عکاسی برهنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیрусский
سوژهٔ اصلی عکاسی برهنه اندام انسان است. دکور، لباس، و چهرهٔ انسان در کانون توجه قرار ندارند.

عکاسی برهنه زیرشاخه‌ای از عکاسی هنری است که در آن بدن برهنه و لخت انسان به تصویر کشیده می‌شود. این نوع عکاسی، بر سوژه و رفتار او نسبت به تمایلات جنسی‌اش تاکید می‌کند. عکاسی برهنه با عکاسی شهوانی و پورنوگرافی تفاوت دارد.

بسیاری از عکاسان معتقدند عکاسی برهنه تقدم اندام بدن نسبت به چهره‌است، یعنی برخلاف عکاسی پرتره که محور اصلی عکس، چهره و صورت سوژه‌است، در عکاسی برهنه محور اصلی، نشان‌دادن بدن برهنهٔ انسان با خط و فرم‌های طبیعی اندام‌هاست. عکاسان این نوع عکاسی، گاهی اوقات از نور و سایه‌های شدید، پوست روغن زده شده و آرایش در سراسر بدن به منظور نشان دادن زیبایی و ساختار بدن استفاده می‌کنند. در واقع می توان گفت عکاس از این طریق سعی در نشان دادن انسان و تمام زیباییش آنچنان که هست،بدون بهره گیری از زیبایی لباس، دکور و دنیای پیرامونی بپردازد.

سوژه‌های عکاسی برهنه عمدتاً زنان هستند هرچند که از مردان نیز عکسبرداری می‌شود. بسیاری از عکاسان همچون، ادوارد وستون، روت برنهارد و جری آوینم در تلاش بودند تا بین عکاسی پورنوگرافی و عکاسی برهنه تفاوت ایجاد کنند؛ آن‌ها ترجیح می‌دادند از اصطلاحات نقاشی استفاده کنند تا مرز بین پورنوگرافی و هنر مشخص باشد؛ آثار بعدی رابرت مپل‌تورپ در برجسته‌کردن این خطوط تمایز کمک بسیاری کرد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Striptease culture: sex, media and the democratization of desire». بازبینی‌شده در ۲۰ دی ۱۳۹۰. 

Худо́жественная фотогра́фия в сти́ле ню — жанр художественной фотографии, изображающий обнажённое человеческое тело с акцентом на форме, композиции, эмоциональной составляющей и других эстетических качествах. Обнажённая натура стала объектом фотографии почти с момента её изобретения и играла важную роль в её становлении как формы искусства. Разграничение между художественной и другими жанрами фотографии не является чётким и бесспорным, но есть некоторые определяющие характеристики. В художественной фотографии эротический интерес, хотя он часто присутствует, является вторичным[1], что отличает её и от гламурной фотографии, которая прежде всего хочет показать объект фотографии в наиболее привлекательном виде, и от порнографической фотографии, главная цель которой сексуально возбудить зрителя. Художественные фотографии не создаются с намерением быть использованными в журналистских, научных или других практических целях. Различия между жанрами не всегда ясны, и фотографы, как и другие деятели искусства, как правило, имеют свою оригинальную точку зрения на своё творчество[2][3][4], которое зритель, со своей стороны, может тоже воспринимать по-своему.

Обнаженное тело спорно и неоднозначно воспринимается как объект во всех видах искусства, но это особенно так в фотографии из-за присущего ей реализма[5]. Мужская нагота менее распространена, чем женская, и реже выставляется и публикуется[6].

См. также

Примечания

  1. Clark, Kenneth. 1. The Naked and the Nude // The Nude: A Study in Ideal Form. — Princeton: Princeton University Press, 1956. — ISBN 0-691-01788-3.
  2. Rosenthal,Karin. About My Work. Проверено 12 ноября 2012.
  3. Schiesser, Jody. Silverbeauty - Artist Statement. Проверено 12 ноября 2012.
  4. Mok, Marcus. Artist's Statement. Проверено 12 ноября 2012.
  5. Naked before the Camera. Metropolitan Museum of Art.
  6. Weiermair, Peter and Nielander, Claus. Hidden Image: Photographs of the Male Nude in the 19th and 20th Centuries. — MIT Press, 1988. — ISBN 0262231379.

Литература