طبیعت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
آذرخش در هنگام فوران آتشفشان گالونگگونگ در جاوه غربی در ۱۹۸۲.

طبیعت، به معنای گستردهٔ کلمه، معادل جهان یا عالم طبیعی، فیزیکی و مادی است. طبیعت در حالت کلی، به پدیدهٔ جهان فیزیکی و همچنین زندگی اشاره دارد؛ و همچنین قلمرو آن از ذرات زیراتمی تا خود گیتی گسترده‌است.

اگرچه واژهٔ طبیعت امروزه در معناهای مختلفی به کار می‌رود،[۱] اغلب به مفهوم زمین‌شناسی و حیات وحش اشاره دارد. طبیعت به حوزهٔ کلی انواع متنوع گیاهان و حیوانات زنده و گاهی اوقات نیز به فرایندهای مرتبط با اشیای بی‌جان بازمی‌گردد. دگرگونی‌های طبیعی، مانند تغییر در آب‌وهوا و زمین‌شناسی و همچنین ماده و انرژی که تمام این چیزها و پدیده‌ها را تشکیل داده‌است. این اغلب به معنای محیط زیست یا طبیعت وحش، حیوانات وحشی، صخره‌ها، جنگل‌ها، سواحل، و به‌طور کلی چیزهایی که به‌طور قابل ملاحظه‌ای با مداخلات انسانی تغییر چندانی نکرده‌اند، یا با وجود این مداخلات به کار خود ادامه داده‌اند است. این موضوع نسبتاً قدیمی اشیای طبیعی که هنوز امروزه یافت می‌شود، به تفاوتی بین اشیای طبیعی و مصنوعی با موجودات مصنوعی که ادراک از آن به مفهوم چیزهایی که توسط خودآگاهی یا ذهن انسان وارد وجود شده‌اند، اشاره دارد. براساس این زمینهٔ ویژه، واژهٔ «طبیعی» باید از «غیرطبیعی»، «فرا طبیعی» یا «دست‌ساخته» متمایز گردد.[۲] آنچه که انسان، در پدیدآوردن آن، دخالت نداشته باشد را طبیعت گویند. طبیعت، محصول دیالکتیک ذهنی انسان و جهان ابژه‌ها است. انسان، پیش از زندگی در شهرها، در طبیعت می‌زیسته‌است. دگرگونی از ویژگی‌های طبیعت است. ایرانی‌ها به طبیعت بکر علاقه زیادی دارند، در همین راستا یک روز را به نام روز طبیعت (سیزده به‌در) نام‌گذاری کرده‌اند و در آن روز به طبیعت گردی می‌پردازند.

پژوهش و بررسی مفهوم «طبیعت» بخش بسیار بزرگی از دانش بشر را تشکیل می‌دهد؛ هرچند که بشر خود پاره‌ای از طبیعت است، «فعالیت‌های بشری» اغلب به عنوان یک گروه جداگانه از دیگر پدیده‌های طبیعی مورد بررسی و گفتگو قرار می‌گیرند.

زمین[ویرایش]

منظرهٔ زمین، گرفته شده در سال ۱۹۷۲ به وسیلهٔ فضانورد آپولو ۱۷. این تصویر تا به امروز تنها عکس در نوع خود است، که نیم‌کرهٔ روشن زمین را نمایش می‌دهد.

زمین تنها سیارهٔ دارای حیاتی است که تاکنون می‌شناسیم، و ویژگی‌های طبیعی آن، موضوع بسیاری از عرصه‌های تحقیقات است. در منظومهٔ شمسی سومین سیارهٔ نزدیک به خورشید، بزرگ‌ترین سیارهٔ زمین سان و در کل پنجمین سیارهٔ بزرگ این منظومه‌است. برجسته‌ترین ویژگی‌های آب‌وهوایی زمین، دو منطقهٔ قطبی آنند، دو منطقهٔ معتدل نسبتاً باریک، و یک منطقهٔ گرمسیری استوایی تا نیمه‌گرمسیری.[۳]

میزان بارندگی با توجه به موقعیت، به‌طور چشم‌گیری متنوع است و این تفاوت می‌تواند از چند متر باران تا تنها کمتر از یک میلی‌متر بارندگی در سال باشد. ۷۱ درصد سطح زمین با اقیانوس‌های آب شور پوشیده شده‌است. سطح باقی‌مانده، شامل قاره‌ها و جزایر است و بیشترین مناطق مسکونی، در نیم‌کره شمالی قرار دارد.

زمین به وسیلهٔ فرایندهای زمین‌شناسی و زیستی، تکامل یافته‌است که رد پایشان بر روی شرایط فعلی به جای مانده‌است. پوستهی زمین به چند صفحهٔ بشقابی در حال حرکت تقسیم می‌شود. داخل آن، با لایهٔ نازکی از گوشته پلاستیکی و یک هستهٔ آهنی که میدان مغناطیسی زمین را تولید می‌کند، فعال می‌ماند.

شرایط جوی با وجود اشکال مختلف زندگی، از شرایط اصلی فاصله گرفته‌است، و یک تعادل زیست‌محیطی به وجود آورده که شرایط سطح زمین را تثبیت می‌کند.[۴] با وجود تغییرات اقلیمی گسترده در آب‌وهوا، با توجه به عرض جغرافیایی و سایر عوامل جغرافیایی، میانگین آب‌وهوای جهانی در بازهٔ زمانی بین دو عصر یخبندان، تقریباً پایدار است[۳] و تنها یک یا دو درجه اختلاف دما، به‌طور تاریخی، تأثیر شگرفی بر تعادل زیست‌محیطی و جغرافیای فعلی زمین داشته‌است.[۵][۶]

زمین‌شناسی[ویرایش]

سه نوع از مرزهای زمین‌ساخت بشقابی جغرافیایی.

زمین‌شناسی، عبارتست از علم و مطالعهٔ مواد جامد و مایعی که زمین را شکل می‌دهند. رشتهٔ زمین‌شناسی مطالعهٔ ترکیب، ساختار، خواص فیزیکی، دینامیک و تاریخچهٔ مواد زمین و فرایندی که آن‌ها را شکل داده، جابجا کرده و تغیر داده‌است، می‌باشد. این رشته یک نظام دانشگاهی بزرگ است و همچنین برای استخراج مواد معدنی و نفتی، آگاهی از خطرات طبیعی و کاهش آن‌ها، برخی رشته‌های مهندسی ژئوتکنیک، و درک محیط زیست و آب‌وهوای گذشته مهم است.

تکامل زمین‌شناسی[ویرایش]

زمین‌شناسی یک منطقه با گذر زمان و زمانی که واحدهای سنگی ساییده و خرد می‌شوند و فرایندهای تغییر فرم دهنده، شکل و موقعیت آن‌ها را دگرگون می‌سازند، تکامل می‌یابد.

واحدهای سنگی در ابتدا با رسوب‌گذاری بر روی سطح ایجاد می‌شوند. رسوب‌گذاری زمانی اتفاق می‌افتد که رسوب‌ها بر روی سطح زمین جاری شوند و بر اثر فشار به سنگ رسوبی تبدیل شوند یا زمانی که مواد آتشفشانی مانند خاکستر آتشفشانی یا گدازه جریان پیدا کنند، و سطح را بپوشانند. توده‌های نفوذی آذرین مانند ژرف‌سنگ، لاکولیث، دایک و آذرین‌لایه سنگ‌ها را از بالا به پایین فشار می‌دهند.

پس از رسوب‌گذاری اولیه، واحدهای سنگی می‌توانند تغییر شکل دهند یا دگرگون شوند. حرکت‌های افقی دور شونده، نزدیک شونده و کنار هم در گسل‌ها اتفاق می‌افتد. این سیستم‌های ساختاری به‌طور گسترده‌ای به مرزهای همگرا، مرزهای واگرا و مرزهای دگرگون بین صفحات بشقابی بستگی دارند.

