سید علی سیستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از علی سیستانی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
سید علی حسینی سیستانی
Ali Sistani edit1.jpg
شناسنامه
نام کاملسید علی حسینی سیستانی
لقبآیت‌الله‌العظمی
نسبسادات حسینی
خویشاوندان
سرشناس
سید جواد شهرستانی (داماد) سید جعفر سیدان (شوهر خواهر)
تاریخ تولد۱۳ مرداد ۱۳۰۹ (۸۹ سال)
زادگاهمشهد  ایران
محل تحصیلمشهد - قم - نجف
محل زندگینجف  عراق
اطلاعات آموزشی
استادانسید ابوالقاسم خویی
سید حسین طباطبایی بروجردی
میرزا هاشم قزوینی
سید محسن حکیم
حسین حلی
حجت کوه کمره ای
شاگردانمهدی مروارید

سید احمد مددی سید محمدرضا سیستانی سید محمدباقر سیستانی سید هاشم هاشمی گلپایگانی

سید محمدعلی ربانی
تالیفاترساله‌های فقه و اصول

تقریرات فقه و اصول

شروح فقه و اصول
وبگاه رسمیwww.sistani.org

سید علی حسینی سیستانی (زادهٔ ۱۳ مرداد ۱۳۰۹ مشهد) فقیه، اصولی، مجتهد و از تأثیرگذارترین و با نفوذترین مراجع تقلید شیعه امامیه به‌شمار می‌رود.[۱] وی هم‌اکنون در شهر نجف اقامت دارد.[۱][۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

خاندان او از سادات حسینی‌اند که در عهد صفوی در اصفهان می‌زیستند. سلطان حسین صفوی، جدّ اعلای او سیدمحمد را به منصب شیخ‌الاسلامی در سیستان منصوب کرد؛ لذا با خانواده‌اش به آن جا منتقل شد و سکنی گزید.

سید علی سیستانی در ۱۳ مرداد ۱۳۰۹ برابر با نهم ربیع‌الاول ۱۳۴۹ در شهر مشهد زاده شد و پدرش به نام جدش، اسم او را علی گذاشت. نام پدر وی سیدمحمد باقر می‌باشد و مادر او از خانواده‌ای آذربایجانی و فرزند سیدرضا مهربانی می‌باشد.[۲]

وی هم‌اکنون در شهر نجف در کشور عراق زندگی می‌کند.

مرجعیت[ویرایش]

سید ابوالقاسم خویی در اواخر عمرش و همزمان با سال ۱۴۰۹ هجری قمری به او پیشنهادِ امامت نماز در مسجد خضرا را داد و از آن پس، سیستانی به جای خویی در آن مسجد امامتِ نماز را بر عهده داشت. بعد از درگذشت خویی، سید علی سیستانی نماز میت را بر جنازهٔ او خواند. پس از آن، زمام مرجعیت حوزه علمیه را بدست گرفت و شروع به فرستادن اجازات، تقسیم و پخش حقوق و تدریس از روی منبر سید ابوالقاسم خویی در مسجد خضرا کرد. بسیاری از مجتهدین وقت و پیشاپیش همه سیدعلی بهشتی و شیخ مرتضی بروجردی پس از فوت خویی مردم و مقلدان او را به سید علی سیستانی ارجاع دادند. به این صورت، سیستانی شهرت زیادی در ایران، عراق، کشورهای خلیج فارس، هند، آفریقا و اروپا مخصوصاً در میان قشر جوان و همچنین علما پیدا کرد.[۳]

او از معدود افرادی است که اجازه‌نامه کتبی اجتهاد از استاد پر آوازه اش، سید ابوالقاسم خویی دارد.

تحصیل[ویرایش]

از پنج سالگی به تعلیم قرآن پرداخت. سپس به منظور آموزش علوم دینی، وارد مدرسهٔ دارالتعلیم دینی شد. در سال ۱۳۲۰ به امر پدرش شروع به آموختن مقدمات علوم حوزوی نمود که مجموعه‌ای از دروس ادبی همچون شرح الفیه ابن مالک، مغنی ابن هشام، مطول تفتازانی، مقامات حریری و شرح النظام را نزد ادیب نیشابوری و بعضی دیگر از استادان آموخت.

وی هم‌زمان با تدریس و تحقیق و بحث مشغول تألیف و نگاشتن کتاب‌های مهم و چند رساله است همچنین کلیه تقریرات بحث‌های استادان خود را به رشته تألیف درآورده است.

شرح لمعه و قوانین را نزد سید احمد یزدی فرا گرفت و قسمتی از دروس دورهٔ سطح مثل مکاسب و رسائل و کفایه را نزد هاشم قزوینی خواند. تعدادی از کتب فلسفی همچون شرح منظومه سبزواری و شرح الاشراق و اسفار را نزد آیسی خواند و شوارق الالهام را نزد مجتبی قزوینی آموخت و در کلاس‌های میرزا مهدی اصفهانی، مهدی آشتیانی و هاشم قزوینی نیز شرکت جست. پس از فراگیری علوم ابتدایی، مقدمات و سطح، نزد برخی از استادان و مدرسان به فراگیری علوم عقلیه و معارف الهیه پرداخت.

سپس در سال ۱۳۲۷ به شهر قم مهاجرت کرد و از سید حسین طباطبایی بروجردی در فقه و اصول بهره برد و از دانش فقهی او به‌ویژه در علم رجال و حدیث استفاده نمود. وی همچنین در دروس محمد حجت کوه‌کمری شرکت کرد.

در سال ۱۳۳۰ از قم به نجف مهاجرت کرد، در مدرسه بخارایی مستقر شد و در جلسات اساتیدی همچون سید ابوالقاسم خویی، حسین حلی، علی محمد بروجردی، سید محسن حکیم و سید محمود حسینی شاهرودی شرکت کرد.

او در این بین سالهای طولانی در نزد سید ابوالقاسم خویی تلمذ کرده و از جمله کسانی است که در دوران طولانی شاگرد او بوده‌است.

در سال ۱۳۳۹ تصمیم به بازگشت به مشهد گرفت و چون تصور می‌کرد که در آنجا مستقر خواهد شد، از این رو اساتیدش سید ابوالقاسم خویی و حسین حلی، رسیدن به درجه اجتهاد را برای او مکتوب کردند.

