عبدالرحمن بن عبد رب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عبدالرحمان بن عبدربه انصاری خزرجی
زادهٔعراق
درگذشتعاشورای ۶۱ ه‍. ق
کربلا، عراق
شناخته‌شده برایحضور در نبرد کربلا
مخالف(ها)بنی امیه
دیناسلام

عبدالرحمن‌ بن عبد ربّه انصاری خزرجی، از یاران پیامبر اسلام، علی بن ابیطالب و حسین بن علی و از راویان حدیث غدیر بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

عبدالرحمن از قبیله خزرج که در مدینه زندگی می‌کردند و بعدها ساکن کوفه شدند.[۱]

آیت‌الله خویی در کتاب خود متذکر شده است که شیخ طوسی در رجال خویش یک بار او را از اصحاب علی بن ابیطالب و یک بار نیز از اصحاب حسین بن علی شمرده است.[۲]

ابن حجر عسقلانی او را در شمار صحابه یاد کرده و به نقل از کتاب الموالات حدیثی از اَصبَغ بن نُباتَه آورده است که وقتی علی بن ابیطالب در رَحبَه مسجد کوفه گفت: «هر کدام از شما که سخنان پیامبر خدا در غدیرخم را شنیده، به پا خیزد و گواهی دهد.» آن‌گاه عده‌ای برخاستند و گواهی دادند. از جمله آنان عبدالرحمن بود که گفت: من از پیامبر اسلام شنیدم که گفته است: «خداوند ولی من است و من ولی مومنانم. پس هر کس من مولای او هستم، این علی مولای اوست.»[۳]

نقش در واقعه کربلا[ویرایش]

عبدالرحمن در کوفه برای حسین بن علی بیعت می‌گرفت. او به مکه آمد و به حسین بن علی پیوست و او را تا کربلا همراهی کرد. شب عاشورا، بریر بن خضیر همدانی در صبحت با وی مزاح می‌کرد.[۴]

او صبح عاشورا در حمله اول کشته شد. اگر چه بنا به نقل برخی منابع او در جنگ تن به تن کشته شد.[۵] اما قول اول از اعتبار بیشتر برخوردار است. او به هنگام مرگ 70 سال سن داشت.[۶]

منبع[ویرایش]

پی‌نوشت[ویرایش]

  1. رجال طوسی، ص۷۷.
  2. معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، ج۹، ص۳۴۷.
  3. الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۴۰۸.
  4. تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۲۴؛ ارشاد القلوب، دیلمی، ص۴۴۶؛ البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۷۷-۱۷۸.
  5. ر.ک : الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۴۰۸.
  6. برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۲۳-۴۲۴؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ص۲۰؛ رجال طوسی، ص۷۷؛ اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۵، ص۳۳۴؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۴۰۸؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، ج۲، ص۱۴۵؛ ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، ص؛ ۱۲۱-۱۲۲، ۱۵۷-۱۵۸، ۲۱۷؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، ج۴۵، ص۱؛ اقبال بالاعمال الحسنه فیما یعمل مره فی السنه، ج۳، ص۷۹؛ قاموس الرجال، ج۸، ص۷؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، ج۴، ص۶۰؛ جامع الرواه، اردبیلی غروری حائری، ج۱، ص۴۵۱؛ انصار الحسین(ع)، ص۱۰۸-۱۰۹؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، ج۹، ص۳۴۷؛ الحدائق الوردیه، ص۱۰۲؛ مثیر الاحزان، ص۱۵۴؛ الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب، ج۱، ص۴۹؛ فرسان الهیجاء، ج۱، ص۱۸۴.