علی پیروزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
علی پیروزه
زادروزقرن۴
طبرستان
درگذشتاحتمالا همدان
محل زندگیطبرستان، همدان
ملیتطبری
پیشهشاعری
سال‌های فعالیتقرن۴
سبکمدح شاهان
لقبپیروجه
دورهقرن۴
مذهباسلام شیعه

علی پیروزه (قرن۴طبرستان)، معروف به پیروجهشاعر، ادیب و مداح نام‌دار مازنی[۱] و طبری زبان سده ۴ قمری است.

علی پیروزه که در زبان مازندرانی به او پیروجه می گفتند خالق اولین اشعار به زبان طبری بوده. پیروزه در قرون سوم و چهارم در دربار آل‌بویه در مدح شاهان بویه اشعاری به سبک پهلوانی می گفت با اینکه خاندان بویه توانستند ایران و عراق را به فتح خیش در بیاورند اما اصالت و زبان مادری خویش را فراموش نکردند چون وجود شعرای طبری سرا چون پیروزه و مسته مرد در زمانی که زبان های محلی ایران همچو کردی و لری و بلوچی فاقد ادبیات بودند و زبان طبری دارای ادبیات گسترده بود خود گویای این مطلب است.


او همچنین باره ی دردمندی خود نیز شعر می گفت:

نمونه شعر:

پیروجه که خود به همیون شو دارو ای دی به سهون کمترمه یا به نیرو

(پیروزه که خود به همدان می رود، از دیگران به سخن وری کمترم یا به نیرومندی؟)

پانویس[ویرایش]

  1. Culture and Circulation: Literature in Motion in Early Modern India. BRILL. 2014. ISBN 9789004264489. works of the Persian polymath ʿAbd al-RahmanJami (1414–1492) under the auspices of the Neubauer Collegium for ...