سید علی سیستانی یکی از سه نفری است که از ابوالقاسم خویی اجازه اجتهاد کتبی گرفتند. دو نفر دیگر عبارتند از: میرزا علی فلسفی و سید تقی طباطبایی قمی.

سیستانی در سال ۱۳۴۰ بار دیگر به نجف بازگشت و به تدریس درس خارج در فقه در باب مکاسب شیخ انصاری و شرح عروه در باب طهارت و بیشتر کتاب صلاة پرداخت.

وی بعد از فوت سید نصرالله مستنبط و سید ابوالقاسم خویی و سید عبدالاعلی موسوی سبزواری، مرجع تقلید شیعیان جهان شد.[۴]

اجازات علمی[ویرایش]

او در سال ۱۳۸۰ هجری قمری در حالی که سی و یک ساله بود موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق از دو استاد خود یعنی سید ابوالقاسم خویی و شیخ حسین حلی شد چنان‌که او از معدود نفراتی است که از سید ابوالقاسم خویی اجازه اجتهاد گرفته‌اند (دو نفر دیگر میرزا علی فلسفی و سید تقی طباطبایی قمی می‌باشند)[۵] از سوی دیگر تنها شخصی است که از شیخ حسین حلی اجازه اجتهاد مطلق گرفته‌است. علامه آقابزرگ تهرانی نیز در نوشته‌ای به تاریخ ۱۳۸۰ هجری قمری توانمندی او را در علم رجال و حدیث مکتوب کرده‌است.[۲]

اعلمیت[ویرایش]

از مسائلی که همواره مورد بحث بین متدینین در انتخاب مرجع تقلید بوده و هست، انتخاب یک شخص اعلم است. از کسانی که شهادت به اعلمیت او داده‌اند، سید حسن مرتضوی شاهرودی (از اساتید درس خارج حوزه علمیه مشهد و از شاگردان آقایان خوئی، میلانی، بروجردی و…) و شیخ مهدی گنجی (از اساتید مطرح درس خارج قم و از شاگردان آقای تبریزی) می‌باشند. از کسانی که تمایل به اعلمیت او دارد، شیخ محمدتقی شهیدی پور (از اساتید مطرح درس خارج قم و از شاگردان آقای تبریزی) می‌باشد.

مکتب فقهی[ویرایش]

مکتب فقهی سید علی سیستانی مکتبی تلفیقی یا تطبیقی از مکاتب فقهی مشهد، قم و نجف تلقی می‌شود. در تفقه سید علی سیستانی آرای میرزا مهدی اصفهانی از مشهد، سید حسین طباطبایی بروجردی از قم و سید ابوالقاسم خویی از نجف مشهود است.[۳]

آثار و تألیفات[ویرایش]

  • شرح کتاب العروة الوثقی
  • بحث‌های اصولی (دوره کامل اصول در چندین جلد)
  • کتاب القضاء
  • کتاب بیع و خیارات
  • رساله در (الصلاة فی اللباس المشکوک)
  • رساله در مبحث ربا
  • رساله در (خُمس الفوائدِ و الأرباح)
  • رساله در نماز مسافر
  • رساله در مبحث قبله
  • رساله در قاعده ید
  • رساله در قاعده تجاوز و فراغ
  • رساله در قاعده لاضرر و لاضرار
  • رساله در مبحث تقیه
  • رساله در قاعده الزام
  • رساله در قاعده قرعه
  • رساله در اجتهاد و تقلید
  • رساله در عدم تحریف قرآن (صیانة الکتاب العزیز من التحریف)
  • رساله در (حجیة مراسیل إبن أبی عمیر)
  • رساله در تاریخ حدیث نگاری اسلامی

(تاریخ تدوین الحدیث فی الإسلام)

  • شرح مشیخه تهذیبین
  • نقد رساله تصحیح اسانید محقق اردبیلی
  • رساله‌ای در (مسالک القدماء فی حجیة الأخبار)
  • الفوائد الغرویة
  • الفوائد الفقهیة
  • شرح مشیخه فقیه
  • رساله در صحت انتسابِ کتابِ الملل به فضل بن شاذان
  • رساله در اختلاف افق (اختلاف الآفاق فی رؤیة الهلال)
  • رساله در حکم اختلاف دو مجتهد متساوی در فتوی

(تقریرات فقه و اصول)

  • تعارض ادله

(تقریرات سید هاشم هاشمی)

  • استصحاب

(تقریرات سید مرتضی مهری)

  • کتاب الصلاة

(تقریرات سید مرتضی مهری)

  • مباحث الفاظ

(تقریرات سید حسن مرعشی)

  • کتاب الصوم

(تقریرات سید حسن مرعشی)

  • اجتهاد و تقلید

(تقریرات سید محمد علی ربانی)

  • قاعده الزام

(تقریرات سید محمد علی ربانی)

  • الرافد فی علم الأصول

(تقریرات سید منیر خباز)

  • قاعده لاضرر و لاضرار[۶]

(کتب فتوایی به زبان فارسی)

  • رساله توضیح المسائل جامع در ۲جلد
  • رساله توضیح المسائل
  • مناسک حج
  • ملحقات مناسک حج
  • فقه برای غرب نشینان[۷]

(کتب فتوایی به زبان عربی)

  • التعلیقةُ عَلَی العروة الوثقی (الجزء الأول و الثانی و الثالث)
  • منهاج الصالحین (الجزء الأول و الثانی و الثالث)
  • مناسک الحج
  • مناسک الحج و مُلحقاتِها
  • المسائل المنتخبة
  • الفقه للمغتربین
  • الفتاوی المیسرة
  • الوجیز فی أحکام العبادات
  • المیسر فی الحج و العمرة
  • أسئلة حول رؤیة الهلال و أجوِبَتها[۸][۹]

دوران جدید[ویرایش]