چشم‌انداز تاریخی[ویرایش]

پلانکتون‌ها در اقیانوس‌ها، دریاها و دریاچه‌ها سکونت دارند، و برای حداقل ۲ میلیارد سال در شکل‌های مختلف وجود داشته‌اند.[۷]
این پویانمایی نشان دهندهٔ حرکت قاره‌ها از زمان جدایی پانگه‌آ تا زمان حاضر است.

زمین به‌طور تقریبی حدود ۴٫۵۴ میلیارد سال قبل، به همراه خورشید و سایر سیارات منظومهٔ شمسی تشکیل شد.[۸] ماه نیز حدوداً ۲۰ میلیون سال بعد به وجود آمد. لایه خارجی در ابتدا ذوب شده، بعدها خنک شد و سبب به وجود آمدن پوسته جامد گردید. گازهای خارج شده بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی اتمسفر بسیار کهن را به وجود آورد. تجمع بخار آب، که اکثر یا تمام آن به وسیله یخ انتقال یافته به زمین توسط ستاره‌های دنباله‌دار تأمین شده بود، اقیانوس‌ها را به وجود آورد.[۹] برخی معتقدند که فعالیت شیمیایی بسیار پر انرژی سبب خود تکثیری مولکول‌ها در ۴ میلیارد سال قبل شد.[۹]

قاره‌ها شکل گرفتند، سپس شکستند و با از نوع شکل‌گیری سطح زمین با گذر صدها میلیون سال، ابرقاره را شکل دادند. حدوداً ۷۵۰ میلیون سال قبل، قدیمی‌ترین ابرقاره شناخته شده، رودینیا، شروع به تجزیه کرد. بعداً قاره‌ها از نوع ترکیب شدند و پانوتیا را شکل دادند که حدود ۵۴۰میلیون سال قبل تجزیه شد، سپس نهایتاً، پانجه‌آ ایجاد و حدود ۱۸۰ میلیون سال قبل تجزیه شد.[۱۰]

مدرک قابل توجهی وجود دارد که نشان می‌دهد یک فعالیت یخچالی شدید در عصر نئوپروتروزئیک بیشتر سیاره را زیر لایه‌ای از یخ پنهان کرد. نام این فرضیه «زمین گلوله برفی» است و به این دلیل جذاب است که قبل تر از انفجار کمبرین اتفاق افتاده‌است که مطابق آن ۵۳۰–۵۴۰ میلیون سال قبل شکل زندگی چندسلولی شروع به گسترش یافتن کرد.[۱۱]

از زمان انفجار کمبرین، پنج انقراض انبوه قابل شناسایی موجود است. آخرین انقراض انبوه حدوداً ۶۶ میلیون سال قبل اتفاق افتاد، زمانی که برخورد سنگ آسمانی، به احتمال زیاد سبب انقراض دایناسور‌های غیر پرنده و سایر خزندگان غول پیکر شد.[۱۲] اما حیوانات کوچک مانند پستانداران جان سالم به در بردند. در طول ۶۶ میلیون سال گذشته، زندگی پستانداری متنوع گشته‌است.[۱۳]

چند میلیون سال قبل، گونه‌ای از کپی آفریقایی قادر گشت که سرپا بایستد. ظهور متعاقب زندگی بشر، و توسعهٔ کشاورزی و تمدن به بشر اجازه داد تا زمین را سریع‌تر از تمام اشکال قبلی زندگی، تحت تأثیر قرار دهد، و طبیعت و مقدار سایر ارگانیسم‌ها را همانند آب‌وهوای جهانی دگرگون سازد. با مقایسه، رویداد اکسایش بزرگ، که به وسیلهٔ گسترش جلبک‌ها در دورهٔ سیدریان تولید شد، به حدوداً ۳۰۰ میلیون سال زمان نیاز داشت تا به اوج خود برسد.

عصر حاضر در دسته‌ای از رویداد انقراض انبوه قرار گرفته‌است، رویداد انقراض هولوسن، سریع‌ترین رویداد ممکن. برخی‌ها، مانند ادوارد ویلسون از دانشگاه هاروارد پیش‌بینی می‌کنند که تخریب زیست‌کره توسط انسان می‌تواند در ۱۰۰ سال آینده، سبب انقراض نیمی از گونه‌ها شود. وسعت این انقراض، به وسیله زیست‌شناسان در حال تحقیق، بحث و اندازه‌گیریست.

اتمسفر، آب‌وهوا و هوا[ویرایش]

نور آبی بیش از هر طول موج دیگری، به وسیله گازهای اتمسفر پراکنده می‌شود، و وقتی از فضا به زمین می‌نگریم هاله (اخترشناسی)ای آبی رنگ به نظر می‌رسد.
یک گردباد در اکلاهمای مرکزی

اتمسفر زمین عاملی کلیدی در حفظ اکوسیستم جهانی به حساب می‌آید. لایه نازکی از گازها که زمین را پوشانده، به وسیله جاذبه زمین پایدار گشته‌است. هوای خشک شامل ۷۸ درصد نیتروژن، ۲۱ درصد اکسیژن، ۱ درصد آرگون و سایر گازهای خنثی، کربن دی‌اکسید و غیره است. اما هوا نیز شامل مقدار متنوعی بخار آب است. فشار اتمسفر با افزایش ارتفاع کاهش می‌یابد و حدود ۸ کیلومتر بالاتر از سطح زمین، ارتفاع در مقیاس فشار دارد: ارتفاعی که فشار اتمسفر با عاملی از عدد نپر (ثابت ریاضی برابر ۲٫۷۱) کاهش یافته‌است. لایه ازون اتمسفر زمین، نقش مهمی در کاهش میزان اشعه فرابنفشی (یو وی) که به سطح زمین می‌رسد، بازی می‌کند. از آن جا که پرتوی فرابنفش به آسانی به دی‌ان‌ای آسیب می‌رساند، این لایه در حقیقت از حیات سطح زمین محافظت می‌کند. همچنین اتمسفر در طول شب گرمای خورشید را حفظ می‌کند تا اختلاف دمای شبانه‌روزی کاهش یابد.

آب‌وهوای زمینی منحصراً در تروپوسفر اتفاق می‌افتد، و به عنوان یک سیستم همرفتی برای توزیع مجدد گرما عمل می‌کند. جریان‌های اقیانوسی یکی دیگر از عوامل مهم در تعیین آب‌وهوا ٬به ویژه گردش دماشوری زیرآبی هستند که انرژی گرمایی را از اقیانوس‌های استوایی به مناطق قطبی می‌رسانند. این جریان‌ها به اعتدال اختلاف دما بین زمستان و تابستان در مناطق معتدل کمک می‌کنند. همچنین، اگر توزیع مجدد انرژی گرمایی به وسیله جریان‌های اقیانوسی و اتمسفر، وجود نداشت، استوا بسیار گرم‌تر و سرزمین‌های قطبی بسیار سردتر می‌شدند.

هوا می‌تواند هم تأثیرهای مخرب و هم تأثیرهای مفید داشته باشد. ابرقدرت‌های هوا، مانند پیچند، توفند و چرخند می‌توانند هرچیزی را که در مسیرشان قرار دارد نابود کنند. زندگی گیاهی سطح زمین به صورت تکاملی به تنوع فصلی هوا وابسته است، و یک تغییر ناگهانی که چند سال دوام داشته باشد، می‌تواند تأثیر غم‌انگیزی بر گیاهان و حیواناتی که از آن‌ها تغذیه می‌کنند، بگذارد.

آب‌وهوای جهانی اندازه‌گیری روند بلندمدت تغییر در هواست. عوامل متعددی شناخته شده‌اند که بر تغییرات آب‌وهوایی تأثیر می‌گذارند و از جمله آن‌ها می‌توان به جریان‌های اقیانوسی، سپیدایی سطح، گازهای گلخانه‌ای، تغییرات در درخشش منظومه‌ای و تغییرات چرخش زمین اشاره کرد. براساس اسناد تاریخی، زمین تغییرات آب‌وهوایی شدیدی را مانند عصرهای یخبندان در گذشته تحمل کرده‌است.

