عصماء بنت مروان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

عصماء دختر مروان زنی شاعر و یهودی هم عصر پیامبر اسلام و ساکن مدینه بود. وی در اشعارش سخنان محمد و قرآن را هجو می‌کرد. وی همچنین در اشعارش آشکارا از قبایلی که به اسلام گرویده بودند انتقاد می‌کرد.[۱] محمد دربارهٔ وی در نزد اصحابش گفت: «آیا کسی نیست که انتقام مرا از دختر مروان بگیرد؟» پس فردی به نام عمیر بن عدی از قبیله طي که کم بینا بود مأمور کشتن عصماء گردید هم اکنون بني لام عبدالخان نسب آنها به طي برمی گردد در خوزستان ساکن هستند. وی شبانه به خانهٔ عصماء رفت. عصماء خوابیده بود و فرزندش را در آغوش گرفته بود. عمیر فرزند را از سینهٔ عصماء دور کرد و عصماء را کشت.[۱]وی فردای آن روز نزد محمد رفت و خبر کشتن عصماء را به او داد. محمد نیز پس از شنیدن آن گفت: «ای عمیر الله و رسولش را یاری کردی»[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ The Life of Muhammad. A translation of Ishaq's "Sirat Rasul Allah", pgs. 675–676, A. Guillaume, Oxford University Press, 1955
  2. زندگانی محمد/ترجمه سیره ابن هشام، ج۲، ص:۴۱۲

پیوند به بیرون[ویرایش]