عصر ماشین‌های هوشمند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عصر ماشین‌های هوشمند
Cover of The Age of Intelligent Machines by Ray Kurzweil.jpg
نویسنده(ها)ری کرزویل
کشورایلات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
ناشرانتشارات ام‌آی‌تی
تاریخ نشر
۱۹۹۰
شمار صفحات۵۸۰
شابکشابک ‎۰−۲۶۲−۱۱۱۲۱−۷
006.3-dc20
کتابخانه کنگرهQ335.K87 1990
پیش ازعصر ماشین‌های معنوی 

عصر ماشین‌های هوشمند (به انگلیسی: The Age of Intelligent Machines) یک کتاب غیر داستانی در مورد هوش مصنوعی می‌باشد که توسط مخترع و آینده‌پژوه، ری کرزویل نوشته شده است. این اولین کتاب او بود و انجمن ناشران آمریکا آن را برجسته‌ترین کتاب علوم رایانه‌ای از سال ۱۹۹۰ نامید.[۱] همچنین این کتاب توسط نیویورک تایمز و کریسشن ساینس مانیتور بررسی شد. ساختار این کتاب ترکیبی از تک نگاشت (به انگلیسی: monograph) و گلچینی از مقالات ارائه شده توسط کارشناسان هوش مصنوعی مانند دنیل دنت، داگلاس هافستادر و ماروین مینسکی است.[۲]

کرزویل به بررسی ریشه‌های فلسفی، ریاضی و فنی هوش مصنوعی می‌پردازد، با این فرض که یک برنامه کامپیوتری به اندازه کافی پیشرفته می‌تواند به سطح هوش انسان برسد. کورزویل استدلال می‌کند که خلقت انسان از طریق تکامل نشان می‌دهد که انسانها باید توانایی ایجاد چیزی باهوشتر از خودشان را داشته باشند. او باور دارد که بازشناخت الگو و بازنمود دانش همان‌طور که در زبان دیده شده، دو جزء کلیدی هوش مصنوعی هستند. کورزویل شرح می‌دهد که رایانه‌ها چقدر سریع در هر زمینه پیشرفته می‌شوند.

با توجه به میزان رشد نمایی قدرت رایانه‌ها، کورزویل باور دارد هوش مصنوعی در ابتدا ممکن خواهد بود و سپس به قدری توسعه پیدا می‌کند که پیش‌پاافتاده می‌شود. او توضیح می‌دهد این چگونه تمام جنبه‌های زندگی انسان را، از جملهکار، تحصیل، درمان و جنگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به گونه‌ای که مردم برای کشف کردن معنی واقعی انسان بودن، به چالش کشیده خواهند شد.

پیشینه[ویرایش]

ری کرزویل که یک مخترع و کارآفرین سریالی است. در سال ۱۹۹۰ زمانی که این کتاب منتشر شد او مالکیت سه شرکت را در اختیار داشت: Kurzweil Computer Products و Kurzweil Music Systems و Kurzweil Applied Intelligence. شرکت‌ها توسعه یافته بودند و محصولاتی چون: خواندن ماشینی برای نابینایان، سینت سایزر موسیقی و نرم افزار تشخیص گفتگو به فروش می‌رساندند.[۳]

نویسه‌خوان نوری که برای خواندن ماشینی استفاده می‌شود و تشخیص گفتار هر دو به عنوان نمونه‌هایی برجسته از مشکلات تشخیص الگو آورده شدند. [۴][۵] پس از انتشار عصر ماشین‌های هوشمند، او ایده‌های خود را توسط دو کتاب عصر ماشین‌های معنوی و تکینگی نزدیک است گسترش داد.[۶]

محتوا[ویرایش]

Picture of title page for Darwin's On The Origin of Species
کرزویل باور دارد که فرگشت ثابت می‌کند که انسان‌ها توانایی ساخت فناوری پیشرفته تر از خود را دارند.

