غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک
Painting of a ship sinking by the bow, with people rowing a lifeboat in the foreground and other people in the water. Icebergs are visible in the background
غرق شدن تایتانیک
اثر ویلی اشتور، ۱۹۱۲
تاریخ۱۴–۱۵ آوریل ۱۹۱۲
زمان۲۳:۴۰ – ۰۲:۲۰
مکاناقیانوس اطلس
علتبرخورد با کوه یخ در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲
شرکت‌کنندگان
نتیجه

غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک (انگلیسی: Sinking of the RMS Titanic) فاجعه‌ای است در ارتباط با کشتی آرام‌اس تایتانیک که در صبح ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ در اقیانوس اطلس شمالی و چهار روز پس از آغاز نخستین سفرش از بندر ساوت‌همپتون به مقصد نیویورک به دلیل برخورد با یک کوه یخ شناور به وقوع پیوست. تایتانیک عنوان‌دار بزرگترین خط حمل و نقل مسافرِ در حال خدمت بود. تایتانیک در شب یکشنبه مصادف با ۱۴ آوریل ۱۹۱۲ و در ساعت ۲۳:۴۰ (زمان کشتی) با کوه یخ برخورد و در حدود ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه بعد یعنی در ساعت ۲:۲۰ بامداد دوشنبه ۱۵ آوریل غرق گردید. از ۲۲۲۴ مسافر کشتی در حدود ۱۵۰۰ نفر جان خود را از دست دادند که این موضوع باعث گردید تا فاجعهٔ غرق کشتی تایتانیک تبدیل به مرگبارترین بلایای تاریخ دریایی به وقوع پیوستهٔ بشر (در زمان صلح) باشد.

پیش‌زمینه[ویرایش]

کشتی تایتانیک می‌توانست در عین راحتی و سرعت، حمل و جابجایی ۳۵۴۷ مسافر را بر عهده بگیرد.[۱] موتورهای رفت و برگشتی این کشتی عظیم‌ترین موتورهای ساخته شده تا آن زمان بود که ارتفاعی بالغ بر ۴۰ فوت (۱۲ متر) و سیلندرهایی با قطر دهانهٔ ۹ فوت (۲٫۷ متر) را شامل می‌گردید. این موتورها نیازمند روزانه ۶۰۰ تن زغال‌سنگ برای تولید انرژی حرکتی بودند.[۱] چنین گفته شده که قسمت مسافران، به ویژه بخش لوکس یا (فرست کلاس) این کشتی از دیدگاه شکوه و تجمل بی‌نظیر بوده‌است.[۲] هزینهٔ بلیط سفر یک طرفه از اقیانوس آتلانتیک برای سوئیت‌های لوکس این کشتی ضمن داشتن مجوز خصوصی بالغ بر ۴۳۵۰ دلار می‌گردید که با ارزشیابی ارزی در سال ۲۰۱۷ معادل ۱۱۰۳۱۰ دلار می‌گردید. وضعیت رفاهی برای کلاس سوم کشتی نیز مثال‌زدنی بود و این کلاس به همان اندازهٔ کلاس اول و دوم با استانداردهای امروزی به طرز کاملاً غیرعادی راحت بود. در این کلاس‌ها مقادیر فراوانی از اغذیهٔ مناسب عرضه می‌گردید و مسافران شرایط آنجا را حتی بهتر از شرایط خانه‌های خود تجربه می‌کردند.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Butler 1998, p. ۱۰.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Butler 1998, pp. ۱۶–۲۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]