علی بن محمد سمری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
مهدویت
Imam-mahdi.png
زندگی
نسبنرجس خاتون (مادر) • حسن عسکری (پدر)
مهدیزندگی • غیبت • غیبت صغری • غیبت کبری • ظهور • رجعت
نام‌هابقیةالله • قائم آل محمد • صاحب‌الزمان • ولی عصر
شخصیت‌ها
نواب اربعهعثمان بن سعید • محمد بن عثمان • حسین بن روح نوبختی • علی بن محمد سمری
شخصیت‌های ظهورسفیانی • شیصبانی • ابقع • اصهب • سید قمی • سید خراسانی • شعیب بن صالح • سید یمانی • مصری • سید حسنی • نفس زکیه
مدّعیان مهدویت
(متمهدی)
ابومحمد شریعی • محمد نوربخش • محمد احمد • سید علی‌محمد باب • حسین منصور حلاج • محمد بن نصیر نمیری • محمد بن علی شلمغانی • ابوطاهر محمد بن علی بن هلال • احمد بن هلال کرخی  • محمد جونپوری  • سید محمد مشعشع • محمد قحطانی
مکان‌ها
منسوب به مهدیسامرا • سرداب مقدس • مسجد سهله • مسجد جمکران • مسجد کوفه • مهدیه
مرتبط با ظهوروادی یابس • بیت‌المقدس • بیداء • وادی‌السلام • مسجد حله
زیارات
دعای عهد • دعای ندبه • زیارت آل یاسین • دعای فرج
نشانه‌های ظهور
خروج سفیانی • صیحه آسمانی • قیام یمانی • قیام خراسانی • خروج سید حسنی • کشته‌شدن نفس زکیه • نبرد قرقیسیا
آثار مرتبط
الغیبة • الغیبة (طوسی) • الغیبة (نعمانی) • کمال‌الدین و تمام‌النعمة • دارالسلام • نجم‌الثاقب • العقبری الحسان • ملاحم و الفتن • بحارالانوار • مکیال‌المکارم • عصرالظهور • صحیفه مهدیه • توقیع
موعود در دیگر ادیان
ماشیح • سوشیانس • فارقلیط • مهر/میترا • هوشیدر • هوشیدرماه • کریشنا • ویشنو
مفاهیم وابسته
فرجام‌شناسی اسلامی • آخرالزمان • دجال • انتظار  • رخدادهای پس از ظهور • انتظار مکتب اعتراض • ظهور بسیار نزدیک است • نهی توقیت

در اعتقادات شیعیان دوازده امامی ابوالحسن، علی بن محمد سَمَری، چهارمین نایب خاص امام زمان در دوران غیبت صغری است. وی پس از خود نایبی معرفی نکرد. از این رو بنا به اعتقادات امامیه پس از مرگ وی غیبت کبری آغاز شده‌است.

نیابت[ویرایش]

سمری از اصحاب امام یازدهم شیعیان، حسن عسکری بوده‌است. وی از خواص شیعه در زمان خود بود . حسین بن روح نایب پیشین از طرف امام غائب وی را برای مدت سه سال به نیابت خاصه منصوب کرد. بنا به ادعای گروهی از شیعیان علی بن محمد چند روز پیش از مرگ دستخطی منسوب به محمد بن حسن عسکری (در اصطلاح خاص شیعه توقیع) به شیعیان نشان داد که در آن بر خلاف رسم نایبان پیشین جانشینی تعیین نشده بود. متن دستخط ادعایی از قرار زیر بود:

بسم الله الرحمن الرحیم
ای علی بن محمد سمری! خداوند در سوگ فقدان تو پاداشی بزرگ به برادرانت عطا کند. تو تا شش روز دیگر از دنیا خواهی رفت. کارهایت را مرتب کن و هیچ کس را به جانشینی خود مگمار. دروان غیبت کامل فرا رسیده‌است و من جز با اجازه خداوند متعال ظهور نخواهم کرد و ظهور من پس از گذشت مدتی طولانی و قساوت دلها و پر شدن زمین از ستم خواهد بود. افرادی نزد شیعیان من مدّعی مشاهده من (ارتباط با من به عنوان نایب خاص) خواهند شد. آگاه باشید که هر کس پیش از خروج سفیانی و صیحه آسمانی چنین ادعایی بکند، دروغگو و افترا زننده‌است و هیچ حرکت و نیرویی جز به خداوند عظیم نیست.[۱][۲][۳]

در ششمین روز، وی در سال ۳۲۹ هجری از دنیا رفت. ولی‏ شیخ صدوق در کتاب کمال الدین، ج۲، ص۵۰۳ و فضل بن حسن طبرسی در کتاب اعلام الوری، ص۴۱۷ سال رحلت ایشان را سال ۳۱۸ه‍.ق. ثبت کرده‌اند. مقبره شیخ سُمَّری در نزدیکی مزار شیخ کلینی در بغداد است.

آغاز غیبت کبری[ویرایش]

بعد از در گذشت ابوالحسن سمری، مرحله جدیدی در تاریخ شیعه که به دوران غیبت کبری معروف است آغاز گشت. بی شک شیعیان اگر به جای دنیاطلبی به دنبال مهدی می‌گشتند و از تقصیرات خود توبه حقیقی می‌کردند و در استغاثه متحد می‌شدند خداوند امام غائب را به سوی آن‌ها باز می‌گرداند. چنانکه از حدیث امام صادق هم همین معنا استفاده می‌شود.