پس از جنگ سال ۲۰۰۳ آمریکا - عراق و اشغال عراق توسط آمریکا، نقش سیستانی در اوضاع عراق و اتحاد و امنیت این کشور، از اهمیت به‌سزایی برخوردار شد و در صدر اخبار رسانه‌ای قرار گرفت. دو کتاب «دیدگاه‌های سیاسی اجتماعی آیت‌الله سیستانی در مسائل عراق» و «ناگفته‌هایی از سفر درمانی آیت‌الله سیستانی و بحران نجف» گوشه‌هایی از نقش آفرینی آیت‌الله در آن مرحله را بازگو می‌کند[نیازمند منبع]

نیوزویک در تحلیلی در سال ۱۳۸۸، از سید جواد شهرستانی داماد و نماینده وی در ایران و مدیر مؤسسه آل‌البیت به‌عنوان یکی از ۲۰ چهره با نفوذ در ایران نام برد.[۱۰]

انتخاب نخست‌وزیر[ویرایش]

سید علی سیستانی در تغییر نخست‌وزیر عراق (نوری المالکی) و انتصاب نخست‌وزیر جدید نیز نقشی مهم ایفا کرد. او در یازدهم رمضان ۱۴۳۵ در نامه‌ای به اعضای رهبری حزب الدعوه عراق که نوری المالکی رهبری آن را بر عهده داشت نوشت: با توجه به شرایط بحرانی موجود در عراق عزیز و ضرورت تعامل با بحران‌های گریبانگیر آن با دیدگاه متفاوت‌تر از آنچه در کشور جاری است من ضروری می‌بینم که در جهت انتخاب نخست‌وزیر جدیدی که از موافقت و اجماع ملی برخوردار باشد و بتواند با رهبران سیاسی و دیگر گروه‌ها کشور را از تهدیدهای تروریستی و جنگ‌های طوائفی و تقسیم نجات دهد تسریع شود.[۱۱]

اعلان جهاد[ویرایش]

در پی ظهور داعش، سقوط موصل و پیشروی نیروهای داعش به سمت بغداد و کربلا، این مرجع تقلید شیعه، به‌طور بی‌سابقه فتوای جهاد صادر کرد. برای دفاع از شیعیان خواسته تا «سلاح بردارند و با تروریست (داعش) مبارزه کنند». سخنگوی وی اعلام کرده‌است که «شهروندانی که قادر به حمل اسلحه هستند، وظیفه دارند که در دفاع از کشور و مردم خود و اماکن مقدس، به نیروهای امنیتی کشور بپیوندند».[۱۲] شیخ مهدی کربلایی نماینده آیت‌الله سیستانی و خطیب نماز جمعه کربلا گفت «هر که توانایی دارد باید به دفاع از عراق و ملت و مقدسات آن بپردازد و این امر بر دیگران ساقط است».[۱۳] در پی این فتوا و نام‌نویسی تعداد زیادی از مردم، نیروهای بسیج مردمی عراق (به عربی حشد شعبی) تشکیل شد. این نیروها نقش حیاتی در بازپس‌گیری شهرهای اشغال شده عراق مانند رمادی و تکریت از سلطه داعش داشته‌اند. آیت‌الله سیستانی در نامه‌ای ۲۰ ماده‌ای به رزمندگان عراقی توصیه‌های لازم برای تحقق جهاد واقعی را در قالب ۲۰ فرمان صادر کرد و از آنان خواست در نبرد با داعش از حدود دستورها دین تجاوز نکنند. او با استناد به متون اسلامی این نیروها را از هرگونه تعرض به غیر مسلمانان و اموال آنان، هتک حرمت اسیران و بدنهای کشته شدگان بر حذر داشت.[۱۴] و سرانجام با پیشروی‌های مردمی عراق شهرهای زیادی از جمله مقر خلافت و فرماندهی داعش، شهر موصل عراق پاکسازی و آزاد شد.

اعتراضات عراق[ویرایش]

در پی اعتراضات عراق که از آبان ماه ۱۳۹۸ آغاز شد و تعداد زیادی از شهرهای شیعه نشین تظاهرات ضد دولتی برپاشد، سید علی سیستانی در مجموعه مواضعی نظرات خود را اعلام کرد. این مواضع از طریق تریبون نماز جمعه کربلا به صورت هفتگی بیان شد. محورهای اصلی این مواضع به این شرح است:

حمایت از اصل اصلاحات در عراق[۱۵]

حمایت مبارزه بر ضد فساد و ناکارامدی

حمایت از اعتراضات مسالمت آمیز و مطالبات قانونی[۱۶]

شهید دانستن کشته شده گان اعتراضات[۱۷]

مخالفت با تخریب و تظاهرات نامسالمت آمیز و هرگونه هرج و مرج[۱۶][۱۸]

مخالفت با مداخله خارجی در تحولات عراق[۱۹]

توصیه به عدم استفاده از تصاویر وی در تظاهرات[۲۰]

توصیه به استعفای نخست‌وزیر عادل عبدالمهدی که به استعفای او انجامید[۲۱]

حمایت از انتخابات زودهنگام پارلمانی[۲۲]

ضرورت قرار گرفتن هر گونه سلاح در ذیل حاکمیت دولت

سید علی سیستانی در این مواضع همچنین دیدگاه خود دربارهٔ مبنای مشروعیت حکومت را اعلام کرد و گفت: تنها مردم منشأ حکومت‌ها هستند و [حکومت‌ها] مشروعیت خوذ را از آنها می‌گیرند بنابر این راه خروج از بحران رجوع به مردم و انتخابات است.[۲۳] ابوالفضل فاتح می‌گوید شکل‌گیری مبانی تئوریک و گفتمان این مرجع شیعه دربارهٔ حق اعتراض و دولت مدنی، یک نقطه عطف است و این رویکرد سید علی سیستانی علاوه بر عراق بر گفتمان اصلاحی و نگاه فقه سیاسی شیعه و حتی حوامع اسلامی نسبت به حکومت تأثیرات بلند مدت و عمیقی بر جای خواهد گذاشت.[۲۴]

مکتب سیستانی[ویرایش]

