysics, Iran University Press, Tehran, 1988.
  • Nazariye-ye Ma'refat dar Falsafe-ye Kaant, a translation of Justus Hartnack's Kant's Theory of Knowledge, Fekr-e Rooz, Tehran, 2000.
  • Translation of Quran

He translated Quran to Persian.The translation of Quran by him lasted for 9 years. He try to use of all new and old translations and consult with other scholars of Quran during the translation. The book has been exhibited in the nineteenth international fair of Quran in Iran. He try to pave the way for more easily understanding of Quran for all.[27] The translation of Quran according to Hadad is based on the conceptual translation. He pointed out that since many Persian people could not read very well Arabic language then he undertake the task.[28]

References

  1. ^ "حداد عادل رييس مجلس هفتم شد". BBC Persian. 6 June 2004. Retrieved 20 May 2016.
  2. ^ "علی لاریجانی رئیس موقت مجلس نهم ایران شد". BBC Persian. 28 May 2008. Retrieved 20 May 2016.
  3. ^ "حداد عادل رييس موقت مجلس ايران شد". BBC Persian. 29 May 2004. Retrieved 20 May 2016.
  4. ^ نام‌ خانوادگی سابق حداد عادل (عکس), Asr Iran (in Persian), 8612270466, retrieved 20 January 2016
  5. ^ http://haddadadel.ir/biography/88-890724.html
  6. ^ حداد عادل از ادامه رقابت ها انصراف داد + بیانیه وی Iran Elect
  7. ^ Sabet, Farzan (June 2013). "The Islamic Republic's political elite and Syria" (PDF). IranPolitik. Archived from the original (Special Report) on 11 July 2013. Retrieved 30 July 2013.
  8. ^ "Iran's Political Elite". United States Institute of Peace. Retrieved 28 July 2013.
  9. ^ a b c d e "Biographies of Eight Qualified Candidates for Iran Presidential Election". Iran Review. 22 May 2013. Retrieved 13 August 2013.
  10. ^ a b c Yonah Alexander; Milton M. Hoenig (2008). The New Iranian Leadership: Ahmadinejad, Terrorism, Nuclear Ambition, and the Middle East. Greenwood Publishing Group. p. 42. ISBN 978-0-275-99639-0. Retrieved 13 August 2013.
  11. ^ Katzman, Kenneth (17 June 2013). "Iran: U.S. Concerns and Policy Responses" (CRS Report for US Congress). Congressional Research Service. Retrieved 3 August 2013.
  12. ^ Casey L. Addis (2010). Iran: Regional Perspectives and U. S. Policy. DIANE Publishing. ISBN 9781437925289.
  13. ^ Conservative drops out of Iranian presidential election Haaretz
  14. ^ Candidate quits Iran presidential race CNN, 10 June 2013
  15. ^ "فرهنگستان زبان و ادب فارسی". Persian Academy. Archived from the original on 14 April 2011. Retrieved 23 December 2011.
  16. ^ Angel Lin, Peter W. Martin (2005). Decolonisation, Globalisation: Language-in-education Policy and Practice. Multilingual Matters. p. 110. ISBN 1853598240.
  17. ^ Sinkaya, Bayram (2015), The Revolutionary Guards in Iranian Politics: Elites and Shifting Relations, Routledge, p. 168, ISBN 1317525647
  18. ^ "Final Attempts toward a Principlist Coalition to Block Rouhani's Reelection". Iranian Diplomacy. 25 February 2017. Retrieved 25 February 2017.
  19. ^ Banafsheh Keynoush (2012), "Iran after Ahmadinejad", Survival: Global Politics and Strategy, New York: Springer Science+Business Media, 54 (3): 127–146, doi:10.1080/00396338.2012.690988
  20. ^ "ظریف محبوب‌ترین چهره سیاسی ایران". Information and Public Opinion Solutions LLC (in Persian). 24 May 2016. Retrieved 24 May 2016.
  21. ^ Pamela Karimi (2013). Domesticity and Consumer Culture in Iran: Interior Revolutions of the Modern Era. Routledge. p. 157. ISBN 113510137X.
  22. ^ Colin Brock, Lila Zia Levers (2007). Aspects of Education in the Middle East and Africa. Symposium Books Ltd. p. 101. ISBN 1873927215.
  23. ^ Gholam Ali Hadad Adel (2006). A glance on the perspective of freedom. pp. 43–58.
  24. ^ A conversation with professors on development of Highly education in Iran. Name Otaghe Bazargani. 2011. p. 23.
  25. ^ "Mohammad Reza Aref". Iran Election Watch. Archived from the original on 4 February 2013. Retrieved 13 February 2013.
  26. ^ a b Bazoobandi, Sara (11 January 2013). "The 2013 presidential election in Iran" (PDF). MEI Insight. 88. Archived from the original (PDF) on 25 September 2015. Retrieved 18 February 2013.
  27. ^ Murteza Kariminia (2011). Reports of translation. Tarjoman Vahy. p. 121.
  28. ^ Ali Najjarpourian,Ramazanali Gorji (2012). I ttranslate Quran into persian concept by concept. Roshde-e- Amoozesh Quran. p. 13.

External links

Assembly seats
Preceded by
Mehdi Karroubi
Speaker of Parliament of Iran
2004–2008
Succeeded by
Ali Larijani
Preceded by
Ali-Akbar Hosseini
as Head of the Hezbollah fraction
Parliamentary leader of the Principlists
Head of the Minority fraction

2000–2004
Succeeded by
Mohammad-Reza Bahonar
as Head of the Principlists fraction
New title Head of the Principlists fraction
2012–2016
Vacant
Honorary titles
Preceded by
Mohammad Reza Khatami
Most voted MP for Tehran, Rey, Shemiranat and Eslamshahr
2004, 2008, 2012
Succeeded by
Mohammad Reza Aref
Academic offices
Preceded by
Hassan Habibi
President of the Academy of Persian Language and Literature
1999–2004
Succeeded by
Hassan Habibi
President of the Academy of Persian Language and Literature
2010–present
Incumbent