آب‌وهوای یک منطقه به عوامل مختلفی از جمله عرض جغرافیایی وابسته است. خطی از عرض جغرافیایی با خواص آب‌وهوایی مشابه، یک منطقه آب‌وهوایی تشکیل می‌دهد. تعداد زیادی از این مناطق وجود دارند که از اقلیم گرمسیری در استوا تا اقلیم قطبی در دو قطب شمال و جنوب متغیراند. هوا نیز تحت تأثیر فصول قرار دارد، که حاصل انحراف محوری زمین نسبت به صفحه مداری آن است. بنابرین، در هر زمانی از زمستان یا تابستان، یک بخش از زمین به‌طور مستقیمتر، در معرض تابش نور خورشید قرار دارد. این رویداد با گردش زمین تکرار می‌شود. در هر زمانی، بدون در نظر گرفتن فصل، نیم‌کره شمالی ونیم‌کره جنوبی فصل‌های مخالفی را تجربه می‌کنند.

هوا یک سیستم آشوبی است که با تغییرات کوچک در محیط زیست به سادگی تغییر می‌کند، لذا هواشناسی دقیق اکنون فقط به چند روز محدود است. به‌طور کلی، دو چیز اکنون در جهان در حال وقوع است: (۱) میانگین دما در حال افزایش است، و (۲) آب‌وهوای منطقه‌ای در حال تحمل تغییرات قابل توجهی است.

آب روی زمین[ویرایش]

آب یک ماده شیمیایی تشکیل شده از هیدروژن و اکسیژن است و برای تمام انواع شناخته‌شده زندگی حیاتی است. در استفاده نوعی، منظور از آب شکل یا حالت مایع آن است، اما این ماده دارای حالت جامد، یخ و گازی، بخار آب است. آب ۷۱ درصد سطح زمین را پوشانده‌است. بر روی زمین، بیشتر در اقیانوس یافت می‌شود و ۱٫۶ درصد آب، زیر زمین و در سفره‌های آب و ۰٫۰۰۱ درصد به عونان بخار، ابرها (تشکیل شده از آب مایع و جامد که به معلق در هوا هستند) و بارندگی در هوا قرار دارد. ۹۷ درصد آب سطح زمین را اقیانوس‌ها، ۲٫۴ درصد را یخچال‌های طبیعی و کلاهک‌های یخی قطبی، و ۰٫۶ درصد را سایر آب‌های سطح زمین مانند رودخانه‌ها ٬دریاچه‌هاو آبگیرها در خود جای داده‌اند. به علاوه، اندکی از آب زمین در بدن موجودات زنده و محصولات مصنوعی قرار دارد.

اقیانوس‌ها[ویرایش]

اقیانوس بدنه اصلی آب دریا و جز اصلی آب‌کره است. حدوداً ۷۱ درصد سطح زمین به وسیله اقیانوس‌ها پوشیده شده‌است، یک بدنه دایمی آبی که به چند اقیانوس اصلی و کوچکتر تقسیم می‌شود. بیش از نیمی از این منطقه عمیقتر از ۳۰۰۰ متر (۹۸۰۰ پا) است. شوری میانگین اقیانوسی در حدود ۳۵ پی‌پی‌تی (بخش در هزار) است و تقریباً شوری تمام آب‌های دریایی در بازهٔ ۳۰ تا ۳۸ پی‌پی‌تی قرار دارد. اگرچه به‌طور کلی، این آب‌ها به اقیانوس‌ها تقسیم می‌شوند، ولی آن‌ها یک بدنه نمکی جهانی و پیوسته ایجاد می‌کنند که اغلب با نام اقیانوس جهانی شناخته می‌شود. این مفهوم اقیانوس جهانی به عنوان بدنه دایمی آبی، با مبادله آزاد بین بخش‌هایش ٬اهمیتی اساسی برای اقیانوس‌نگاری دارد.

تقسیم‌بندی اصلی اقیانوسی به وسیله قاره‌ها و مجمع‌الجزایر مختلف و سایر معیارها صورت می‌گیرد، این تقسیم‌بندی بدین گونه است: اقیانوس آرام، اقیانوس اطلس، اقیانوس هند، اقیانوس منجمد جنوبی و اقیانوس منجمد شمالی است. مناطق کوچکتر اقیانوس، نام‌های دریا و خلیج و سایر نام‌ها را دارند. همچنین دریاچه‌های آب شور وجود دارند که بدنه‌های کوچکتر آب شور زمین هستند و آب آن‌ها با اقیانوس‌ها مبادله نمی‌شود. دو مثال قابل توجه از دریاچه‌های آب شور عبارتند از دریاچه آرال و دریاچه نمک یوتا.

دریاچه[ویرایش]

دریاچه یک زمین‌چهر است، بدنه‌ای از مایع بر روی سطح زمین که در انتهای فرورفتگی قرار دارد، و به اگر محرک باشد، به آرامی پیش می‌رود. در زمین٬زمانی به یک بدنه آبی، دریاچه می‌گویند که درون کشوری قرار داشته، نه در اقیانوس، از آبگیر بزرگتر و عمیقتر باشد و به وسیله یک رود تغذیه شود. به جز زمین، تنها جهانی که دریاچه دارد، تیتان، بزرگترین قمر مشتریست، که دارای دریاچه‌های اتان است، که احتمالاً با متان ترکیب شده‌است. نمی‌دانیم که آیا دریاچه تایتان به وسیله رودخانه تغذیه می‌شود یا نه، اگرچه در سطح تایتان مسیرهای رودخانه‌ای ایجاد شده‌است. دریاچه‌های طبیعی زمین به‌طور عمومی در مناطق کوهستانی، مناطق بریده یا مناطق دارای یخچال‌های طبیعی در حال حرکت یافت می‌شوند. سایر دریاچه‌ها در حوضه بسته یا همراه مسیر رودخانه‌های بالغ پیدا می‌شوند. در برخی از نقاط جهان، دریاچه‌های فراوانی به علت الگوهای زه کشی بی نظم، که از آخرین عصر یخبندان باقی مانده، به وجود آمده‌اند. تمام دریاچه‌ها در طول دوره‌های زمانی جغرافیایی، موقتی هستند، زیرا به آرامی به وسیله رسوبات پر خواهند شد یا حوزه رودخانه تغذیه‌کننده عوض می‌شود.

آبگیر[ویرایش]

مخزن وستبرو، در وستبرو، ماساچوست

یک آبگیر بدنه آب راکد است. آبگیر می‌تواند طبیعی یا مصنوعی باشد و اغلب از دریاچه کوچکتر است. تعدادی زیادی از بدنه‌های مصنوعی از جمله باغ‌های آبی طراحی شده برای تزیینات زیبایی، استخرهای پرورش ماهی طراحی شده برای تولید مثل تجاری ماهی و آبگیرهای خورشیدی طراحی شده برای ذخیره انرژی گرمایی، در دسته آبگیرها قرار می‌گیرند. آبگیرها و دریاچه‌ها از طریق سرعت جریان متمایز می‌گردند. درحالی که جریان‌ها به آسانی دیده می‌شوند، آبگیرها و دریاچه‌ها دارای جریان‌های کوچک حرارتی و جریان‌های بادی معتدل هستند. این ویژگی‌ها آبگیر را از سایر عوارض زمینی جدا می‌کنند.

رودخانه‌ها[ویرایش]

رودخانه نیل در قاهره، پایتخت مصر.