امام صادق فرمود: پس هنگامی که عذاب بر بنی اسرائیل طولانی شد، به درگاه خدا چهل روز ناله و گریه کردند پس خداوند به موسی و هارون وحی کرد و امر نمود که آن‌ها را از فرعون نجات بدهند پس  170 سال باقی‌مانده از 400 سال عذاب را بر آنان بخشید. ایشان فرمود: شما شیعیان هم این گونه هستید. اگر همان کاری را بکنید که بنی اسرائیل کردند خدا حتماً فرج ما را می‌رساند. اما اگر چنین کاری نکنید، این امر تا پایانش ادامه خواهد داشت. (تفسیر عیاشی، ج 2، ص 154)

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بسم الله الرحمن الرحیم، یا علی بن محمد السمری! اعظم الله اجر اخوانک فیک: فانک میت ما بینک و بین سته ایام؛ فاجمع امرک و لا توص الی احد، فیقوم مقامک بعد وفاتک فقد وقعت الغیبه التامه فلا ظهور الا بعد اذن الله تعالی ذکره و ذلک بعد طول الامد و قسوه القلب و امتلاء الارض جوراً...
  2. الغیبه، شیخ طوسی، صفحه ۲۴۲- ۲۴۳
  3. بحار الانوار، جلد ۵۱، صفحه ۳۶۱

منابع[ویرایش]

  • مهدی موعود (ترجمه جلد ۱۳ بحار الانوارعلی دوانی، صفحه ۶۷۶- ۷۵۶
  • سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، صفحه ۶۸۰- ۸۱
  • آخرین امید، ص ۹۹

In Twelver Shia Islam, Abul Hasan Ali ibn Muhammad al-Samarri (939 AD)[1] was the fourth and last of The Four Deputies appointed by the twelfth and final Imam Mahdi,[2] while he was in the Minor Occultation. Unlike his predecessors he had no appointed successor, and the Major Occultation began after his death.[3]

In the time of tenth and eleventh Imams of Shia, Ali al-Hadi and Hasan al-Askari He was a companion of them and was designated as the fourth and last of The Four Deputies for a period of 3 years after the death of the third deputy Abul Qasim Husayn ibn Ruh al-Nawbakhti. Six days before his death, he received a letter from the twelfth and final Imam, Mahdi, in which he was notified that there would be no deputy after him.[4]

Biography

The date of birth of Abul Hasan Ali ibn Muhammad al-Samarri is not known. al-Samarri called al-Sammari because was living in al-Sammar or al-Saymar, one of the areas of Basra. He was from a prominent Shia family of Basra. Many members of his family were the agents of previous Imams of Shia. Before Minor Occultation he was the deputy of Ali al-Hadi, the tenth Imam of Shia and Hasan al-Askari the eleventh Imam of Shia.[5]

The deputing period

When Husayn ibn Ruh al-Nawbakhti, the third deputy, was about to die, he named al-Samari as the next and fourth deputy of twelfth Imam of Shia.[6] Because of his family and his good record in the time of two previous Shia Imams amongst Shias, he faced no problem in his being accepted as the deputy by the Shia community.[7][8] Due to unprecedented crackdown of Banu Abbas against Shias in the period of deputy of Muhammad al-Sammari, he wasn't very active and had intentionally limited his interaction with his agents amongst Shias.[4][8]

The beginning of Major Occultation

On the sixth day after receiving the letter, Abul Hasan Ali ibn Muhammad al-Samarri died (939 AD) and he was buried in Baghdad near the current grave of Sheikh Kulayni. Before his death, they asked him about the next deputy and he responded: "I don't have permission to introduce anyone". Following his death, the Major Occultation began.[4]

The last Tawqee

Six days before his death, he received a Tawqee, the letters that were signed by the Twelve Imams, Mahdi, in which he was notified that there would be no deputy after him.

In the name of Allah, the Compassionate the Merciful

O Ali Ibn Muhammad Samari! May Allah increase the reward of your brothers concerning you (i.e. your demise)! Death will come to you within the next six days. So you complete your works and do not nominate any person after you. The sequence of special deputies will come to an end and the Major Occultation (الغيبة الكبرى) will commence with your demise.

Now the reappearance will occur only with the permission of Allah, after a prolonged period and after the hearts of people are hardened. And such a period will emerge on my Shias when people will claim that they have seen me. Whoever makes such a claim before the advent of Sufyani and the heavenly voice, is a liar, an impostor. There is no strength and power save that of Allah, the High, the Great.

[4][8]

References

  1. ^ Michael M. J. Fischer. Iran: From Religious Dispute to Revolution. Univ of Wisconsin Press. p. 252.
  2. ^ The foruth deputy of Imam Zaman (Mahdi) seratnews.com Retrieved 6 Oct 2018
  3. ^ ʻAbd al-Hādī Ḥāʼirī (1977). Shīʿīsm and Constitutionalism in Iran: A Study of the Role Played by the Persian Residents of Iraq in Iranian Politics. Brill Archive.
  4. ^ a b c d The Fourth Special Deputy: Ali Ibn Muhammad Samari (r.a.). Association of Imam Mahdi.
  5. ^ Ibrahim Amini, Abd al-Aziz Sachedina. Al-Imam al-Mahdi, The Just Leader of Humanity. Ansariyan Publications - Qum.
  6. ^ Mohammed Raza Dungersi. A Brief Biography of Imam Muhammad bin Hasan (a.s.): al-Mahdi. Bilal Muslim Mission. p. 21.
  7. ^ Jassim M. Hussain. The Occultation of the Twelfth Imam (A Historical Background). Muhammadi Trust of Great Britain and Northern Ireland.
  8. ^ a b c Zahra Ra'isi. The Special Deputies of Imam Mahdi (as) (PDF). p. 82.