عبدالمجید دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیpolski
عبدالمجید ثانی
خلیفه ترکیه
Portrait of Abdülmecid II in Topkapı Saray Museum.jpg
دوران ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲ تا ۳ مارس ۱۹۲۴ (به عنوان خلیفه سلطنت نمود)
نام کامل عبدالمجید عثمان اوغلو
لقب(ها) عبدالمجید ثانی
زادروز ۲۹ مهٔ ۱۸۶۸(۱۸۶۸-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۵»-۲۹)
زادگاه استانبول، ترکیه
درگذشت ۲۳ اوت ۱۹۴۴ میلادی (۷۶ سال)
محل درگذشت پاریس، فرانسه
آرامگاه قبرستان بقیع
پیش از انحلال خلافت
پس از محمد ششم
همسران شهسوار باش خاتون افندی
عطیه مهستی خاتون افندی
دودمان خاندان عثمان
پدر عبدالعزیز
مادر حیراندل خاتون
فرزندان عمر فاروق عثمان اوغلو (پسر) دُر شهوار سلطان (دختر)
دین اسلام، حنفی

عبدالمجید عثمان اوغلو (به ترکی عثمانی: عبدالمجید ثانی) (زاده ۲۹ می ۱۸۶۸ استانبول - درگذشته ۲۳ اوت ۱۹۴۴ پاریس)، ملقب به عبدالمجید دوم آخرین خلیفه مسلمین از خاندان عثمانی می‌باشد.

زندگی[ویرایش]

Portrait Caliph Abdulmecid II.jpg

عبدالمجید فرزند سلطان عبدالعزیز، ۲۹ می ۱۸۶۸ برابر با ۱۲۸۳ (قمری) در استانبول بدنیا آمد. در سال ۱۸۷۶ پس از کناره گیری پدرش از حکومت او تا سال ۱۹۰۸ در قصر ایجادیه به زندگی خود ادامه داد. او علاقه خاصی به هنر نقاشی، موسیقی و... داشت و نمایشگاه‌های زیادی برپا می‌نمود و در سال ۱۹۰۹ انجمن هنرمندان نقاش عثمانی را تأسیس و چندبار بصورت افتخاری به ریاست انجمن انتخاب گردید. او بسیاری از هنرجویان علاقه‌مند را برای تحصیل رشته موسیقی و نقاشی به فرانسه اعزام کرد. او در سال ۱۹۱۸ به عنوان وراث تاج و تخت سلطان محمد ششم انتخاب گردید. طی این مدت پسرش شاهزاده عمر فاروق با دختر کوچک سلطان محمد ششم، صبیحه سلطان ازدواج نمود.

عبدالمجید دوم به زبان‌های فارسی، عربی و فرانسوی تسلط کامل و به ۶ زبان خارجی دیگر آشنایی داشت. او به کمک دخترش دُرّ شَهوار خاطرات زندگی خود را در ۱۲ جلد جمع‌آوری نماید.

در ۱ نوامبر ۱۹۲۲ پس از سقوط امپراطوری عثمانی از ولیعهدی خلع گردید. در ۱۸ نوامبر سلطان محمد ششم توسط مجلس ملی از ترکیه اخراج و عبدالمجید دوم با رای اکثریت به خلافت مسلمین انتخاب شد.

تبعید و مرگ[ویرایش]

Imperial Standard of the Caliph of the Faithful (1922–1924).svg

در ۳ مارس ۱۹۲۴ طی تصمیم مجلس عنوان خلیفه از وی سلب و کلیه خاندان سلطنتی از کشور اخراج گردید. وی همان شب توسط رئیس پلیس استانبول با اتومبیل از کاخ دلمه‌باغچه به چاتالجا منتقل و با اولین قطار به مقصد سوئیس از کشور اخراج گردید. وی به دلیل داشتن بیش از یک همسر مدتی را در سوئیس بازداشت بسر برد و پس از مدت کوتاهی به فرانسه نقل مکان نمود.

او پس سالها تبعید در فرانسه هنوز به سنت‌های و آئین نیاکان خود پایبند بود و در نمازجمعه‌ها شرکت می‌نمود و خطبه عقد افراد خاندان و شاهزادگان را خود جاری می‌نمود.

عبدالمجید در ۲۳ اوت ۱۹۴۴ برابر با چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۲۳ شمسی بر اثر بیماری قلبی در تبعید در پاریس چشم از جهان فروبست. رئیس جمهور وقت ترکیه عصمت اینونو اجازه دفن آخرین بازمانده عثمانی را که دختر عبدالمجید درخواست داده بود را نپذیرفت و مراسم تشیع جنازه او در مسجد جامع پاریس برگزار گردید. پس ده سال انتظار برای دفن در سرزمین پدری، با عدم موافقت دولت ترکیه به ناچار جسد وی در قبرستان بقیع مدینه به خاک سپرده شد.

عبدالمجید دوم فردی هنرمند و نقاشی حرفه‌ای و کسی بود که انجمن نقاشان عثمانی را تأسیس و رئیس و حامی آن بود. آثار او برای اولین بار در ۱۹۸۶ در یکی از گالری‌های فاخر استانبول به نمایش عموم گذاشته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Abdülmecid II
ilustracja
Kalif
Okres panowania od 18 listopada 1922
do 4 marca 1924
Koronacja 18 listopada 1922
Poprzednik Mehmed VI
Następca Said Husajn ibn Ali
Dane biograficzne
Dynastia Osmanowie
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1868
Stambuł
Data i miejsce śmierci 23 sierpnia 1944
Paryż
Miejsce spoczynku Medyna
Ojciec Abdülaziz
Matka Hayranıdil Kadınefendi
Dzieci Omer Faruk Sehzade
Ayşe Dürrüşehvar
Odznaczenia
Order Zasługi (Turcja) Order Osmana (Turcja) Order Medżydów (Turcja) Order Sławy (Turcja)

Abdülmecid II (ur. 30 maja 1868 w Stambule, zm. 23 sierpnia 1944 w Paryżu) – głowa rodu Osmanów w latach 1922–1944 i nominalny kalif, proklamowany i uznawany przez Republikę Turcji w latach 1922–1924.

Był synem Abdülaziza. 1 listopada 1922 roku jego kuzyn, sułtan Mehmed VI, został pozbawiony władzy, choć Turcji oficjalnie nie proklamowano republiką.

19 listopada 1922 w Ankarze Abdülmecid II, od 1918 noszący tytuł następcy tronu, został wybrany kalifem przez Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji.

4 marca 1924 roku na wniosek Mustafy Atatürka Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji zniosło kalifat. Równocześnie z kalifatem zlikwidowano szkolnictwo religijne oraz zakazano poligamii. Członkowie dynastii Osmanów zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. Abdülmecid II po wyjeździe z Turcji osiadł w Paryżu, gdzie zmarł. Pochowany został w Medynie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kronika XX wieku. Warszawa: 1991, s. 319. ISBN 83-900331-0-0.
  • Morby J.E.: Dynastie świata. Kraków: 1995, s. 324.