رودخانه یک روان آب معمولاً شیرین است، که به سوی یک اقیانوس٬دریاچه، دریا یا یک رودخانه دیگر در حال حرکت است. در برخی شرایط، یک رودخانه به سادگی به داخل زمین جریان می‌یابد یا قبل از رسیدن به یک بدنه آبی دیگر خشک می‌شود. رودخانه‌های کوچک نام‌های دیگری دارند، از جمله: روانه، نهر، جوی، جویبار. هیچ قانون کلی وجود ندارد که بیان کند باید چگونه از یک رودخانه نام برد. بسیاری از نام‌های رودخانه‌ها به علت موقعیت جغرافیایی مخصوص هستند، برای مثال رودخانه برن در اسکاتلند و شمال شرق انگلستان. گاهی وقت‌ها رودخانه به موارد بزرگتر از نهر گفته می‌شود، اما شرایط همیشه بدین گونه نیست. رودخانه بخشی از چرخه آب است. آب داخل رودخانه اغلب از تجمع بارندگی، رواناب سطحی، آب‌های زیرزمینی، چشمه‌ها و آب ذخیره شده در یخچال‌های طبیعی تشکیل می‌شود.

روانه[ویرایش]

یک روانه یک بدنه جریان آبی است، و به بستر و حاشیه روانه محدود می‌شود. در ایالات متحده آمریکا یک روانه کم ارتفاعتر از ۱۸ متر (۶۰ پا)، مسیل تلقی می‌شود. روانه‌ها به عنوان خطوط لوله در چرخه آب، ابزار تجدید آب‌های زیرزمینی، و دالانی برای مهاجرت ماهیان و حیات وحش اهمیت فراوانی دارند. نام زیست‌گاه بیولوژیک در مجاورت یک روانه، منطقه حاشیه رودخانه است. با توجه به شرایط مداوم انقراض هولوسن، روانه‌ها نقش دالانی مهمی در پیوند زیست‌گاه‌های تکه‌تکه‌شده و در نتیجه تنوع زیستی بازی می‌کنند. مطالعه روانه‌ها و آب‌راه‌ها شامل شاخه‌های متعدد میان رشته‌ای علم طبیعی و مهندسی از جمله آب‌شناسی، ژئومورفولوژی/ژئومورفولوژی نهری، محیط زیست آبزیان، زیست‌شناسی ماهیان، محیط زیست مجاورت روانه‌ای و غیره می‌باشد.

اکوسیستم[ویرایش]

دریاچهٔ لوموند در اسکاتلند یک اکوسیستم نسبتاً ایزوله را شکل می‌دهد. اجتماع ماهیان این رودخانه با گذر زمان بسیار طولانی، دست‌نخورده باقی‌مانده‌است.[۱۴]
کوه‌های سرسبز آراوالی در ایالت بیابانی راجستان در کشور هند. جای تعجب است که چنین مکان سرسبزی چگونه می‌تواند در راجستان گرم که به خاطر بیابان تار معروف است پدید آید.
منظره هوایی از اکوسیستم بشری. عکس مربوط به شهر شیکاگو می‌باشد.

اکوسیستم از تنوع بخش‌های غیرزنده و بخش‌های زنده تشکیل می‌شود که به روشی مرتبط عمل می‌کنند.[۱۵] ساختار و ترکیب آن به وسیلهٔ عوامل محیطی متنوع مرتبط با هم مشخص می‌گردد. تنوع این عوامل سبب وارد شدن تغییرات پویا به اکوسیستم می‌شود. برخی از بخش‌های مهم‌تر عبارتند از: خاک، اتمسفر، تشعشعات خورشیدی، آب و موجودات زنده.

این ایده که ارگانیسم با تمام عناصر دیگر در محیط در تعامل است، به مفهوم اکوسیستم نزدیک تر است. یوجین اودم، پایه‌گذار بوم‌شناسی، عنوان کرد: «هر واحدی که شامل تمام ارگانیسم‌ها در یک مکان معلوم و در حال تعامل با محیط فیزیکی باشد، تا در یک نظام، جریانی از انرژی ما را به ساختارهای شفاف تغذیه‌ای، تنوع زیستی و چرخه‌های مادی (برای مثال:مبادله ماده بین بخش‌های زنده و غیر زنده) هدایت کند، اکوسیستم است.»[۱۶] در یک اکوسیستم، با توجه به زنجیره غذایی گونه‌ها به یکدیگر متصل و وابسته‌اند و ماده و انرژی بین آن‌ها همانند محیط، مبادله می‌شود.[۱۷] مفهوم اکوسیستم بشری ریشه در ساختارشکنی دوپارگی انسان و طبیعت و فرض یکپارچگی تمام گونه‌ها با یکدیگر، همانند ترکیبات غیرزندهٔ غیرزیستی آن‌ها دارد.

واحد کوچکتر میکرواکوسیستم نام دارد. برای مثال یک میکروسیستم می‌تواند یک سنگ و تمام حیات زیر آن باشد. یک ماکرواکوسیستم نیز می‌تواند شامل زیرگروه منطقه‌ای، به همراه حوضه آبریز آن باشد.[۱۸]

طبیعت وحش[ویرایش]

طبیعت وحش به‌طور کلی به منطقه‌هایی گفته می‌شود که انسان آن‌ها را به‌طور قابل ملاحظه‌ای تغییر نداده‌است. شالوده حیات وحش جزییات بیشتری دارد که طبیعت وحش را بدین گونه توصیف می‌کند: «دست‌نخورده‌ترین و مختل‌نشده‌ترین مناطق طبیعی وحشی باقی‌مانده در سیارهٔ ما، آن مناطق باقی‌مانده واقعاً وحشی که تحت کنترل بشر نیستند و جاده‌ها، خطوط لوله‌کشی یا سایر ساختارهای صنعتی بدان‌ها راه نیافته‌اند.» مناطق طبیعت وحش در کشتارگاه‌ها، ایالات، روستاها، شکارگاه‌های حفاظت‌شده، مزارع، جنگل‌های ملی، پارک‌های ملی و حتی منطقه شهری، در کنار رودخانه‌ها، آبگذرها و سایر مناطق توسعه‌نیافته، یافت می‌شوند. مناطق حیات وحش و پارک‌های حفاظت شده نقش مهمی در بقای گونه‌های معین، مطالعات زیست‌محیطی، حفاظت و تفریح دارند. برخی نویسندگان طبیعت معتقدند مناطق طبیعت وحش برای روحیه و خلاقیت انسان حیاتی اند[۱۹] و برخی از بوم شناسان مناطق حیات وحش را به عنوان بخش کامل و خودکفای اکوسیستم طبیعی سیاره (زیست‌کره) می‌دانند. آن‌ها همچنین از صفات ژنتیکی تاریخی نگهداری می‌کنند و برای گیاگان و زیاگان، زیستگاهی فراهم می‌کنند که به سختی می‌توان بار دیگر در باغ‌وحش‌ها، درختستان‌ها و آزمایشگاه‌ها ساخت.

زندگی[ویرایش]

مرغابی مؤنث و جوجه‌هایش–تولید مثل برای ادامه زندگی، حیاتی است.

اگرچه هیچ توافق جهانی دربارهٔ تعریف زندگی وجود ندارد، دانشمندان پذیرفته‌اند که حیات به وسیله ارگانیسم، دگرگشت، رشد، سازگاری، پاسخ به محرک‌ها و تولید مثل مشخص می‌شود. همچنین حیات می‌تواند حالت مشخص‌کننده ارگانسم‌هاباشد.

خواص رایج ارگانیسم‌های زمینی (گیاهان، جانوران، قارچ‌ها، آغازیان، باستانیان و باکتری‌ها) عبارست از داشتن سلول، اساس کربن و آب با ساختاری پیچیده، سوخت‌وساز، ظرفیت رشد، پاسخ به قارچ‌ها، و تولید مثل. داشتن این خواص در حالت کلی به معنای داشت حیات است. اما، تمام این خصوصیات برای داشتن حیات ضروری نیستند. حیات مصنوعی ساخت بشر نیز می‌تواند زندگی به‌شمار آید.

