ظهور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

ظُهور در لغت به معنای آشکار شدن و پیدا و ظاهرشدن است [۱] و در اصطلاح مذهب تشیع به ظهور مهدی موعود (امام زمان) شیعیان به‌کار می‌رود. مفهوم ظهور در یهودیت و مسیحیت (با نام تجلی مسیح) و آیین زرتشتی وجود دارد.[نیازمند منبع]

نشانه‌های ظهور[ویرایش]

منظور از نشانه‌های ظهور[ویرایش]

شیعیان، آن دسته از رخدادها، که براساس پیش‌بینی امامان شیعه، پیش یا در آستانه ظهور مهدی، پدید خواهند آمد را نشانه‌های ظهور می‌نامند. به باور شیعیان، بروز هر یک از این نشانه‌ها، علامتی از نزدیک تر شدن ظهور مهدی (قائم) است، به گونه‌ای که با بروز مجموعه رخدادهای پیشگویی شده و به دنبال آخرین نشانه ظهور، مهدی قیام خواهد کرد.

به باور شیعیان پدیدار شدن یک یا چند نشانه از مجموعه نشانه‌های ظهور، چیزی جز نزدیک تر شدن زمان ظهور را نمی‌رساند. گرچه بسیاری از رویدادها و دگرگونی‌هایی را که امامان شیعه پیدایش آن‌ها را در دوران غیبت کبری پیش‌بینی کرده‌اند، یا شماری از آن‌ها را به عنوان نشانه ظهور شناسانده‌اند، پیش از این به وقوع پیوسته‌اند. مانند این که، شیعیان باور دارند در روایات، از اختلاف در میان امت اسلام،[۲] انحراف بنی عباس و از هم گسستن حکومت آنان،[۳] جنگهای صلیبی، فتح قسطنطنیه به دست مسلمانان[۴] درآمدن پرچم‌های سیاه از خراسان[۵] خروج مغربی در مصر و تشکیل دولت فاطمیان، وارد شدن ترک‌ها در منطقه جزیره، در میان رودان و عراق امروزی، وارد شدن رومیان در منطقه رمله و شام، رها شدن کشورهای عرب از قید استعمار، بالا آمدن آب دجله و سرازیر شدن آن به کوچه‌های کوفه، بسته شدن پل بر روی دجله، بین بغداد و کرخ، اختلاف بین شرق و غرب و جنگ و خون ریزی فراوان[۶][۷] خبر داده شده‌است، که ظاهراً به جز پنج نشانه قطعی و حتمی، که از شش ماه قبل از ظهور یک به یک شروع به رخ دادن می‌کنند، همه یا بسیاری از نشانه‌های دیگر تا به کنون، رخ داده‌اند.[۸]

رخدادهای پس از ظهور[ویرایش]

از دید شیعیان، پاره‌ای از رخدادهای پس از ظهور، عبارت است از:

تشکیل حکومت فراگیر جهانی[ویرایش]

از دید شیعیان حکومت و دولت امام دوازدهم ایشان، فراگیر و جهانی خواهد بود و قدرت و سلطهٔ او از شرق تا غرب دنیا را فرا خواهد گرفت؛ چنان‌که میرزا حسین نوری می‌نویسد: (از صفات و ویژگی‌های مهدی، فراگرفتن سلطنت او تمام روی زمین را از شرق تا غرب، برّ و بحر، معموره و خراب و کوه و دشت است. نماند جایی، مگر این که حکمش جاری و امرش نافذ شود و اخبار در این معنا متواتر است). لذا مهم‌ترین ویژگی حکومت جهانی مهدی از دید شیعیان، قرار گرفتن جهان تحت یک مدیریت واحد و کارآمد است؛ به‌طوری‌که خود رأیی‌ها، مقام پرستی‌ها و خودمحوری‌ها از بین خواهد رفت وهمه بر فرمانبرداری از یک فرمانروای مقتدر جهانی، اتفاق خواهند داشت. بر اساس روایات شیعی، مهدی جهان در آن زمان به ۳۱۳ بخش تقسیم شده و مهدی، ۳۱۳ تن از یاران نزدیک خود را بر باقی‌مانده انسان‌ها حاکم خواهد ساخت.[۹]

