طلائیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از طلاییه)
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۱°۰۱′۴۱″ شمالی ۴۷°۵۴′۱۴″ شرقی / ۳۱.۰۲۸۰۶°شمالی ۴۷.۹۰۳۸۹°شرقی / 31.02806; 47.90389[۱]

طلائیه
پاسگاه مرزی
Talaiyeh Battlefield.jpg
Fortification Patterns on the Iraq-Iran Border.jpg

مرز طلائیه، خاکریزهای عراق[۲] به سبک خط بارلو[۳][۴]
[[File:
مرز ایران و عراق
فکه
فکه
بستان
بستان
دهلاويه
دهلاويه
هویزه
هویزه
جُفَير
جُفَير
مجنون
مجنون
طلائیه
طلائیه
نشوه
نشوه
بصره
بصره
شلمچه
شلمچه
خرمشهر
خرمشهر
طلائیه (Iran)
|{{{اندازه پایه}}}px|alt=]]
کشور ایران
استان خوزستان
شهرستان هویزه
بخش نیسان
دهستان بنی‌صالح

طَلائیه منطقه‌ای[۵] مرزی و بیابانی خشک در غرب استان خوزستان است که در دهستان بنی صالح، بخش نیسان شهرستان هویزه قرار گرفته‌است.[۶][۷] این منطقه پیشتر هور[۸][۹] با پوشش گیاهی نیزار بوده‌[۱۰] و با ساخت سد کرخه، اکتشافات نفتی و پیامدهای جنگ کاملاً خشک شده‌است.[۱۱] بخش‌هایی از طلائیه در هنگام طغیان هورالهویزه به زیر آب می‌رود و باتلاقی می‌شود.[۳] میدان نفتی مجنون؛ یکی از غنی‌ترین میادین نفتی جهان، در سال ۱۹۷۵ در نزدیکی خط مرزی کشف شد. بخشی از این میدان نفتی و چند حلقه چاه[۱۲] در جنوب‌شرقی هور در خاک ایران است.[۱۳]

جنگ[ویرایش]

پیش از آغاز جنگ در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۵۹ برپایهٔ گزارش گروهان ژاندارمری هوزگان، نیروهای عراقی روبروی پاسگاه طلائیه قدیم با ۱۰۰ دستگاه تانک و روبروی پاسگاه طلائیه جدید با سنگرسازی و انتقال نیروها برای حمله آماده می‌شدند.[۱۴] طلائیه از روزهای آغازین جنگ تا عقب‌نشینی عراق در عملیات بیت‌المقدس در دست نیروهای عراقی بود.[۱۵]

مرز[ویرایش]

خطوط مرزی یا دال طلائیه دو خط مستقیم با زاویهٔ ۹۰ درجه هستند.[۳] برپایهٔ عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر خط مستقیم افقی (از پیچ کوشک تا طلائیه) از میل مرزی ۱۲ به سمت غرب تا میل مرزی ۱۴–آ[۱۶] و خط مستقیم عمودی از میل مرزی ۱۴–آ به سمت شمال تا میل مرزی ۱۴–ب ادامه‌دارد.[۹] جادهٔ قدیم هویزه نشوه از این مرز می‌گذشت.[۱۲]

دژ بارلِو[ویرایش]

عراق در راستای مرز کوشک طلائیه سیم‌خاردار کشیده و زمین را مین‌گذاری کرده‌بود و کانال آبی به عرض ۴ و عمق ۴ متر ساخته‌بود، که درون آن هم سیم‌خاردار و مین‌گذاری ‌شده‌بود. در پشت این کانال خاکریزها یا دژهایی ‌سه‌گوش در دو ردیف ساخته‌شده بود.[۱۲]

حملات شیمیایی[ویرایش]

عراق بارها این منطقه را بمباران شیمیایی[۱۷][۱۸] کرده‌است. از این جمله حملات: در پدافند عراق علیه عملیات خیبر از ۶ اسفند ۱۳۶۲ تا ۱۶ فروردین ۱۳۶۳ با گازهایی چون خردل، تابون و فسژن طلائیه بمباران و سمپاشی شد، همچنین نیزارهای منطقه با بمبهای آتش‌زا و فسفری به آتش کشیده‌[۱۹] و تا پایان جنگ از سوی عراق آب از کانال سوئیب[۳] بسوی طلائیه سرازیر شد.[۲۰]