در مقاله‌ای که با عنوان «مکتب سیستانی»[۲۵] به قلم ابوالفضل فاتح و پس از سه ملاقات با او در طول یک دهه نوشته شده با یادآوری این که «چگونه شخصیتی گوشه عزلت اختیار می‌کند و سال‌ها از کنج بیت محقرش بیرون نمی‌آید، با رسانه‌ها گفتگو نمی‌کند، کمترین تصویر و فیلمی از او منتشر نمی‌شود اما در این حال موثرترین شخصیت امروز عراق و مرجع عالی شیعیان است»، توضیح داده شده «اقتدار علمی»، «قرار گرفتن در حد فاصل دولت ملت» و «اقدام مرجعیت در قالب یک نهاد مدنی»، «پرهیز از سیاست زدگی بیت»، «پرهیز از تملق»، «حساسیت به فساد»، «توجه به آزادی مذاهب»، «پرهیز از مداخله در آزادی‌های عمومی» و «سلوک شخصی و اخلاقی از جمله انسان دوستی، ساده زیستی و فروتنی» سید علی سیستانی وجوه تمایز او و از منابع اصلی اقتدار این رهبر مذهبی است. در این مقاله آمده‌است: «ریشه حقیقی تأثیرگذاری اقدامات ایشان در قدرت نهاد مرجعیت و استقلال آن است و گرنه آیت‌الله در قانون اساسی عراق جایگاهی ندارد و از نظر حقوقی دارای قدرتی نیست. اما قدرت فعلی مرجعیت در واقع ما حصل عنایت الهی و رویهٔ مردمی است که این نهاد برای خود قرار داده‌است. این نهاد مستقل از دولت اما در حد فاصل دولت و جامعه خود را تعریف کرده‌است. همین در حد فاصل بودن است که به آن قدرت می‌بخشد. نهاد مرجعیت در چنین فرایندی نه بخشی از قدرت رسمی سیاسی است که قربانی شکاف دولت – ملت شود و نه بخش بی‌تفاوت بدنه اجتماعی که تأثیری در سیاست‌ها و روندها نداشته باشد. او در مرز دولت و مردم است تا هم از مردم حفاظت کند و هم دولت را مهار سازد».[۲۵]

در تبیین دیدگاه و مکتب سیاسی سید علی سیستانی، ابوالفضل فاتح در مقاله‌ای تحقیقی دربارهٔ مکتب نجف می‌گوید: نجف طیف وسیعی از دیدگاه‌ها از اختیارات ولایت فقیه در حد امور حسبیه تا ولایت مطلقه فقیه را شامل می‌شود و سید علی سیستانی قائل به دولت مدنی با نظارت فقیه است. او سیاست به مفهوم رایج را شغل روزمره خود نمی‌داند و جز در موارد ضرورت و مصلحت در سیاست مداخله نمی‌کند. سه نمونه مهم مداخله او از این قرار است: شکل‌گیری قانون اساسی و پیشگیری از تجزیه عراق، ورود به بحران نجف، و فتوای جهاد علیه داعش.[۳]

نمونه‌ای از ساده زیستی علی سیستانی منزل شخصی اوست. این منزل ساده، ملک شخصی او نیست و منزلی استیجاری است و او از سال ۱۹۷۰ میلادی به مدت ۴۶ سال در این مکان زندگی می‌کند.[۲۶]

مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی، مسیح مهاجری نیز پس از ملاقات آیت‌الله سیستانی دربارهٔ او می‌گوید: «دوراندیشی و پرهیز از تصمیمات عجولانه و همچنین تسلط بر تاریخ و استفاده از ادبیات تاریخ را از جمله ویژگی‌های آیت‌الله سیستانی عنوان می‌کند و می‌گوید: آیت‌الله سیستانی با توجه به نیاز و شرایط روز وارد سیاست شدند ولی سیاست زده نشدند؛ سیاست ایشان را هدایت نکرد بلکه ایشان سیاست را هدایت کردند. آیت‌الله سیستانی با هنر و دوراندیشی خود عراق جدید را دیده بودند؛ عراقی که به دموکراسی خود ببالد و از دیکتاتوری در آن خبری نباشد لذا ایشان توانستند دموکراسی را در عراق در قالب قانون اساسی پیاده کنند و به اشغال آمریکا بدون هرگونه درگیری پایان دهند».

