علی‌رضا بدیع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علیرضا بدیع
زادروز یازدهم فروردین، ۱۳۶۴
نیشابور، خراسان
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
پیشه شاعر، ترانه سرا، مجری صدا و سیما، عضو شورای شعر و موسیقی صدا و سیمای خراسان
سبک غزل
دین اسلام
آثار مجموعه شعر: ۱- حبسیه‌های یک ماهی[۱] ۲- از پنجره‌های بی پرنده[۲] ۳- گنجشک‌های معبد انجیر[۳] 4- چله ی تاک[۴] ۵- همواره عشق (گزیده ۱۰۰ شعر عاشقانه معاصر) ۶- ماه و ماهی

علیرضا بدیع شاعر، ترانه سرای نیشابوری و مجری صدا و سیما سرودن را از سال ۱۳۷۶ و بعدها به صورت حرفه‌ای از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد.
او جایگاه نخست جشنواره‌های ملی کوثر،[۵] هفتمین کنگره سراسری شعر و داستان جوان کشور (بندرعباس)،[۶] هفتمین کنگره سراسری شعر جوان حوزه هنری (مینودر)،[۷] طریق جاوید، صبح دیدار ونخستین کنگره سراسری شعر ولایی[۸] و سرو بلورین سومین دوره جشنواره بین‌المللی شعر فجر[۹] را کسب کرده‌است.

فعالیت‌ها[ویرایش]

وی پیشینه همکاری با حسام الدین سراج و سالار عقیلی و … را در کارنامه هنری خود دارد. بدیع دارندهٔ دیپلم افتخار صدا و سیمای جمهوری اسلای ایران در اختتامیه جشنواره هفدهم تولیدات رادیویی و تلویزیونی استان‌هاست و این مدرک به خاطر کسب رتبه برتر تصنیف "شیر خروشان[۱۰] به وی اعطا شده. او همچنین سرایندهٔ سمفونی بزرگ «منظومه پارسی»[۱۱] است که در اختتامیه مزبور برای نخستین بار رونمایی گردیده‌است.

علیرضا بدیع همچنین از سال ۱۳۸۲ به وبلاگ نویسی روی آورد. و سایت پرشین بلاگ در صفحهٔ هنرمندان خویش لینک وبلاگ وی را در معرض دید خوانندگان گذارد. به سال ۱۳۸۶ از وی به عنوان شاعر جوان دعوت به عمل آمد تا به شعرخوانی در حضور رهبر ایران بپردازد.[۱۲] وی به سال ۱۳۸۸، طی سفر تعدادی از شاعران به ترکیه و همزمان با دههٔ بزرگداشت مولانا جلال الدین در دانشگاه تاریخ، جغرافیا و ادبیات آنکارا به شعرخوانی پرداخت.[۱۳]

مجموعه شعر[ویرایش]

اولین دفتر غزل‌های او با نام حبسیه‌های یک ماهی نامزد دریافت جایزه شعر خبرنگاران بوده‌است.[۱۴]

دومین دفتر غزل‌های او با نام از پنجره‌های بی پرنده نامزد جایزه کتاب سال شعر جوان ایران بوده‌است.[۱۵] این مجموعه در اسفند ماه ۸۹ توسط انتشارات فصل پنجم به چاپ چهارم رسیده است.

سومین دفتر غزل‌های او با نام «گنجشک‌های معبد انجیر» اثر راه یافته به مرحله نهایی جایزه دهمین دوره کتاب فصل بوده‌است.[۱۶] چهارمین دفتر غزل‌های او با نام «چلهٔ تاک» با گذشت تنها ۱ ماه از انتشار آن و در روزهای پایانی نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال ۸۹ به چاپ دوم رسیده است.

وی سابقهٔ همکاری با رادیو و تلویزیون را نیز به صورت مجری برنامه‌های سبزآبی مهر، سایه سار ادب ،هنر پنجم(برنامه موسیقایی) و قند پارسی داشته و بارها به عنوان میهمان، شاعر یا پژوهشگر در برنامه‌های این چنینی حضور یافته است. او کارشناس رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی می‌باشد. بدیع دارندهٔ بیش از ۱۰۰ عنوان برتر در جشنواره‌ها و کنگره‌ها و جوایز ادبی ایران است.[نیازمند منبع]

نمونه غزل[ویرایش]

به جرم این که دلم آه هست و آهن نیستکسی به جز تو درین روزگار با من نیست
نه یک.. نه ده.. که تو را صدهزار بافهٔ مودریغ ازین که مرا صدهزار گردن نیست!
تو را چنان‌که تویی، هیچ شاعری نسرود«زنی چنین که تویی جز تو هیچ کس زن نیست»
مخاطبان عزیز! این زنی که می‌شنوید،فرشته‌ای ست.. که البته پاک‌دامن نیست
که دست هر کس و نا کس دخیل دامن اوستولی رسالت او مستجاب کردن نیست
طنین در زدن اش منحصر به این فرد استکه هیچ طنطنه‌ای این قدر مطنطن نیست
خوش آمدی! بنشین! آفتاب دم کردم..که «چای دغدغهٔ عاشقانه ی» من نیست
زمانه‌ای شده خاتون! که هفت خوان از نوپدید آمده اما یکی تهمتن نیست
به دور هرکه بچرخی به دورت اندازداگرچه قصهٔ ما قصهٔ فلاخن نیست
تو را به خانه نیاورده‌ام گلایه کنمشب است و وقت برای گلایه کردن نیست
بیا ازین گله‌ها بگذریم و بگذاریمزمان نشان بدهد دوست کیست.. دشمن کیست..

[۱۷]

خوش باش دل ای دل! پس از آن چله نشینی افتاده سر و کار تو با ماه جبینی
در سیر الی الله به دنبال تو بودیمای گنج روانی که عیان روی زمینی
تمثیل غم عشق تو با قلب ظریفمیک باغ انار است و یکی کاسهٔ چینی
لبخند تو با اخم تو زیباست که چون سیبشیرینی و با ترشی دلخواه عجینی
دلواپس آنم که مبادا بدرخشددر حلقهٔ صاحب نظران چون تو نگینی
هنگام قنوت آمد و ما دست فشاندیمآن جا که تو پیش نظر آیی، چه یقینی؟
حالی ست مرا بر اثر مرحمت دوستچون خلسهٔ انگور پس از چله نشینی

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]