عاشقان بد طالع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
در ادبیات جهان اصطلاح عاشقان بدطالع با نام رومئو و ژولیت اثر شکسپیر گره خورده‌است.

«عاشقان بد طالع» یا «عشق نافرجام» (به انگلیسی: Star-crossed) اصطلاحی است که برای جفتی که دارای ارتباط عاشقانه بوده باشند ولی به هر دلیل در رسیدن به یکدیگر ناکام شوند، اطلاق می‌گردد. عبارت انگلیسی این اصطلاح «Star-crossed» است که اشاره به اعتقاد گذشتگان به اختربینی و رقم خوردن سرنوشت در ستارگان دارد.[۱] این اصطلاح پس از انتشار کتاب رومئو و ژولیت در عصر الیزابت توسط ویلیام شکسپیر مصطلح شد و به نافرجامی عشق جفتی دارد که اختر طالعشان نحس باشد و ناکام مانند.

در ادبیات ملل مختلف نمونه‌هایی بسیاری از عاشقان بد طالع وجود دارد؛[۲] مثلاً تریستان و ایزولت، لیلی و مجنون، رؤیای شب نیمه تابستان، بلندی‌های بادگیر،[۳] و غیره از این جمله‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Levenson (ed.), Jill L. (2000). Romeo and Juliet, The Oxford Shakespeare (Oxford World's Classics). Oxford: Oxford University Press. page 142 ISBN 0-19-281496-6.
  2. Halio, Jay (1998). Romeo and Juliet: A Guide to the Play. Westport: Greenwood Press. p. 93. ISBN 0-313-30089-5.
  3. Wainwright, Martin (2007-08-10). "Emily Brontë hits the heights in poll to find greatest love story". London: guardian.co.uk. Retrieved 2007-09-12.