  1. از پیامبر اسلام نقل شده: «ویبلغ سلطانه المشرق والمغرب[۱۰]؛ دولت و پادشاهی مهدی همه شرق و غرب جهان را در بر می‌گیرد».
  2. (ولا یکون ملک الاّ للاسلام؛[۱۱] در آن روز حکومتی جز حکومت اسلامی نخواهد بود).
  3. از علی بن ابی طالب نقل شده: (مهدی شرق و غرب جهان را تحت سیطره خود درآورد… شرّ از جهان رخت بر بندد و تنها خیر باقی بماند).[۱۲]
  4. از محمد بن علی امام پنجم شیعیان منقول است: (مهدی ۳۰۹ سال حکومت می‌کند؛ چنان‌که اصحاب کهف مدت ۳۰۹ سال در غار خوابیدند! زمین را پر از داد می‌کند، آن چنان‌که پر از ستم شده باشد. خداوند شرق و غرب جهان را برای او فتح می‌کند).[۱۳]
  5. (هنگامی که مهدی) قیام کند، برای هر کشوری از کشورهای جهان فرمان‌روایی برمی‌گزیند..)[۱۴]
  6. از علی بن الحسین: (وقتی که مهدی قیام می‌کند، خداوند آفت را از شیعیان دور می‌کند و قلب آنان را همچون آهن، محکم و نیروی هر مرد به اندازه چهل مرد می‌سازد. آنان حکومت و ریاست همه مردم جهان را به دست خواهند گرفت).[۱۵]
  7. (مهدی) یارانش را در همه سرزمین‌ها پراکنده می‌کند و به آن‌ها دستور می‌دهد که عدل و احسان را شیوه خود سازند و آنان را فرمانروایان کشورهای جهان می‌گرداند و به ایشان فرمان می‌دهد که شهرها را آباد سازند).[۱۶]

دین یگانه جهانی[ویرایش]

در حکومت جهانی یکپارچه‌ای که شیعیان ترسیم می‌کنند، دین برتر و آیین پذیرفته شدهٔ مردم، اسلام خواهد بود و این نشان می‌دهد که برنامه مهدی، جهان شمول و فراگیر خواهد بود و مردم با رغبت و علاقه، دین اسلام را اختیار خواهند کرد و نجات و سعادت خود را در پیروی از آن خواهند دانست. در نتیجه، اخلاق دینی، در میان مردم حاکم شده و فساد، کفر و بی‌دینی از بین خواهد رفت.

  1. از پیامبر اسلام نقل شده‌است: (تا هر کجا که تاریکی شب وارد شود، این آیین ورجاوند نفوذ خواهد کرد).[۱۷]
  2. از حسن بن علی، دربارهٔ از بین رفتن کفر و بی‌دینی از جهان و پذیرش آیین واحد از سوی مردمان نقل شده که: (خداوند در آخر الزمان و دوران سختی روزگار و دوران نادانی مردم، مردی را برانگیزد واو را با فرشتگان خود، یاری دهد… و او را بر سراسر زمین چیره فرماید تا این که (مردم) از روی میل یا از روی اکراه، دین را بپذیرند. او زمین را از داد و نور و برهان پر کند. شرق و غرب زمین از آیین او پیروی کنند. تا آن که کافری نماند، مگر این که ایمان آورد و گناه کار و فاسدی نماند، مگر این که نیکوکار شود. در حکومت او، درندگان با هم آشتی می‌کنند!)[۱۸] از دیگر ویژگی‌های برجسته این جامعهٔ جهانی، این است که همگان در آن یکتاپرستند و خدا را به یگانگی می‌پرستند و شریکی برای او قرار نمی‌دهند و از گناهان و مفاسد دوری می‌جویند.
  3. در سخنان علی بن ابی طالب آمده:(هیچ آبادی ای نخواهد ماند، مگر آن که در آن جا هر صبح و شام، به یکتایی خدا، شهادت داده خواهد شد).[۱۹]
  4. محمد بن علی امام پنجم شیعیان در سخنان خویش گفته: (هیچ یهودی و مسیحی و هیچ پرستش‌کنندهٔ غیر خدایی باقی نمی‌ماند، مگر این که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند).[۲۰]

عدالت فراگیر جهانی[ویرایش]

از نظر شیعیان، عدالت تنها در حکومت جهانی مهدوی برآورده خواهد شد و عدل و قسط و مساوات، نماد اصلی حکومت او خواهد بود.