آخرین حملات شیمیایی عراق در این منطقه، در تاریخ ۴ تیر ۱۳۶۷ برای ستاندن جزیره مجنون از دست نیروهای ایرانی بود.[۲۱][۲۲]

پس از آتش‌بس[ویرایش]

چهار روز پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از سوی ایران، در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۶۷ عراق این منطقه را دوباره اشغال کرد.[۲۳] در نامه‌ای خطاب به شورای امنیت به تاریخ ۸ دی ۱۳۶۷ دکتر علی‌اکبر ولایتی، از ادامهٔ اشغال خاک ایران و استخراج نفت از نفت‌شهر، سمیده و طلائیه شکایت کرد.[۲۴]

یادمان طلائیه[ویرایش]

با یافت شمار زیادی از پیکرهای جان‌باختگان جنگ در ۸ کیلومتری غرب پاسگاه طلائیهٔ قدیم، حسینیهٔ «حضرت ابوالفضل العباس (ع)» در آنجا برای یادمان و بزرگداشتشان ساخته‌شد.[۱۵] هیئت وزیران این منطقه را در سال ۱۳۸۷ به‌عنوان منطقهٔ نمونهٔ گردشگری تصویب کرد.[۲۵]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Ţalā’īyeh: Iran». National Geospatial-Intelligence Agency. بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۷. 
  2. «Fortification Patterns on the Iraq-Iran Border». NASA Earth Observatory. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۷. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ «یادمان طلائیه». مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  4. Bar Lev Line
  5. آدرس آماری: 0623010001004806011. پاسگاه طلائیه جدید، بنی صالح، نیسان، هویزه «خوزستان». درگاه ملی آمار. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۷. 
  6. «نقشه دهستان‌ها، سال ۱۳۹۰، خوزستان». درگاه ملی آمار. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۷. 
  7. «تصویب‌نامه درخصوص اصلاحات تقسیمات کشوری در استان خوزستان شهرستان هویزه». مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ایران. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۷. 
  8. «NH 38-4 Al Amarah, Iraq; Iran». DGIA, Ministry of Defence UK, The University of Texas at Austin، 2001. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ «International Boundary Study No. 164». Bureau of Intelligence and Research - US Department of State، July 13, 1978. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  10. دکتر حسین علایی. «نقش ارتش در عملیات خیبر». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  11. «بررسی روند تغییرات ماهانه، تنوع و تراکم و جمعیت پرندگان آب زی تالاب هورالعظیم». دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، فصلنامه علوم و تکنولوژی محیط زیست، ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ مهدی خداوردی‌خان. «بررسی زمین و وضعیت دشمن در عملیات خیبر». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۷. 
  13. «Majnoon Field, Iraq». offshore-technology.com. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷. 
  14. «آمادگی آشکار عراق برای حمله به ایران». مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، ۲۸ شهریور ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ «یادمان طلائیه منطقه عملیاتی خیبر و بدر». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷. 
  16. به مختصات ۳۱°۰۰′۰۱″ شمالی ۴۷°۴۰′۵۴″ شرقی / ۳۱.۰۰۰۲۸°شمالی ۴۷.۶۸۱۶۷°شرقی / 31.00028; 47.68167 (دال طلائیه)
  17. «استفاده مکرر عراق از سلاح‌های شیمیایی در منطقه بدر و مناطق جفیر و طلائیه». مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  18. Hutchinson، Robert. Weapons of Mass Destruction. Hachette UK. شابک ‎۹۷۸۱۷۸۰۲۲۳۷۷۳. 
  19. محمدباقر نیکخواه. «جنگ شیمیایی دشمن در عملیات خیبر». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۷. 
  20. امیر چیذری. «بررسی استحکامات و موانع منطقه عملیاتی کربلای ۵». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۷. 
  21. «سقوط مجنون (۴ تیر ۱۳۶۷)». مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس. بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۷. 
  22. احسان خرم‌دره. «بررسی تحولات نظامی جنگ در سال ۶۷». نگین ایران، فصلنامه تخصصی مطالعات دفاع مقدس، ۱۳۸۱. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷. 
  23. هاشمی رفسنجانی. «عراق آتش‌بس قطعنامه را بعد از ۴ روز شکست». hashemirafsanjani.ir. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۷. 
  24. Ali Akbar Velayati. «Letter». United Nations Security Council، January 3 1989. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۷. 
  25. «تصویب‌نامه در خصوص تعیین بیست و نه منطقه در استان خوزستان به عنوان مناطق نمونه گردشگری». مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ایران. بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۷.