تعاریف و تاریخچه[ویرایش]

کرزویل با تعریف کردن هوش مصنوعی کتاب را شروع می‌کند. او به سمت فرمول «مرز متحرک» ماروین مینسکی متمایل می‌شود: «مطالعه مشکلات کامپیوتر که هنوز حل نشده است». [۷] سپس او تلاش می‌کند خود هوش را معنی کند و نتیجه بگیرد «به نظر می‌رسد هیچ تعریف ساده‌ای از هوش وجود ندارد که مورد قبول اکثر ناظران باشد».[۸] که به این بحث راهنمایی می‌شود که آیا پروسهٔ فرگشت می‌تواند هوشمند در نظر گرفته شود.[۹]

کورزویل این نتیجه می‌رسد که تکامل هوشمند است، اما تنها با ضریب هوشی «بینهایت بزرگتر از صفر». او فرگشت را برای مدت بسیار طولانی ساخت طرح‌هایش سرزنش می‌کند. [۹]

شطرنج و تشخیص الگو[ویرایش]

The Japanese game called go
برنامه‌ریزی رایانه‌ها برای بازی چینی گو بسیار سخت‌تر از بازی شطرنج است.

بکرزویل پیشبینی می‌کند که رایانه‌ها تا سال ۲۰۰۰ در بازی شطرنج از انسان پیشی می‌گیرند و در مورد جزئیات این کار بحث می‌کند. [۱۰] اما در مورد بازی گو ثابت می‌شود که رایانه‌ها به زمان بیشتری نیاز دارند تا بتواند به خوبی بازی کند.

Diagram of the Turing Test
کرزویل باور دارد که رایانه‌ها در این قرن آزمون تورینگ را رد می‌کنند.

بازخوردها[ویرایش]

جی گارفیلد در نیویورک تایمز نوشت که کرزویل زمانی که در حوزهٔ تخصصی خود می‌نویسد «واضح، جاری و مطلع» است، اما هنگامی که در مورد فلسفه، منطق و روانشناسی می‌گوید، «درهم برهم و مبهم» است.[۱۱]

د فیوچریست این را یک «مقدار قابل توجه» خواند که «سخاوتمندانه تصویر داده شده» و «یک جشن برای ذهن و چشم» است.[۱۲] در حالی که سیمسون گارفینکل در کریستین ساینس مانیتور می‌گوید: عصر ماشینهای هوشمند «یک tour de force history برای هوش مصنوعی» است؛ و اظهار تاسف می‌کند که گر چه این کتاب منظم است اما سازماندهی شده نیست و همچنین از «جزئیات از دست رفته در سراسر کتاب» شکایت می‌کند.[۱۳]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. Colin, Johnson (1998-12-28). "Era of Smart People is Dawning". Electronic Engineering Times.
  2. Kurzweil 1990.
  3. "A Biography of Ray Kurzweil". Kurzweil Technologies. Retrieved 2013-03-10.
  4. Kurzweil 1990, pp. 238-247.
  5. Kurzweil 1990, pp. ۲۶۳–۲۷۱.
  6. "Ray Kurzweil: Inventor, futurist". TED. Retrieved 2013-03-10.
  7. Kurzweil 1990, p. ۱۴.
  8. Kurzweil 1990, p. ۱۸.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Kurzweil 1990, p. ۲۱.
  10. Kurzweil 1990, p. ۱۳۳.
  11. Garfield, Jay (9 September 1990). "Machine See, Machine Do". The New York Times. Retrieved 8 February 2013.
  12. "The Age of Intelligent Machines". The Futurist. 1991-03-01. Archived from the original on 15 April 2016. Retrieved 2013-02-28.
  13. Simson, Garfinkel (2 October 1990). "Trying to Make Computers More Like Humans". The Christian Science Monitor. Retrieved 8 February 2013.

منابع[ویرایش]

  • Kurzweil, Ray (1990), The Age of Intelligent Machines, Cambridge, MA: MIT Press, ISBN 0-262-11121-7

پیوند به بیرون[ویرایش]