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «آیت الله العظمی سیستانی مرد تأثیرگذار عراق». www.shia-news.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۹-۲۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «زندگی‌نامه». پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر سیدعلی حسینی سیستانی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۹-۲۴.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ مکتب نجف اشرف؛ نگاهی از بیرون: ابوالفضل فاتح
  4. «زندگی‌نامه سیدعلی سیستانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۳.
  5. «اجازه اجتهاد آیت‌الله العظمی خویی به آیت‌الله سید تقی قمی / تصویر | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». fa.shafaqna.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۱-۲۶.
  6. «المؤلفات والتقریرات - موقع مکتب سماحة المرجع الدینی الأعلی السید علی الحسینی السیستانی (دام ظله)». www.sistani.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۹.
  7. «کتب فتوایی - پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی». www.sistani.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۹.
  8. «تالیفات و تقریرات - پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی». www.sistani.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۹-۲۴.
  9. «الکتب الفتوائیة - موقع مکتب سماحة المرجع الدینی الأعلی السید علی الحسینی السیستانی (دام ظله)». www.sistani.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۹.
  10. «فهرست نیوزویک از ۲۰ چهره پرنفوذ ایران». گویا نیوز. ۵ خرداد ۱۳۸۸.
  11. «در 11 ماه رمضان حضرت آیت‌الله سیستانی از حزب الدعوه خواست نخست‌وزیری جدید انتخاب شود»». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۹.
  12. «فتوای آیت‌الله سیستانی: سلاح به دست بگیرید و در برابر داعش دفاع کنید». بخش فارسی دویچه‌وله. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴.
  13. آیت‌الله سیستانی در عراق اعلام جهاد کفایی کرد - تابناک | TABNAK
  14. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶.
  15. «موضع مهم حضرت آیت‌الله سیستانی در قبال تحولات اخیر عراق: اصلاحات یک ضرورت غیرقابل اجتناب است | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ «حضرت آیت الله سیستانی پایبندی به مسالمت آمیز بودن تظاهرات‌ها در عراق را خواستار شد | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  17. «آنها مسئولند! مواضع مهم حضرت آیت الله سیستانی دربارهٔ استفاده از خشونت علیه معترضین در حوادث اخیر عراق | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  18. «حضرت آیت الله سیستانی: هر گونه خشونت، هرج و مرج و تخریب از نظر شرعی و قانونی مردود است | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  19. «مواضع مهم حضرت آیت الله سیستانی: تأکید بر عدم ورود نیروهای امنیتی به مواجهه با تظاهرات کنندگان/ هیچ جناح یا طرف منطقه ای یا بین‌المللی حق مصادره اراده ملت عراق را ندارد | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  20. «درخواست دفتر حضرت آیت الله سیستانی برای عدم استفاده از تصویر و نام ایشان در هرگونه تجمع و تظاهرات | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  21. «مواضع مهم حضرت آیت الله سیستانی دربارهٔ تحولات عراق: تأکید بر انتخاب نخست‌وزیر جدید و اعضای کابینه براساس مدت مشخص شده در قانون اساسی و به دور از هرگونه دخالت خارجی | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  22. «حضرت آیت الله سیستانی با تأکید مجدد بر ضرورت نقش مردم و تصریح برگزاری انتخابات زودهنگام: تصویب قانون انتخاباتی که مطابق خواسته‌های مردم نباشد، به گذار از بحران کمکی نمی‌کند/ بستن ادارات دولتی و نهادهای آموزشی توجیهی ندارد | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  23. «حضرت آیت الله سیستانی با تأکید مجدد بر ضرورت نقش مردم و تصریح برگزاری انتخابات زودهنگام: تصویب قانون انتخاباتی که مطابق خواسته‌های مردم نباشد، به گذار از بحران کمکی نمی‌کند/ بستن ادارات دولتی و نهادهای آموزشی توجیهی ندارد | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  24. «نقطه عطف جنبش اصلاحی عراق، شکل‌گیری مبانی تئوریک و گفتمان آیت الله سیستانی دربارهٔ «حق اعتراض» و «دولت مدنی» است». خبرگزاری ایلنا. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۳.
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ مکتب سیستانی به قلم ابوالفضل فاتح
  26. زندگی آیت‌الله سیستانی در منزلی استیجاری+ سند

پیوند به بیرون[ویرایش]


Ali al-Sistani
علی حسینی سیستانی
Ali Sistani edit1.jpg
Ali Sistani in 2009
Other namesPersian: علی حسینی سیستانی
Arabic: علي الحسيني السيستاني
Personal
Born (1930-08-04) 4 August 1930 (age 89)
ReligionShia Islam Twelver
NationalityIranian, Persian
Other namesPersian: علی حسینی سیستانی
Arabic: علي الحسيني السيستاني
Senior posting
Based inNajaf, Iraq
Period in office1992–present
PredecessorAbu al-Qasim al-Khoei
PostGrand Ayatollah, Marja'
Websitesistani.org

Sayyid Ali Husseini al-Sistani (Persian: علی حسینی سیستانی‎, born 4 August 1930), commonly known as Ayatollah Sistani, is one of the most powerful and influential Twelver Shia marja in Iraq and the head of many of the hawzahs (seminaries) in Najaf.[1][2][3]

He is described as the spiritual leader of Iraqi Shia Muslims[4] and one of the most senior clerics in Shia Islam.[5] He has been included in the all of editions of "The Muslim 500: The World's Most Influential Muslims" mostly in the top 10 positions since 2009.[6][7] He is one of the 8 maraji mentioned in the most recent edition.[8] In 2005, Sistani was listed among the Top 100 intellectuals of the world.[9] In 2005 and 2014, he was also nominated for Nobel Prize Award towards his efforts for establishing peace.[10][11]

Biography

Early life

Sistani was born in 1930 to a family of religious clerics who can trace their roots to Husayn ibn Ali, the grandson of the prophet Muhammad. His father was Mohammad-Bagher Sistani. Sistani claims to have been born in Mashhad, Iran.[12]

Sistani began his religious education as a child, first in Mashhad in his father's hawzah, and continuing later in Qom. In Qom he studied under Grand Ayatollah Hossein Broujerdi. Later in 1951, Sistani traveled to Iraq to study in Najaf under Grand Ayatollah Abu al-Qasim al-Khoei. Sistani rose to the Usooli clerical rank of 'mujtahid' in 1960.[13] At the unusually young age of thirty-one, Sistani reached the senior level of clerical accomplishment, or ijtihad, which sanctioned him by the Hawzah to pass his own judgments on religious questions.[14]

He has a son called Mohammad-Reza Sistani.[15]

Grand Ayatollah

The top maraji of Najaf Hawzah: (from left to right) Mohammad Ishaq al-Fayyad, Ali al-Sistani, Mohammad Saeed Al-Hakim and Bashir al-Najafi.
Ali al-Sistani and Abu al-Qasim al-Khoei

When Grand Ayatollah Khoei died in 1992, Sistani ascended to the rank of Grand Ayatollah through traditional peer recognition of his scholarship. His role as successor to Khoei was symbolically cemented when he led funeral prayers for Khoei, He also inherited most of Khoei's network and following, although there are many shias who continue to follow Khoei.

Ba'ath Party

During the years of Saddam Hussein's rule of Iraq through the Ba'ath Party, Sistani was untouched during the violent Ba'athist repression and persecution that killed many clerics including Mohammad Mohammad Sadeq al-Sadr in 1999, for which Saddam denied any involvement. His predecessor, Khoei, sat down with Saddam on state TV.[16] After the death of Grand Ayatollah Khoei in 1992, Sistani emerged as the prominent Shia cleric to guide the Shia people under Saddam's rule, although Sistani's mosque was shut down in 1994 and did not reopen until the US-led 2003 invasion of Iraq.

