عکاسی جدایی‌طلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عکاسی جدایی‌طلب، ژانری از عکاسی بود که در سال ۱۹۰۲ توسط آلفرد استیگلیتس پایه گذاری شد تا جدایی از پیکتوریالیسم مسلط بر فضای عکاسی آمریکا را ابلاغ نماید. این جنبش با گذار از پیکتوریالیسم به عکاسی صریح، نشانگر آغاز مدرنیسم در عکاسی می باشد. پایان رسمی این جنبش، با پیوستن آلفرد استیگلیتس به جنبش عکاسی صریح و تحت تأثیر پل استرند به وقوع پیوست.

منابع[ویرایش]

  • کلمات عکاسی از آغاز تا به امروز. ژیل مورا. ترجمه حسن خوبدل، کریم متقی. تهران: حرفه نویسنده. ۱۳۸۹. صفحات ۱۴۹ و ۱۵۰.