زیست کره پوسته خارجی زمین-شامل خشکی، سخره‌های سطحی، آب، هوا و اتمسفر- است که حیات درون آن روی می‌دهد، و فرایندهای زیستی در آن متحول و جابجا می‌شوند. از وسیعترین دیدگاه ژئوفیزیولوژیکی، زیست‌کره سیستم جهانی زیست‌محیطیست که تمام موجودات زنده و ارتباطاتشان را که شامل تعاملات آن‌ها با عناصر سنگ‌کره (سنگ‌ها)، آب‌کره (آب) و هواکره (هوا) می‌باشد، یکپارچه می‌سازد.

بیش از ۹۰ درصد زیست توده بر روی زمین حیات گیاهیست، که حیات حیوانی به شدت به وجود آن بستگی دارد. تاکنون بیش از ۲ میلیون گونه از گیاهان و حیوانات شناخته شده‌است و تقریب تعداد واقعی گونه‌های موجود از چندین میلیون تا ۵۰ میلیون متغیر است. تعداد گونه‌های منحصر به فرد، با توجه به گونه‌هایی که به تازگی آشکار می‌شوند یا منقرض می‌گردند، به‌طور مداوم دستخوش تغییر است. در حال حاضر تعداد کلی گونه‌ها در حال کاهش سریع است.

تکامل[ویرایش]

منطقه‌ای از جنگل آمازون که بین کلمبیا و برزیل مشترک است. جنگل‌های باران‌خیز استوایی در آمریکای جنوبی بیشترین تنوع زیستی را در بین گونه‌های زمین دارند.

حیات فقط بر روی زمین شناخته شده‌است (بر اساس اخترزیست‌شناسی). ریشه حیات بر روی زمین به خوبی درک نشده‌است، اما می‌دانیم که حداقل به ۳٫۵ میلیار سال قبل، در طول هادئن یا نخست‌زیستی بازمی‌گردد، که تفاوت محیطی قابل ملاحظه‌ای با امروز داشته‌است. این اشکال زندگی، صفات پایه‌ای خود تکرار و موروثی را دارا بودند. زمانی که حیات به وجود آمد، فرایند تکامل با انتخاب طبیعی سبب توسعه اشکال متنوع زندگی شد.

گونه‌هایی که قادر به مطابقت با محیط در حال تغییر و مسابقه با سایر اشکال حیات نبودند، منقرض شدند. اما، فسیل‌های باقی مانده، گواهی بر بسیاری از این‌گونه‌های قدیمی‌اند. مدارک فسیلی و دی‌ان‌ای فعلی نشان می‌دهند که تمام گونه‌های موجود می‌توانند به شکل‌های اولیه حیات ارجاع داده شوند.

ظهور فتوسنتز در اشکال بسیار ساده حیات گیاهی در سرتاسر جهان، به انرژی خورشید اجازه داد تا شرایطی فراهم آورد که به حیات پیچیده‌تر اجازه نمود دهد. اکسیژن حاصله در اتمسفر جمع شد و لایه ازون را تشکیل داد. پیوستن سلول‌های کوچکتر به‌طور فزاینده‌ای تخصصی شد و ارگانیسم‌های چند سلولی را ایجاد کرد. با جذب اشعه فرابنفش مخرب به وسیله لایه ازون، زندگی بر روی سطح زمین گسترش یافت.

میکروب‌ها[ویرایش]

یک هیره میکروسکوپی به نام لورییا فورموسا.

اولین شکل حیات که بر روی کره زمین گسترش یافت، میکروب‌ها بودند، و تا یک میلیارد سال قبل، پیش از ظهور ارگانیسم‌های چند سلولی، آن‌ها تنها موجودات زنده بودند. میکروارگانیسم‌ها، ارگانیسم‌های تک سلولی هستند که به‌طور کلی میکروسکپیک اند، و از آنچه که چشم بشر قادر به دیدنش است، کوچکند. آن‌ها شامل باکتری‌ها، قراچ‌ها، باستانیان و آغازیان می‌باشند.

این اشکال حیات در تمام مناطق زمین که در آن‌ها آب وجود دارد از جمله داخل سخره‌های سیاره، یافت می‌شوند. تولید مثل آن‌ها سریع و فراوان است. ترکیب میزان جهش فراوان و یک توانایی انتقال افقی ژن آن‌ها را به موجوداتی کاملاً وفق‌پذیر تبدیل کرده‌است که قادرند در محیط‌های تازه از جمله فضای بیرونی به حیات خود ادامه دهند. آن‌ها بخش مهمی از اکوسیستم جهانی را شکل می‌دهند. اما، برخی میکروارگانیسم‌ها بیمارگر هستند و می‌توانند سلامت سایر ارگانیسم‌ها را تهدید کنند.

گیاهان و حیوانات[ویرایش]

گزیده‌ای از گونه‌های گیاهی
گزیده‌ای از گونه‌های حیوانی

در اصل، ارسطو همه موجودات زنده را به دو دسته گیاهان، که به‌طور کلی حرکشان برای انسان قابل مشاهده نیست، و حیوانات تقسیم کرد. در سیستم کارل لینه این شامل فرمانرو سبزیجات (گیاهان) و حیوانات می‌شود. از آن پس، آشکار شده‌است که گیاهان، همان‌طور که توصیف می‌شوند شامل چندین گروه نامرتبط، و قارچ‌ها و چند گروه از جلبک‌ها می‌باشد. اما، این‌ها هنوز در اغلب متون، به عنوان گیاهان به حساب می‌آیند. زندگی باکتریایی گاهی اوقات شامل گیاگان نیز می‌شود و برخی طبقه‌بندی‌ها، واژه گیاگان باکتریایی را جدا از گیاگان گیاهی می‌دانند.

در میان روش‌های مختلف طبقه‌بندی گیاهان، که بر اساس هدف مطالعه انجام می‌شوند، گیاگان فسیلی نیز وجود دارد که عبارتست از بقایای حیات گیاهی عصر گذشته. مردم بسیاری از مناطق و کشورها، به گیاگان مشخص خود مفتخرند ٬که به دلیل اختلافات آب‌وهوایی و موقعیت زمینی، می‌تواند به‌طور عمده‌ای در سراسر جهان متنوع باشد.

گیگان‌های محلی به‌طور معمول به دسته‌های چون گیاگان بومی، کشاورزی و باغچه‌ای تقسیم می‌شود، که آخرین مورد نام برده عمدتاً کشت می‌شود. برخی انواع گیاگان محلی از قرن‌ها قبل به وسیله افرادی که از منطقه یا قاره‌ای به جایی دیگر مهاجرت کرده، معرفی شده‌اند٬و به بخش مهمی از یک محل تبدیل شده‌اند. این مثالیست که نشان می‌دهد تعاملات بشر چگونه می‌تواند مرزهای طبیعت شناخته شده را درنوردد.

دسته دیگری از گیاهان به‌طور تاریخی با نام علف هرز شناخته شده‌اند. اگرچه این واژه در گیاه‌شناسی به عنوان راهی رسمی برای دسته‌بندی گیاهان به درد نخور مورد استقبال قرار نمی‌گیرد، استفاده غیررسمی از واژه «علف هرز»، برای توصیف گیاهانی که حذفشان ارزشمند است، روشنگر تمایل عمومی مردم و جوامع به تغییر دادن و دخالت در مسیر طبیعت است. به‌طور مشابه٬حیوانات نیز با توجه به ارتباطشان با زندگی بشر، در دسته‌های مانند اهلی، دام‌ها، حیوانات وحشی، آفات کشاورزی و غیره قرار می‌گیرند.

دسته جانوران، دارای چند ویژگی است که آن‌ها را از سایر اشیا زنده جدا می‌کند. حیوانات یوکاریوتی و معمولاً چندیاخته‌ای هستند (مخاط‌زیان را ببینید)، که آن‌ها را از آغازیان، باکتری‌ها و بیشتر باستانیان جدا می‌کند. آن‌ها دگرپرورده اند و به‌طور کلی غذا را در محفظه‌ای داخلی هضم می‌کنند، که این ویژگی آن‌ها را از گیاهان و جلبک‌ها جدا می‌کند. آن‌ها همچنین با داشتن دیواره یاخته از گیاهان، جلبک‌ها و قارچ‌ها متمایز می‌گردند.