Role in contemporary Iraq

Since the overthrow of the Ba'ath Party, Sistani has played an increasingly prominent role in regional religious and political affairs and he has been called the "most influential" figure in post-invasion Iraq.[17][18]

Shortly after the US invasion began, Sistani issued a fatwa advising Shia clergy to become engaged in politics in order to better guide the Iraqi people toward "clearer decisions," and to fight "media propaganda."[citation needed] As the summer of 2003 approached, Sistani and his followers began to petition the occupying forces for a constitutional convention. Later, Sistani called for a democratic vote of the people for the purpose of forming a transitional government. Observers described the move as being a path leading directly to Shia political dominance over Iraq's government, as Shia Muslims make up approximately 65% of the total Iraqi population.[citation needed] Subsequently, Sistani criticized plans for an Iraqi government for not being democratic enough.[citation needed]

In early August, 2004, Sistani experienced serious health complications related to a previously diagnosed heart condition. He traveled to London to receive medical treatment. It was, reportedly, the first time that Sistani had left Iraq in decades, and may have been due, in part, to growing concerns for his safety from sectarian violence. Though still recovering, Sistani returned later in the month to broker a military truce at the Imam Ali Mosque in Najaf where Muqtada al-Sadr and the Mahdi Army had been cornered by American and Iraqi forces. Sadr, who rose rapidly to prominence through a series of independent military actions beginning in 2004, has since actively challenged Sistani's more progressive influence over Shia in the region.[19]

Sistani's edicts reportedly provided many Iraqi Shia cause for participating in the January 2005 elections—he urged, in a statement on October 1, 2004, that Iraqis recognize the election as an "important matter," additionally, Sistani asked that the elections be "free and fair. . . with the participation of all Iraqis." Soon after, Sistani issued a fatwa alerting Shia women that they were religiously obligated to participate in the election, even if their husbands had forbidden them from voting.[20] In an issued statement Sistani remarked that, "truly, women who go forth to the polling centers on election day are like Zaynab, who went forth to Karbala."[21]

He has consistently urged the Iraqi Shia not to respond in kind to attacks from Sunni Salafists, which have become common in Sunni-dominated regions of Iraq like the area known as the "Triangle of Death," south of Baghdad. Even after the destruction of the Shia Al-Askari Mosque in Samarra in February 2006, his network of clerics and preachers continued to urge calm and told their followers that "it was not their Sunni neighbors who were killing them but foreign Wahhabis."[22] Sistani's call for unity after the bombing of the mosque helped to control a potentially dangerous situation, preventing the country to enter in a bloody sectarian war. Sistani did the same when the same mosque was bombed again in 2007.[23]

An alleged plot to assassinate Sistani was foiled on January 29, 2007, when three Jund al-Samaa gunmen were captured at a hotel near his office. It is believed to have been part of a larger attack against a number of targets in Najaf.[24]

In an online open poll, 2005, Ali al-Sistani was selected as the 30th topmost intellectual person in the world on the list of Top 100 Public Intellectuals by Prospect (UK) and Foreign Policy (US).[25]

On June 13, 2014 Sistani appealed that Iraqis should support the government against the Islamic State of Iraq and the Levant militant group which had taken over Mosul and Tikrit and was threatening Baghdad.[26] Later in June 2014, Sistani revised his statement and issued a fatwa calling for "Citizens to defend the country, its people, the honor of its citizens, and its sacred places," against the Islamic State of Iraq and the Levant terrorist group.[27]

Shia patronage

As the leading Ayatollah in Najaf, Sistani oversees sums amounting to millions of US dollars. Sistani's followers offer him a fixed part of their earnings (tithe), which is used for educational and charitable purposes. Sistani's office has reported that it supports 35,000 students in Qom, 10,000 in Mashhad, and 4,000 in Isfahan.[28] It also oversees a network of representatives (wakil) "who promote his (Sistani's) views in large and small ways in neighborhoods, mosques, bazaars, and seminaries from Kirkuk to Basra."[29]

Additionally, Sistani has a substantial following within Shia communities all over the world and is the current Grand Marja of the Twelver sect of Shia Muslims. In Iran, as a result of the post-invasion opening of the Iraqi cities of Najaf and Karbala to Iranians, many Iranians are said to return from pilgrimage in Iraq as supporters of Sistani.[30]

Criticism and controversy

A protest against Al Jazeera

Al Jazeera

In May 2007, hundreds of Shias demonstrated publicly in Basra and Najaf to protest comments made by television presenter and journalist Ahmed Mansour during a Qatari broadcast of Al Jazeera television programming. While presenting Bela Hodod (a.k.a. Without Borders), Mansour voiced skepticism of Sistani's leadership credentials while directing questions about the Iraqi-born cleric to his guest, Shia cleric Jawad al-Khalsi. Mansour also suggested that Sistani was not aware of contemporary problems in Iraq or of prevailing post-war conditions, and he alleged that Sistani's edicts were, largely, written and disseminated by aides. At another point, Mansour asked Khalsi whether the United States was using Iraqi politicians, and also Sistani, to promote Western interests in Iraq.[31]

Saudi cleric

In January 2010, during a Jumu'ah khutba (Friday sermon), Saudi cleric Mohamad al-Arefe vehemently criticized Sistani by referring to him as an "atheist" and by describing his behavior as "debauched".[32] The remarks prompted protest by his followers in Iraq, Qom and Lebanon. Iraqi Prime Minister Nouri al-Maliki rebuked the Saudi religious authorities.[33] Lebanon-based Islamist militant organization Hezbollah also condemned the attack on Sistani, calling the speech "inauspicious," while praising Sistani as one of Shia Islam's "most prominent religious references."[34]

Nobel Peace Prize nomination

On 4 March 2014, The Daily Telegraph commentator Colin Freeman published an article[35] naming Ali al-Sistani as the most appropriate Nobel Peace Prize candidate. He also reported that he had been nominated earlier in 2006, by a group of Iraqi Christians.

On 8 March 2014, the Tehran Times[36] reported that a group of members of Iraqi parliament announced that they intended to nominate Ali al-Sistani for the 2014 Nobel Peace Prize.