  1. مشهور است که از پیامبر اسلام دربارهٔ اوضاع زمین پس از ظهور امام دوازدهم شیعیان نقل شده که: (فَیَمْلَأُ اْلأَرْضَ قِسْطاً وعَدْلاً کَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وظُلْماً)؛ (پس زمین را از عدل و داد لبریز می‌کند، پس از آن که از ستم وبیداد پر شده‌است).[۲۱]
  2. پیامبراسلام: (یَسَعُهُمْ عَدْلُهُ)؛ (عدالتش فراگیر شود).[۲۲]
  3. جعفر بن محمد: (به خدا سوگند! عدالت او)، در خانه هایشان وارد می‌شود؛ همچنان که گرما وسرما وارد می‌گردد).[۲۳]
  4. امام هشتم شیعیان:(هرگاه (مهدی موعود) خروج کند، زمین به نور پروردگارش روشن می‌شود وترازوی عدالت میان مردم برقرار می‌گردد. پس کسی به کسی ستم نخواهد کرد).[۲۴]

پیشرفت و رفاه جهانی[ویرایش]

از دید شیعیان، در دولت مهدی موعود، وضع اقتصاد و معیشت عمومی مردم، سامان خواهد یافت. در آن عصر، نعمت‌های الهی افزون، آب‌ها مهار، زمین‌ها حاصل خیز ومعادن ظاهر خواهد شد. هیچ فقیری باقی نخواهد ماند تا از بیت المال، کمک مالی دریافت کند. رونق و شکوفایی اقتصادی، باعث خواهد شد که همگان از برکات و آثار دولت او، برخوردار شوند و چهره کریه فقر، نابرابری، فساد مالی و… از جهان رخت برخواهد بست.

  1. پیامبر اسلام: (خداوند به وسیلهٔ مهدی، از امت، رفع گرفتاری می‌کند).[۲۵]
  2. همچنین وی می‌فرماید: (امت من در دوران مهدی، چنان متنعم شود که بسان آن، بهره‌وری را ندیده باشد. آسمان پیوسته باران (رحمت) خود را بر ایشان فرو می‌فرستد و زمین، روییدنی‌های خود را بیرون می‌ریزد. ثروت در آن روز بر روی هم انباشته می‌شود. (وقتی) مردی برپاخیزد وبگوید: ای مهدی! بر من عطا نما؛ گوید: دریافت کن).[۲۶]
  3. امام پنجم: (مهدی، اموال را میان مردم چنان به مساوات تقسیم می‌کند که دیگر محتاجی دیده نمی‌شود تا به او زکات دهند).[۲۷]
  4. و همچنین از او نقل شده: (آن چنان میان مردم، مساوات برقرار می‌سازد که حتی نیازمند به زکات را هرگز نخواهی دید).[۲۸]
  5. (امّت اسلامی در عهد او آن چنان از فراخی معیشت برخوردار می‌شود که هرگز نظیر چنین نعمت وآسایشی دیده نشده‌است).[۲۹]

رضایت و خشنودی جهانی[ویرایش]

یکی از ویژگی‌های مهم حکومت مهدی، تأمین خشنودی ورضایت همهٔ ساکنان زمین وآسمان است. از آن جایی که دولت او، دولت عدالت گستر، فقیر ستیز، دانش گستر، رفاه آور، ظلم ستیز ومردم دوست است، همگان از آن راضی خواهند بود و در آرامش و شادی زندگی خواهند کرد. در روایات آمده‌است:

