عبدالرزاق کاشانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوالفضل عبدالرزاق کاشانی ملقب و مشهور به کمال الدین کاشانی (نام کامل: کمال الدین ابوالفضل عبدالرزاق بن جمال الدین ابی‌الغنائم کاشانی) (درگذشته سوم محرم سال ۷۳۶ در حدود هشتاد سالگی) عارف مشهور که علاوه بر علوم باطنی در علوم ظاهری و عقلی مانند شرعیات (فقه و حدیث و تفسیر وعلوم مرتبط)، اصول فقه، کلام، معقولات ( منطق وعلوم طبیعی) و علوم الهی (فلسفه) تبحر زیاد داشته است. وی شارح آثار عرفانی از جمله شارح آثار و عقاید ابن عربی و مروج اصل وحدت وجود است. از آثار عمده او لطائف الاعلام، تاویلات القرآن، اصطلاحات الصوفیه، شرح فصوص الحکم محیی ابن عربی، و شرح منازل السائرین عبدالله انصاری است. از جمله رویدادهای علمی زندگانی عبدالرزاق کاشانی این است که میان وی با رکن الدوله علاءالدوله سمنانی (عارف و درگذشته ۷۳۶ق) که منتقد وحدت وجود بوده در این زمینه مکاتباتی شده است. پس از وفات، او را در خانقاه مرشدش عبدالصمد اصفهانی نطنزی به خاک سپرده‌اند، و این خانقاه هنوز در نطنز باقی است.[۱]

منابع[ویرایش]