Thomas L. Friedman, former bureau chief of The New York Times in Beirut and Jerusalem (1982–88), proposed Ayatollah Sistani for the prize in 2005 in a column published in The New York Times on 20 March 2005.[37]

Guardianship of Islamic Jurists (Wilayat al-Faqih)

Like his predecessor Abu al-Qasim al-Khoei, Sistani has not wholly embraced the post-Age-of-Occultation theory known as the Guardianship of the Islamic Jurists, which was espoused and supported by the late Iranian Grand Ayatollah Ruhollah Khomeini and which is currently extant and enforced by the Iranian government through its own constitution and by its supreme leader and highest religious authority Ayatollah Ali Khamenei. Sistani's scholarly views regarding guardianship resembles Khoei's views, but differs in several respects. Additionally, the primary difference between Sistani's interpretation and the interpretation of Grand Ayatollahs Khomeini and Khamenei is reportedly in the range of power that a Grand Ayatollah has in ruling the Islamic community. Sistani has publicly stated and maintained that his interpretation of the doctrine is one that grants more power to the Ayatollahs than Khoei, but less than either Khoemeini or Khamenei:

Question: What is Grand Ayatollah Sistani's opinion about velayat-e faqih?

Answer: Every jurisprudent (Faqih) has wilayah (guardianship) over non-litigious affairs. As for general affairs to which social order is linked, and enforcement of doctrine, this depends on certain conditions, one of which is popularity of the Faqih among the majority of momeneen (believers).[38]

On the specific question of obedience to a supreme leader, Sistani has said that any pronouncement given by a supreme leader "supersedes all, (including those given by other Maraji') unless the pronouncements are proven to be wrong or the pronouncements are proven to be against what is in the Qur'an or in Religious Tradition."[39]

Additionally, instead of advocating for the rule by Islamic clerics or for fundamentalist legal views, i.e. "the Quran as constitution," Sistani is said to favor a more relaxed perspective related to the provision of values and guidelines for social order (nizam al-mujama) as being the recognized, primary role of Islam.[40]

Also, according to Sadegh Zibakalam, professor of political science at Tehran University, Sistani has consistently avoided supporting a strict interpretation of the theory, especially of absolute guardianship, nor has he explicitly offered any substantive affirmation of the theory as a whole (including limited guardianship); thereby creating "a major lacuna" in the "grand ideological scenario" of the Islamic Republic of Iran.[41]

According to scholar Vali Nasr, despite Sistani's disagreements with Iran's ruling clerics, he has "never tried to promote a rivalry" between his religious center of Najaf and the Iranian center in Qom, and has never made any comments about the confrontations between reformists and conservatives in Qom or between clerics in Lebanon,[42] a reflection, Nasr believes, of Sistani's reluctance to become involved in politics.

Works

Works translated into English

  • Current Legal Issues
  • A Code of Practice For Muslims in the West
  • Hajj Rituals
  • Islamic Laws
  • Jurisprudence Made Easy
  • Contemporary Legal Rulings in Shia Law

Non-English

His office states that thirty-two other works exist, but have not been translated into English.[43]

Internet

By working with Shia computer programmers and other specialists, Sistani sponsored the establishment of The Aalulbayt (a.s.) Global Information Center, an international web-resource, and he has since been called "the electronic grand ayatollah par excellence."[44]

Cyber attacks

On September 18, 2008, hackers attacked hundreds of Shia websites. The attacks reportedly were the work of group-xp, a Muslim faction based in the Arabian peninsula which is linked to Salafi and Wahhabi, strict forms of Islam. They attacked an estimated three hundred Shia internet websites including The Ahlulbayt (a.s.) Global Information Center. It was later dubbed the "largest Wahhabi hacker attack" in recent years.[45]

After the attack, visitors to the site were greeted by a red attack banner bearing the slogan "group-xp" paired with a message in Arabic denouncing Shia beliefs and officials. Hackers also replaced a video of Sistani with one of comedian Bill Maher mocking Sistani.[46]

However, the attack led to the retaliatory hacking of more than nine hundred Wahhabi and Salafi websites.[47] One such successful attack was documented on video and uploaded to YouTube on October 3, 2008. The hacker, a Shia from the United Arab Emirates using the handle "ShiaZone," was shown logging into email accounts of suspected members of group-xp. The hacked email accounts reportedly yielded group-xp's contact information, information that was subsequently posted on Shia websites.[48]

Public appearances

Sistani has notoriously avoided public appearances, despite his widespread fame and not shying away from attention. In practice, Sistani never delivers public sermons or speeches, and only releases official statements through "official representatives". This is alleged by some to be due to Sistani's screechy voice, which would be unappealing and damaging to Sistani's public image. The statements are later transcribed and posted on Sistani's official webpage, with the Grand Ayatollah's official stamp, indicating the authenticity of the remarks. Though Sistani has appeared in a few short videos, he does not say anything in these videos and is usually motionless. The only known public recording of Sistani's voice is a short, Persian-language lecture by Sistani to students.[49] Another video depicts Sistani in the back of a room conversing with a fellow cleric, again in Persian, and faintly captures sparse bits of Sistani's vocalizations.[50]

Journalist Ahmed Mansour has suggested that Sistani's Fatwas (edicts) were largely written and disseminated by his aides.[31] Currently, Sheikh Abdul-Mahdi Al-Karbalai is Sistani's foremost representative and gives speeches in Sistani's stead.[51] Abdul-Mahdi Al-Karbalai is noted for having announced Sistani's famous Fatwa (edict) obligating Iraqis to vote, and with the rise of terrorism, to join the military to oppose ISIS.[27]