  1. (زمین را پر از عدالت می‌کند، آن چنان‌که پر از ستم شده‌است. در خلافت او اهل آسمان وزمین، حتی پرندگان آسمان خشنود می‌شوند).[۳۰]
  2. (اهل آسمان وساکنان آن برای ظهور او خوشحال می‌شوند؛ او زمین را پر از عدالت می‌کند، آن سان که پر از جور وستم شده باشد).[۳۱]
  3. از پیامبر اسلام آمده: (شما را به مهدی، مردی از قریش بشارت می‌دهم که ساکنان آسمان و زمین از خلافت وفرمانروایی او خشنودند).[۳۲]
  4. (ساکنان زمین وآسمان به او عشق می‌ورزند).[۳۳]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.hawzah.net/fa/Question/View/10385/فرق-ظهور-با-فرج
  2. (کتاب الغیبة), محمدبن ابراهیم نعمانی ۲۵۱/, مکتبة الصدوق، تهران.
  3. (کتاب الغیبة), محمدبن ابراهیم نعمانی ۲۵۵/, مکتبة الصدوق، تهران.
  4. (سنن), ابو داود، سلیمان بن الأشعث السجستانی ج۱۰۹/۴ حدیث ۴۲۹۲, دار احیاء السنة النبویة، بیروت.
  5. (بحارالأنوار), ج۵۲
  6. (تاریخ الغیبة الکبری), سید محمد صدر، ج۴۷۲/۲, مکتبة الأمام امیرالمؤمنین (ع), اصفهان
  7. (بحارالأنوار), ج۲۱۰/۵, ۲۱۱.
  8. اسماعیل اسماعیلی (۱۳۷۴). «بررسی نشانه‌های ظهور - مهر و آبان- آذر و دی ۱۳۷۴، شماره ۷۰ و ۷۱». پایگاه حوزه.
  9. ابنا: ویژگی‌های یاران امام زمان
  10. کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۹۷ (از امام باقر (علیه السّلام)، کمال الدین، ج ۱، ص ۳۳۱).
  11. الملاحم والفتن، ص ۶۶.
  12. منتخب الأثر، ص ۴۷۴.
  13. غیبت شیخ طوسی، ص ۲۸۳؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۹۱.
  14. بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۶۵؛ غیبت نعمانی، ص ۷۲.
  15. همان، ج ۵۲، ص ۳۲۷.
  16. الامام المهدی، ص ۲۷۱.
  17. منتخب الأثر، ص ۱۶۰.
  18. بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۸۰.
  19. مجمع البیان، ذیل آیه ۹ سوره صف؛ بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۶۰.
  20. منتخب الأثر، ص ۴۳۶
  21. همان، ج ۳۶، ص ۳۱۶؛ کمال الدین، ج ۱، ص ۲۵۷
  22. همان، ج ۵۱، ص ۷۵
  23. بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۶۲
  24. بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۲۱؛ کمال الدین، ج ۳، ص ۳۷۲
  25. بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۷۵؛ غیبت شیخ طوسی، ص ۱۱۴.
  26. عقدالدرر، ص ۱۷۰.
  27. بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۸۴..
  28. اعلام الوری طبرسی، ص ۴۳۲.
  29. بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۱۰۴؛ منتخب الأثر، ص ۴۷۳. .
  30. لوائح الأنوار، ج ۲، ص ۷۰.
  31. غیبت شیخ طوسی، ص ۱۱۶.
  32. اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۴.
  33. بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۱۰۴.


پیوند به بیرون[ویرایش]

The reappearance of Muhammad al-Mahdi is a belief in Shia eschatology, especially of the Twelvers, that the twelfth Imam will return at an unspecified time and establish an Islamic state of peace and justice. This will be the end of the Major Occultation, the period since he became "hidden" in 941 CE.[1] This reappearance will be foreshadowed by a number of signs, such as the sun rising from the West.[2]

Muhammad al-Mahdi

born in Samarrah in 868 CE, the twelfth Imam, Muhammad al-Mahdi was the son of Hasan al-Askari. Until his father was killed, al-Mahdi lived under the protection of his father and companions, and, according to Shia belief, was hidden from human awareness by God.[citation needed] Only special friends were allowed to meet him during the Minor Occultation, the period of his life from age 5 to 73. Al-Mahdi communicated with Shia Muslims via the Four Deputies during this period. They were Uthman ibn Sa'id al-Asadi, Abu Jafar Muhammad ibn Uthman, Abul Qasim Husayn ibn Ruh al-Nawbakhti, Abul Hasan Ali ibn Muhammad al-Samarri. After the death of the four deputies, the Imam did not appoint a new deputy and the Major Occultation begun.[3][4] According to Shia belief, al-Mahdi did not die, but rather continued living immortally in his physical body, hidden from human awareness by God.[5] Imamah (leadership) of the Shia community thus passed to the "Hidden Imam" after the demise of the Deputies.[citation needed]