با چند استثنا، به ویژه اسفنج دریایی، حیوانات دارای بدن‌هایی هستند که به بافت‌های جداگانه تقسیم می‌شوند. این‌ها شامل ماهیچه‌ها، که قادرند برای کنترل حرکت٬منقبض شوند، و دستگاه عصبی که سیگنال‌ها را ارسال و پردازش می‌کنند، هستند. آن‌ها همچنین دستگاه گوارش داخلی دارند. سلول‌های یوکاریوتی در تمام حیوانات به وسیله غشای خارج سلولی ساخته شده از کلاژن و گلیکوپروتئین مشخص می‌شوند. این خود سبب شکل‌گیری ساختارهایی چون صدف، استخوان و سیخک می‌شود، چهارچوبی که بر اثر آن سلول‌ها قادر به حرکت و در طول توسعه و بلوغ شناسایی می‌شوند و این چهارچوب آناتومی پیچیده لازم را برای تحرک فراهم می‌سازد.

گرایش به طبیعت در فلسفه[ویرایش]

گرایش بشر به دگرگونی در طبیعت، سبب ایجاد دیدگاهی در فلسفه، به نام طبیعت‌گرایی شد. از فیلسوفانی که دیدگاه خود را بر اساس تغییرپذیری طبیعت قرار داده‌اند، می‌توان از دنیس دیدرو و مارکی دوساد نام برد.

روابط متقابل انسان[ویرایش]

با وجود زیبایی طبیعی، دره‌های دور افتاده ساحل ناپالی در هاوائی، به دلیل وجود گونه‌های مهاجم مانند دم‌اسب‌درختیان تغییر یافته‌اند.
باغ سوچی مثالی از ترکیب طبیعت و هنر ساخته بشر است.

در حالی که، در حال حاضر نسبت اندکی از زیست‌توده کلی زمین در اختیار انسان قرار دارد، تأثیر او بر طبیعت به‌طور نامتناسبی بالاست. به دلیل وسعت تأثیر بشر، مرز بین آنچه که انسان آن را به عنوان طبیعت می‌شناسد و محیط‌های مصنوعی، جز در اندک مواقعی مشخص نیست. حتی در این موارد اندک نیز، میزان محیط طبیعی که خالی از تأثیر بشر باشد، به‌طور مداوم با سرعت بالایی در حال کاهش است.

توسعه تکنولوژی میان نژاد بشر، امکان بهره‌برداری عظیمتر از منابع طبیعی را فراهم آورده و به کم کردن خطرات طبیعی کمک کرده‌است. به جای این فرایند، اما، سرنوشت تمدن بشری در دست تغییرات محیط قرار دارد. ارتباط تنگاتنگی بین استفاده از تکنولوژی توسعه‌یافته و تغییرات محیط وجود دارد که بشر به آرامی متوجه آن‌ها می‌شود. تهدیدهای حاصل از فعالیت برای محیط طبیعی زمین عبارتند از آلودگی، جنگل‌زدایی و فجایعی چون نشت نفت. بشر به انقراض بسیاری از گیاهان و حیوانات کمک کرده‌است.

انسان‌ها از طبیعت برای فعالیت‌های تفریحی و اقتصادی خود بهره می‌برند. استفاده از منابع طبیعی برای استفاده‌های صنعتی، اجزای اصلی نظام اقتصادی جهان را حفظ می‌کند. برخی فعالیت‌ها، مانند شکار و ماهی‌گیری هم برای تغذیه و هم برای سرگرمی انجام می‌شوند. کشاورزی از هزاره نهم (پیش از میلاد) آغاز شده‌است. از تولید غذا گرفته تا انرژی طبیعت، ثروت اقتصادی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اگرچه انسان‌های گذشته به منظور تغذیه، مواد گیاهی کشت نشده را جمع‌آوری می‌کردند و از خواص دارویی گیاهان برای درمان بیماری‌ها استفاده می‌کردند، در بسیاری از استفاده‌های مدرن، گیاهان از طریق کشاورزی به دست می‌آیند. پاکسازی قطعات بزرگ زمین برای رشد محصولات سبب کاهش چشم‌گیر مساحت جنگل‌ها و تالاب‌ها در دسترس گشته، و سبب از دست رفتن خانه بسیاری از گونه‌های گیاهی و حیوانی و افزایش فرسایش، شده‌است.

زیبایی‌شناسی و زیبایی[ویرایش]

به‌طور تاریخی، زیبایی طبیعت، موضوعی متداول در هنر و کتاب‌ها بوده‌است و همواره بخش عظیمی از کتاب‌خانه‌ها و کتاب‌فروشی‌ها را به خود اختصاص می‌دهد. طبیعت در هنر، عکاسی و شعر مجسم و ستوده شده‌است و ادب و هنر قدرتی را که افراد بسیاری را وابسته به طبیعت و زیبایی می‌کند، نشان می‌دهد. دلیل اینکه چرا این وابستگی وجود دارد و این وابستگی شامل چه چیزهایی است، در شاخه‌ای از فلسفه با نام زیبایی‌شناسی مطالعه می‌شود. فراتر از ویژگی‌های معین ساده‌ای که بسیاری از فلاسفه برای توضیح آنچه که زیباست موافقت دارند، عقاید تقریباً پایان ناپذیرند. طبیعت و حیات وحش در دوران مختلف تاریخ جهان موضوع مهمی بوده‌اند. سنت اولیه نقاشی منظره در چین و در طول دوره حکومت سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) آغاز شد. سنت نشان دادن طبیعت به آن شکلی که هست، به یکی از اهداف نقاشی چینی تبدیل شد و تأثیر چشم‌گیری بر هنر آسیا گذاشت.

اگرچه عجایب طبیعی در مزامیر و کتاب ایوب ستوده شده‌اند، در قرن ۱۸ ام تصاویر طبیعت وحش در هنر و به خصوص در کارهای جنبش رمانتیک رواج بیشتری یافتند. هنرمندان بریتانیایی، جان کانستبل و ویلیام ترنر توجه خود را معطوف به اسیر زیبایی طبیعت در نقاشی‌های خود کردند. پیش از آن، نقاشی‌ها در درجه اول دربارهٔ صحنه‌های دینی و انسان‌ها بودند. شاعر معروف، ویلیام وردزورث در حالی شگفتی طبیعت را توصیف کرد، که پیش از آن طبیعت به عنوان مکانی ترسناک قلمداد می‌شد. ارزش طبیعت به‌طور فزاینده‌ای به بخشی از فرهنگ غربی تبدیل شد. این جنبش هنری با جنبش تعالی‌گرایی همزمان بود. یک ایده رایج طبقه‌بندی هنر زیبا، تقلید از طبیعت است. در قلب ایده‌های پیرامون زیبایی طبیعت این موضوع قرار دارد که کامل، در ضمن اشکال هندسی کامل و الگوهای طبیعی قرار دارد. همان‌طور که دیوید روزنبرگ گفته‌است «زیبایی ریشه در علم و هدف هنر دارد، و این بالاترین چیزیست که انسانیت خواهان دیدنش است.»

ماده و انرژی[ویرایش]

چند اوربیتال اتمی اول در اتم هیدروژن که مقطعی از آن‌ها که احتمال حضور الکترون در آن بیشتر است با کد رنگی نشان داده شده‌است.

برخی رشته‌های علمی، طبیعت را به عنوان ماده‌ای در حال حرکت می‌دانند، که از قوانین خاصی پیروی می‌کند و علم به دنبال درک آنهاست. به همین دلیل، اساسی‌ترین علم قابل درک برای عموم، فیزیک است–واژه‌ای که معنای مطالعه طبیعت را دارد.

