طولونیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیشترین گستره سرزمین طولونیان در زمان أحمد بن طولون

طولونیان دودمانی از ترکان عرب‌شده بودند که از سال ۸۶۸ و ۹۰۵ میلادی در مصر، شام و فلسطین حکومت کردند.

پایتخت این فرمانروایی شهر فسطاط بود.

بنیادگذار این دودمان طولون نام داشت و از سربازان ترک در لشکر عباسیان بود. نوح بن اسد، فرمانروای سامانی سمرقند طولون را که یکی از مملوکهای خود بود به خلیفه مأمون بخشید.[۱]

طولون در لشکر عباسی به پایه‌های بالا رسید تا اینکه سرکرده نگهبانان ویژه خلیفه عباسی در بغداد شد. پسر او احمد (۸۶۸–۸۸۴م) در سال ۸۵۴م. این مقام را به ارث برد.

پسر احمد خمارویه نام داشت که نامی ایرانی است.

فرمانروایان طولونی[ویرایش]

فرمانروا زندگی دوره فرمانروایی
۱ أحمد بن طولون .... -۸۸۴ ۸۶۸–۸۸۴
۲ أبو الجیش خمارویة بن أحمد .... -۸۹۶ ۸۸۴–۸۹۶
۳ أبو العساکر جیش بن خمارویة بن أحمد

بن طولون

.... -۸۹۶ ۸۹۶–۸۹۶
۴ هارون بن خمارویة بن أحمد .... -۹۰۴ ۸۹۶–۹۰۴
۵ أبو المناقب شیبان أحمد بن طولون .... -.... ۹۰۴–۹۰۴

منابع[ویرایش]