عاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

عاد نام قومی است که پیامبری به نام هود بر آن‌ها فرستاده شد و از شواهد موجود و کشف شدن اسکلت این قوم آنها صاحب پیکر تنومند و عجیب بودند ولی بر اثر عدم ایمان آوردن به او و خدایش الله، با عذاب الهی نابود شدند. گمانه‌زنی‌های جدید ارم، سرزمین قوم عاد، را به خاطر ستون‌هایی که در این شهر کشف‌شده‌اند در مکان شهر مدفون‌شده‌ای به نام اوبار در عمان شناسایی می‌کند[۱]

عاد از نظر تاریخ[ویرایش]

بعضی از مورخان معتقدند «عاد» بر دو قبیله اطلاق می‌شود: قبیله‌ای از انسانهای قبل از تاریخ بوده‌اند که در شبه جزیره عربستان زندگی می‌کرده‌اند، سپس از میان رفتند و آثارشان نیز از میان رفت، و تاریخ بشر از زندگی آنان جز افسانه‌هایی که قابل اطمینان نیست حفظ نکرده‌است، و تعبیر قرآن عاد الاولی (سوره نجم آیه ۵۰) را اشاره به همین گرفته‌اند. اما در دوران تاریخ بشر و احتمالاً در حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح یا قدیم‌تر، قوم دیگری به نام عاد وجود داشتند که در سر زمین احقاف یا یمن زندگی می‌کردند. آنها دارای قامتهایی بلند و اندامی قوی و پرقدرت بودند، و به همین دلیل جنگ آورانی زبده محسوب می‌شدند.

به علاوه از نظر تمدن تا حدود زیادی پیشرفته بودند، شهرهای آباد، زمینهای خرم و سرسبز، باغهای پرطراوت داشتند، آن چنان‌که قرآن در توصیف آنها می‌گوید «الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُها فِی الْبِلادِ: نظیر آن در بلاد جهان خلق نشده بود» (سوره فجر، آیه ۸) به همین جهت بعضی از خاورشناسان گفته‌اند که قوم عاد در حدود برهوت (یکی از نواحی حضرموت یمن) زندگی می‌کردند و بر اثر طوفان‌هایی که خدا نازل کردهمه نابود شدند.

عاد از نظر قرآن[ویرایش]

در قرآن آمده‌است که قوم عاد مدتی در ناز و نعمت به سر می‌بردند، ولی مست غرور و غفلت شدند و از قدرتشان برای ظلم و ستم و استعمار و استثمار دیگران استفاده کردند، آئین بت‌پرستی را بر پا نمودند و به هنگام دعوت پیامبرشان هود با آن همه تلاش و کوششی که در پند و اندرز و روشن ساختن اندیشه و افکار آنان و اتمام حجت نسبت به ایشان داشت نه تنها کمترین توجهی نکردند بلکه به خاموش کردن ندای او برخاستند. گاهی او را به جنون و سفاهت نسبت دادند و زمانی وی را از خشم خدایان ترساندند، اما او همچون کوه در مقابل خشم این قوم مغرور و زورمند ایستادگی کرد، و سر انجام توانست گروهی در حدود چهار هزار نفر را پاکسازی کرده و به آئین حق بخواند، اما دیگران بر لجاجت و عناد خود باقی‌ماندند. سرانجام طوفان شدید و بسیار کوبنده‌ای به مدت هفت شب و هشت روز بر آنها مسلط شد که قصرهایشان را در هم کوبید، و اجسادشان را همچون برگهای پائیزی بر امواج باد سوار کرد و به اطراف پراکنده‌ساخت. هود مؤمنان راستین را پیش‌تر از میان آنان بیرون برد و نجات داد، و زندگانی و سر نوشتشان درس عبرتی بزرگ برای همه جباران و خودکامگان گشت.[۲]

پانویس[ویرایش]

1.کتاب قصص الانبیا

2.تفسیر نمونه تفسیر المیزان از قرآن

3.کتاب قرآن

  1. Rippin, Andrew. " ʿĀd ." Encyclopaedia of Islam, THREE. Edited by: Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson. Brill Online , 2012
  2. تفسیر المیزان، تفسیر نمونه، تفسیر مجمع البیان و کتاب اعلام قرآن.

ʿĀd (Arabic: عَادٌ‎, Arab people ʿĀd) was an ancient tribe mentioned frequently in the Qurʾan.[1]

ʿĀd is usually placed in Southern Arabia,[2] in a location referred to as al-ʾAḥqāf ("the Sandy Plains," or "the Wind-curved Sand-hills").[1][3] The tribe's members, referred to as ʿĀdites, formed a prosperous nation until they were destroyed in a violent storm. According to Islamic tradition, the storm came after they had rejected the teachings of a Monotheistic prophet named Hud.[1][2] ʿĀd is regarded as one of the original Arab tribes, the "lost Arabs". Their capital may have been what is known as "Iram of the Pillars" in the Qurʾan although that may have been the name of a region or a people.[2][4][5]

Legend

In religious stories, Hud and the tribe of ʿĀd have been linked to a legendary king named ‘Ad, who ruled over a region whose capital was "Wūbar".[6]

Mentions in Qur'an

There are 24 mentions of ʿĀd in the Qurʾan, namely 7:65 (Shakir), 7:74 (Shakir), 9:70 (Shakir), 11:50 (Shakir), 11:59 (Shakir), 11:60 (Shakir), 14:9 (Shakir), 22:42 (Shakir), 25:38 (Shakir), 26:132 (Shakir), 29:38 (Shakir), 38:12 (Shakir), 40:31 (Shakir), 41:13 (Shakir), 41:15 (Shakir), 46:21 (Shakir), 50:13 (Shakir), 51:41 (Shakir), 53:50 (Shakir), 54:18 (Shakir), 69:4 (Shakir), 69:6 (Shakir), and 89:6 (Shakir).[7]

See also

References

  1. ^ a b c E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam 1913-1936. 1. Brill. 1987. p. 121. ISBN 90-04-08265-4.
  2. ^ a b c Glassé, Cyril; Smith, Huston (January 2003). "ʿĀd". The New Encyclopedia of Islam. Rowman Altamira. p. 26. ISBN 978-0-7591-0190-6.
  3. ^ Quran 46:21 (Translated by Shakir). "And mention the brother of ‘Ad; when he warned his people in the sandy plains [al-ʾAḥq̈āf] ..."
  4. ^ Zarins, Juris (September 1996). "Interview with Dr. Juris Zarins". PBS Nova Online (Interview). Retrieved 27 June 2013.
  5. ^ Quran 54:23–31 (Translated by Shakir)
  6. ^ E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam 1913-1936. 8. Brill. 1987. p. 1074. ISBN 90-04-08265-4.
  7. ^ "Quran Search". The Quranic Arabic Corpus. Retrieved 18 March 2017.