به‌طور معمول، ماده همان چیزیست که اجسام فیزیکی را ساخته‌است. او جهان قابل مشاهده را می‌سازد. امروزه تصور بر اینست که اجزای قابل مشاهده ۴٫۹ درصد جرم کلی جهان را تشکیل می‌دهند. باقی ماندهٔ جرم شامل ۲۶٫۸ درصد ماده تاریک سرد و ۶۸٫۳ درصد انرژی تاریک است. طبیعت دقیق این اجزا هنوز نامعین است، و فیزیک دانان با جدیت به دنبال یافتن آنند.

به نظر می‌رسد رفتار ماده و انرژی در سراسر جهان قابل مشاهده، از قوانین فیزیکی قابل تعریفی پیروی می‌کند. این قوانین به کار گرفته شده‌اند تا مدل‌های کیهان‌شناسی فیزیکی را تولید کنند که ساختار و روند تکامل جهانی را که ما می‌بینیم، با موفقیت توصیف کنند. عبارات ریاضی این قوانین فیزیکی شامل مجموعه‌ای از بیست ثابت فیزیکی هستند که به نظر می‌رسد در سراسر جهان قابل مشاهده، ثابتند. مقدار این ثابت‌ها با دقت زیادی اندازه‌گیری شده‌است٬اما دلیل این مقادیر نامعلوم است.

فراتر از زمین[ویرایش]

سیاره‌های منظومه شمسی (اندازه‌ها مطابق مقیاسند ولی فواصل و روشنایی‌ها مقیاسی ندارند).
ان‌جی‌سی ۴۴۱۴ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی گیسو است که قطرش ۵۶۰۰۰ سال نوری و فاصله‌اش از زمین تقریباً ۶۰ میلیون سال نوریست.

فضای خارجی که به عبارتی ساده‌تر فضا نام دارد، به مناطق نسبتاً خالی گیتی خارج از جوهای اجرام آسمانی گفته می‌شود. فضای خارجی با فضای هوایی (موقعیت زمینی) متمایز است. از آن جا که غلظت هوای اتمسفر، به‌طور مداوم با افزایش ارتفاع کاهش می‌یابد، نمی‌توان مرز دقیقی بین جو زمین و فضا قایل شد. فضای خارجی داخل منظومه شمسی، فضای بیرونی نام دارد که تا فضای بین ستاره‌ای با اسم هلیوسفر ادامه دارد.

فضای خارجی به میزان اندکی با انواع مختلف مولکول‌های آلی پر گشته که تا به امروز به وسیلهٔ طیف‌نگاری مایکرو ویوی و تابش زمینه کیهانی کشف شده که از واقعه مه‌بانگ و پیدایش جهان باقی مانده‌است. همچنین پرتوهای کیهانی در فضا بخش شده‌اند، که شامل یونیزه شدن هسته‌های اتمی و ذرات زیراتمی متنوع می‌شوند. به علاوه در فضا گاز، پلاسما، گرد و غبار و شهاب‌وارهای کوچک وجود دارند. همچنین امروزه در فضای خارجی نشانه‌های حیات مانند مواد باقی مانده از پرتاب‌های بشری و غیر بشری قرار دارند که تهدید بزرگی برای فضاپیماها به‌شمار می‌آیند. برخی از این زباله‌های فضایی به اتمسفر بازمی‌گردند.

اگرچه در حال حاضر سیارهٔ زمین تنها سیاره منظومه شمسیست که حیات در آن شناخته شده‌است، شواهد فعلی پیش‌بینی می‌کنند که در گذشته دور مریخ در سطح خود دارای بدنه‌های آبی بود. ممکن است برای مدتی کوتاه، در سطح مریخ حیات پدید آمده باشد. گرچه، در حال حاضر بیشتر آب باقی مانده در سطح مریخ منجمد شده‌است. اگر در مریخ حیات وجود داشته باشد، باید در زیر خاک و جایی که هنوز آن‌جا آب قرار دارد، آن را جستجو کرد.

شرایط بر روی سایر سیاره‌های زمین‌سان مانند تیر و ناهید نشان می‌دهد که آن‌ها برای داشتن حیات بسیار خشن‌اند. اما اروپا، چهارمین قمر بزرگ مشتری ممکن است زیر سطحش اقیانوسی از آب داشته و به‌طور بالقوه‌ای میزبان حیات باشد.

امروزه ستاره‌شناسان شروع به شناسایی آنالوگ‌های زمینی سیاره‌های فراخورشیدی (سیاره‌هایی که در دامنه زندگی فضا و پیرامون یک ستاره قرار دارند و از این رو ممکن است میزبان زندگی باشند) کرده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. The first known use of physis was by Homer in reference to the intrinsic qualities of a plant: ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης ἐκ γαίης ἐρύσας, καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε. (So saying, Argeiphontes [=Hermes] gave me the herb, drawing it from the ground, and showed me its nature.) Odyssey 10.302-3 (ed. A.T. Murray). (The word is dealt with thoroughly in Liddell and Scott's Greek Lexicon.) For later but still very early Greek uses of the term, see earlier note.
  2. Isaac Newton's Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687), for example, is translated "Mathematical Principles of Natural Philosophy", and reflects the then-current use of the words "natural philosophy", akin to "systematic study of nature"
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Past Climate Change". U.S. Environmental Protection Agency. Retrieved 2007-01-07.
  4. "Calculations favor reducing atmosphere for early Earth". Science Daily. 2005-09-11. Retrieved 2007-01-06.
  5. Hugh Anderson; Bernard Walter (March 28, 1997). "History of Climate Change". NASA. Archived from the original on 2008-01-23. Retrieved 2007-01-07.
  6. Weart, Spencer (June 2006). "The Discovery of Global Warming". American Institute of Physics. Retrieved 2007-01-07.
  7. Margulis, Lynn; Dorian Sagan (1995). What is Life?. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-684-81326-2.
  8. Dalrymple, G. Brent (1991). The Age of the Earth. Stanford: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1569-6.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Morbidelli, A. et al. (2000). "Source Regions and Time Scales for the Delivery of Water to Earth". Meteoritics & Planetary Science 35 (6): 1309–1320. Bibcode:2000M&PS...35.1309M. doi:10.1111/j.1945-5100.2000.tb01518.x.
  10. Murphy, J.B. ; R.D. Nance (2004). "How do supercontinents assemble?". American Scientist 92 (4): 324. doi:10.1511/2004.4.324
  11. Kirschvink, J.L. (1992). "Late Proterozoic Low-Latitude Global Glaciation: The Snowball Earth" (PDF). In J.W. Schopf; C. Klein. The Proterozoic Biosphere. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 51–52. ISBN 0-521-36615-1.
  12. Raup, David M. ; J. John Sepkoski Jr. (March 1982). "Mass extinctions in the marine fossil record". Science 215 (4539): 1501–3. Bibcode:1982Sci...215.1501R. doi:10.1126/science.215.4539.1501. PMID 17788674.
  13. Margulis, Lynn; Dorian Sagan (1995). What is Life?. New York: Simon & Schuster. p. 145. ISBN 0-684-81326-2.
  14. Adams, C.E. (1994). "The fish community of Loch Lomond, Scotland: its history and rapidly changing status". Hydrobiologia. 290 (1–3): 91–102. doi:10.1007/BF00008956.
  15. Pidwirny, Michael (2006). "Introduction to the Biosphere: Introduction to the Ecosystem Concept". Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition). Retrieved September 28, 2006.
  16. Odum, EP (1971) Fundamentals of ecology, third edition, Saunders New York
  17. Pidwirny, Michael (2006). "Introduction to the Biosphere: Organization of Life". Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition). Retrieved September 28, 2006.
  18. Bailey, Robert G. (April 2004). "Identifying Ecoregion Boundaries" (PDF). Environmental Management 34 (Supplement 1): S14–26. doi:10.1007/s00267-003-0163-6. PMID 15883869
  19. Botkin, Daniel B. (2000) No Man's Garden, Island Press, pp. 155-157, ISBN 1-55963-465-0.