Events after reappearance

According to tradition, when the Mahdi returns, certain events will reportedly occur. The Mahdi will reveal himself at Mecca according to some beliefs.[6] Muhammad Husayn Tabataba'i writes that, according to Shia traditions, human society will be replete with justice and all will live in peace, and human beings will be fully possessed of virtue and perfection.[4] The leader of this society will be the savior Muhammad al-Mahdi.[4] The Mahdi is also referred to by the title al-Qa'im, "the redresser of wrongs", and will settle various historical and religious disputes, generally in favor of the person writing about this.[citation needed] This may possibly include fighting the killers of Husayn ibn Ali. Al-Mahdi will govern for either seven, nine or nineteen years. This reappearance will be coincident with the raising of the black standard in Khurasan and the appearance of the Dajjal (the Antichrist) in the east.[2]

Signs

According to az-Zanjani, some of the signs of the reappearance of al-Mahdi are dependent on modern scientific inventions such as television:[2]

I heard Abu Abdullah saying: the believer in the time of the Qa’im, while in the east, will be able to see his brother in the west and he who is in the west will be able to see his brother in the east.

Other signs will reportedly include the appearance of figures including the Dajjal (the Antichrist) before the Day of Judgment. The Sufyani (one of the descendants of Abu Sufyan, will arise before Muhammad al-Mahdi's reappearance and will send away an army to fight him) and the Yamani (who is the closest to guidance, for he calls the people to join the Muhammad al-Mahdi) and an-Nafs az-Zakiyya (the descendants of Husayn ibn Ali,who will be murdered without any sin or crime).[2]

Claimants to being the Mahdi

Throughout history, there have been multiple claimants to the role of Mahdi, who by their pious deeds acquired followings. One of these men, Muhammad ibn al-Hanafiyyah, was said to have judgment and character over rival caliphs; and mysteries of his death arose in the 8th century. It was believed he had in fact not died and would one day return as the Mahdi. The sect of Mahdavis arose as followers of another claimant, Muhammad Mahdi of Janpur, in the 15th century. Furthermore, a potential Mahdi, Muhammad Ahmad of Sudan, was believed to hold the title following his self-proclamation, in 1881, and stand against the Turco-Egyptian government, as well as the British.[7] Additionally, Mirza Ghulam Ahmad of Punjab claimed to be the Mahdi during the same period as Muhammad Ahmad, but was considered a heretic by Orthodox Muslims, though he amassed a substantial following of 10 to 20 million and is credited with founding the Ahmadiyya sect,[8] which, today, is established in over 200 countries and territories of the world.

Two 19th-century religious movements—linked to Shi'ism, Bábism, and the Bahá'í Faith—believe that their prophets, the Báb (d. 1850) and Bahá'u'lláh, fulfilled the prophecy. The Báb is thought to be the return of the Twelfth Imam, who is also the Mahdi according to the twelver tradition, and Bahá'u'lláh that of Jesus. Since the Baha'is now are a successful international religion with possibly as many as six million followers, their concept of the fulfillment of Islamic prophecy now extends well beyond the Islamic world.[dubious ]

See also

References

  1. ^ Campo, Juan Eduardo (2009). Encyclopedia of Islam. Checkmark Books. ISBN 978-0816077458.
  2. ^ a b c d Momen, Moojan (1985). An Introduction to Shi'i Islam: History and Doctrines of Twelver Shi'ism. Yale University Press. p. 168. ISBN 978-0300034998.
  3. ^ Arjomand, Amir. "ḠAYBA". Iranicaonline.
  4. ^ a b c Tabatabaei, , Sayyid Mohammad Hosayn. Shi'ite Islam. SUNY Press. ISBN 978-0-87395-272-9.
  5. ^ Amir-Moezzi, Mohammad Ali (1994). The Divine Guide in Early Shi'Ism: The Sources of Esotericism in Islam. State Univ of New York Pr. ISBN 978-0791421215.
  6. ^ Staff, Writer. "Mecca is the place of Muhammad al-Mahdi's reappreanc". shabestan News agency.
  7. ^ Hermansen, Marcia. "Mahdi". Encyclopedia of Islam and the Muslim World. Macmillan Reference USA (subscription required).
  8. ^ Waldman, Marilyn Robinson. "Eschatology: Islamic Eschatology". Encyclopedia of Religion. Detroit: Macmillan Reference USA (subscription required).