See also

References

  1. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, (2006), p.171
  2. ^ Iranian Intellectual urges Iraq's Sistani to respect Kurdistan Referendum
  3. ^ Grand Ayatollah Ali al-Sistani Fast Facts
  4. ^ Cockburn, Andrew M. (16 November 2003). "U.S. Ignores This Ayatollah in Iraq at Its Own Peril". Retrieved 24 February 2017 – via LA Times.
  5. ^ Watling, Jack. "The Shia Militias of Iraq". The Atlantic. Retrieved 24 February 2017.
  6. ^ "The Muslim 500". The Royal Islamic Strategic Studies Centre. Retrieved 2015-08-03.
  7. ^ "Welcome to The Royal Islamic Strategic Studies Centre". The Royal Islamic Strategic Studies Centre. Retrieved 2015-08-03.
  8. ^ name="http://themuslim500.com/?s=grand%20ayatollah">"The Muslim 500". The Royal Islamic Strategic Studies Centre. Retrieved 2015-08-03.
  9. ^ Top 100 Global Thinkers
  10. ^ A Noble for Sistani
  11. ^ Iraqi MPs launch move to nominate Ayatollah Sistani for Nobel Peace Prize Archived 2014-03-14 at the Wayback Machine
  12. ^ "Biography - The Official Website of the Office of His Eminence Al-Sayyid Ali Al-Husseini Al-Sistani". www.sistani.org. Retrieved 15 May 2017.
  13. ^ Sami Moubayed (February 10, 2005). "Coming to terms with Sistani". Asia Times. Archived from the original on 10 August 2007. Retrieved 2007-08-21.
  14. ^ "When Grand Ayatullah Sistani Speaks, Millions Obey: Says Time". al-khoei.org. 30 April 2005. Archived from the original on June 28, 2007. Retrieved 2007-08-21.
  15. ^ C. N. N. Library. "Grand Ayatollah Ali al-Sistani Fast Facts". CNN. Retrieved 11 August 2017.
  16. ^ Daily Times editorial, dated 15th Feb, 2013. "Grand Ayatollah Syed Abul Qassem al-Khoei - II — Tammy Swofford"
  17. ^ Gethin Chamberlain and Aqeel Hussein (2006-09-04). "I no longer have power to save Iraq from civil war, warns Shia leader". The Telegraph. London. Retrieved 2007-08-21.
  18. ^ "Shiite Cleric Seen as Iraq's Most Influential Leader". Fox News. AP. November 27, 2003. Archived from the original on 2007-05-30. Retrieved August 21, 2007. a frail, 70-something Shiite Muslim (search) cleric with a heart condition—has emerged in post-Saddam Hussein Iraq as the land's most influential figure, something US planners may not have counted on.
  19. ^ Rowan Scarborough "Al-Sadr's Killing Fields", Washington Times, September 1, 2004, http://archive.frontpagemag.com/readArticle.aspx?ARTID=11563 Archived 2012-07-07 at Archive.today
  20. ^ Nordland, Rod (February 9, 2005). "The Cities Were Not Bathed in Blood". Newsweek.[dead link]
  21. ^ al-Rahim, Ahmed H. (2005). "The Sistani Factor". Journal of Democracy. 16 (3): 50–53 [p. 51]. doi:10.1353/jod.2005.0038.
  22. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, (2006), p.178
  23. ^ chronicle.fanack.com. "The Reclusive Grand Ayatollah Sistani Remains Highly Influential in Iraq". fanack.com. Retrieved 27 July 2015.
  24. ^ ZEYAD KASIM (6 March 2007). "Messianic Shia Cult Emerges in Southern Iraq". www.iraqslogger.com. Archived from the original on July 7, 2007. Retrieved August 21, 2007.
  25. ^ "Intellectuals". Prospect. 2009-10-14. Archived from the original on 2009-09-30. Retrieved 2012-08-15.
  26. ^ "Could Isis take Iraq's capital?". New Statesman. Retrieved 19 June 2014.
  27. ^ a b Al Khatteeb, Luay (10 July 2014). "What Do You Know About Sistani's Fatwa?". Huffington Post. Retrieved 8 July 2015.
  28. ^ Martin Kramer (April 4, 2003). "The Ayatollah Who Spared Najaf". Archived from the original on July 8, 2011. Retrieved 2007-08-21.
  29. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, (2006), p.177
  30. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, (2006), p. 221
  31. ^ a b "Iraqi Shia protest against Al-Jazeera's "insults" against top cleric". International Herald Tribune. AP. May 4, 2007. Archived from the original on December 5, 2008. Retrieved 2007-08-21.
  32. ^ "No Operation". PressTV. Archived from the original on 2012-10-07. Retrieved 2012-08-15.
  33. ^ "موقع قناة المنار- لبنان". Al-Manar. Retrieved June 1, 2016.[dead link]
  34. ^ "Hezbollah Denounces Offense against Shiites, Sayyed Sistani". Al Jazeera. Archived from the original on January 14, 2010. Retrieved June 1, 2016.
  35. ^ Colin Freeman (4 March 2014). "Forget Obama and the EU. The man who should really have the Nobel Peace Prize is an Obscure Iraqi Cleric". Telegraph. Archived from the original on 7 March 2014. Retrieved 24 February 2017.
  36. ^ Iraqi MPs launch move to nominate Ayatollah Sistani for Nobel Peace Prize Archived 2014-03-14 at the Wayback Machine
  37. ^ "A Nobel for Sistani". The New York Times. March 20, 2005.
  38. ^ Q & A » Governance of Jurist (1)[permanent dead link]
  39. ^ Ayatollah Watch quoting statement on his website on 9 August 2009
  40. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, 2006, p. 173
  41. ^ Sadegh Zibakalam (2 March 2010). "Iran's top priority in Iraq is anti-Americanism". Daily Star.
  42. ^ Nasr, Vali, The Shia Revival, Norton, 2006, p. 172
  43. ^ Works of Sayyid Al al-Sistani Archived 2008-03-13 at the Wayback Machine
  44. ^ Pepe Escobar (August 31, 2005). "Sistani. Qom: In the wired heart of Shi'ism". Asian Times. Retrieved 21 August 2007.
  45. ^ "الأخبار - استمرار اختراق مواقع إلكترونية للسيستاني ومؤسسات شيعية عربي". Al Jazeera. 2008-09-24. Retrieved 2012-08-15.
  46. ^ "IRAQ: The ayatollah gets hacked". Los Angeles Times. September 20, 2008. Archived from the original on 22 September 2008. Retrieved 20 September 2008.
  47. ^ "شبكة راصد الإخبارية". Rasid.com. Archived from the original on 2012-03-18. Retrieved 2012-08-15.
  48. ^ "اختراق عناوين بريد GroupXP الوهابية التي تحرشت بمواقع الشيعة". YouTube. Retrieved 2012-08-15.
  49. ^ "صوت السيد علي السيستاني" on YouTube
  50. ^ "السيستاني يتكلم الفارسية صوت وصوره ومن فمهم ندينم" on YouTube
  51. ^ "Iraqi cleric Sheikh Abdul Mahdi Karbalai warns of 'threat to peace'". [BBCs]. Retrieved 2015-01-09.

External links