Nature-Speak: Signs, Omens and Messages in Nature by Ted Andrews - Dragonhawk Publishing - U.S.A- ۲۰۰۳

ماده تاریک و تاثیر آن بر انقراض دایناسورها - لیزا راندل

پانویس[ویرایش]

Lightning strikes during the eruption of the Galunggung volcano, West Java, in 1982
Life in the abyssal oceans

Nature, in the broadest sense, is the natural, physical, or material world or universe. "Nature" can refer to the phenomena of the physical world, and also to life in general. The study of nature is a large, if not the only, part of science. Although humans are part of nature, human activity is often understood as a separate category from other natural phenomena.

The word nature is derived from the Latin word natura, or "essential qualities, innate disposition", and in ancient times, literally meant "birth".[1] Natura is a Latin translation of the Greek word physis (φύσις), which originally related to the intrinsic characteristics that plants, animals, and other features of the world develop of their own accord.[2][3] The concept of nature as a whole, the physical universe, is one of several expansions of the original notion; it began with certain core applications of the word φύσις by pre-Socratic philosophers, and has steadily gained currency ever since. This usage continued during the advent of modern scientific method in the last several centuries.[4][5]

Within the various uses of the word today, "nature" often refers to geology and wildlife. Nature can refer to the general realm of living plants and animals, and in some cases to the processes associated with inanimate objects—the way that particular types of things exist and change of their own accord, such as the weather and geology of the Earth. It is often taken to mean the "natural environment" or wilderness—wild animals, rocks, forest, and in general those things that have not been substantially altered by human intervention, or which persist despite human intervention. For example, manufactured objects and human interaction generally are not considered part of nature, unless qualified as, for example, "human nature" or "the whole of nature". This more traditional concept of natural things which can still be found today implies a distinction between the natural and the artificial, with the artificial being understood as that which has been brought into being by a human consciousness or a human mind. Depending on the particular context, the term "natural" might also be distinguished from the unnatural or the supernatural.

Earth

View of the Earth, taken in 1972 by the crew of Apollo 17.

Earth is the only planet known to support life, and its natural features are the subject of many fields of scientific research. Within the solar system, it is third closest to the sun; it is the largest terrestrial planet and the fifth largest overall. Its most prominent climatic features are its two large polar regions, two relatively narrow temperate zones, and a wide equatorial tropical to subtropical region.[6] Precipitation varies widely with location, from several metres of water per year to less than a millimetre. 71 percent of the Earth's surface is covered by salt-water oceans. The remainder consists of continents and islands, with most of the inhabited land in the Northern Hemisphere.

Earth has evolved through geological and biological processes that have left traces of the original conditions. The outer surface is divided into several gradually migrating tectonic plates. The interior remains active, with a thick layer of plastic mantle and an iron-filled core that generates a magnetic field. This iron core is composed of a solid inner phase, and a fluid outer phase. Convective motion in the core generates electric currents through dynamo action, and these, in turn, generate the geomagnetic field.

The atmospheric conditions have been significantly altered from the original conditions by the presence of life-forms,[7] which create an ecological balance that stabilizes the surface conditions. Despite the wide regional variations in climate by latitude and other geographic factors, the long-term average global climate is quite stable during interglacial periods,[8] and variations of a degree or two of average global temperature have historically had major effects on the ecological balance, and on the actual geography of the Earth.[9][10]

Geology

Geology is the science and study of the solid and liquid matter that constitutes the Earth. The field of geology encompasses the study of the composition, structure, physical properties, dynamics, and history of Earth materials, and the processes by which they are formed, moved, and changed. The field is a major academic discipline, and is also important for mineral and hydrocarbon extraction, knowledge about and mitigation of natural hazards, some Geotechnical engineering fields, and understanding past climates and environments.

Geological evolution

Three types of geological plate tectonic boundaries.

The geology of an area evolves through time as rock units are deposited and inserted and deformational processes change their shapes and locations.

Rock units are first emplaced either by deposition onto the surface or intrude into the overlying rock. Deposition can occur when sediments settle onto the surface of the Earth and later lithify into sedimentary rock, or when as volcanic material such as volcanic ash or lava flows, blanket the surface. Igneous intrusions such as batholiths, laccoliths, dikes, and sills, push upwards into the overlying rock, and crystallize as they intrude.

After the initial sequence of rocks has been deposited, the rock units can be deformed and/or metamorphosed. Deformation typically occurs as a result of horizontal shortening, horizontal extension, or side-to-side (strike-slip) motion. These structural regimes broadly relate to convergent boundaries, divergent boundaries, and transform boundaries, respectively, between tectonic plates.

Historical perspective

An animation showing the movement of the continents from the separation of Pangaea until the present day.

Earth is estimated to have formed 4.54 billion years ago from the solar nebula, along with the Sun and other planets.[11] The moon formed roughly 20 million years later. Initially molten, the outer layer of the Earth cooled, resulting in the solid crust. Outgassing and volcanic activity produced the primordial atmosphere. Condensing water vapor, most or all of which came from ice delivered by comets, produced the oceans and other water sources.[12] The highly energetic chemistry is believed to have produced a self-replicating molecule around 4 billion years ago.[13]

Plankton inhabit oceans, seas and lakes, and have existed in various forms for at least 2 billion years.[14]

Continents formed, then broke up and reformed as the surface of Earth reshaped over hundreds of millions of years, occasionally combining to make a supercontinent. Roughly 750 million years ago, the earliest known supercontinent Rodinia, began to break apart. The continents later recombined to form Pannotia which broke apart about 540 million years ago, then finally Pangaea, which broke apart about 180 million years ago.[15]

During the Neoproterozoic era, freezing temperatures covered much of the Earth in glaciers and ice sheets. This hypothesis has been termed the "Snowball Earth", and it is of particular interest as it precedes the Cambrian explosion in which multicellular life forms began to proliferate about 530–540 million years ago.[16]

Since the Cambrian explosion there have been five distinctly identifiable mass extinctions.[17] The last mass extinction occurred some 66 million years ago, when a meteorite collision probably triggered the extinction of the non-avian dinosaurs and other large reptiles, but spared small animals such as mammals. Over the past 66 million years, mammalian life diversified.[18]

Several million years ago, a species of small African ape gained the ability to stand upright.[14] The subsequent advent of human life, and the development of agriculture and further civilization allowed humans to affect the Earth more rapidly than any previous life form, affecting both the nature and quantity of other organisms as well as global climate. By comparison, the Great Oxygenation Event, produced by the proliferation of algae during the Siderian period, required about 300 million years to culminate.

The present era is classified as part of a mass extinction event, the Holocene extinction event, the fastest ever to have occurred.[19][20] Some, such as E. O. Wilson of Harvard University, predict that human destruction of the biosphere could cause the extinction of one-half of all species in the next 100 years.[21] The extent of the current extinction event is still being researched, debated and calculated by biologists.[22][23][24]

Atmosphere, climate, and weather

Blue light is scattered more than other wavelengths by the gases in the atmosphere, giving the Earth a blue halo when seen from space

The Earth's atmosphere is a key factor in sustaining the ecosystem. The thin layer of gases that envelops the Earth is held in place by gravity. Air is mostly nitrogen, oxygen, water vapor, with much smaller amounts of carbon dioxide, argon, etc. The atmospheric pressure declines steadily with altitude. The ozone layer plays an important role in depleting the amount of ultraviolet (UV) radiation that reaches the surface. As DNA is readily damaged by UV light, this serves to protect life at the surface. The atmosphere also retains heat during the night, thereby reducing the daily temperature extremes.

Terrestrial weather occurs almost exclusively in the lower part of the atmosphere, and serves as a convective system for redistributing heat.[25] Ocean currents are another important factor in determining climate, particularly the major underwater thermohaline circulation which distributes heat energy from the equatorial oceans to the polar regions. These currents help to moderate the differences in temperature between winter and summer in the temperate zones. Also, without the redistributions of heat energy by the ocean currents and atmosphere, the tropics would be much hotter, and the polar regions much colder.

Weather can have both beneficial and harmful effects. Extremes in weather, such as tornadoes or hurricanes and cyclones, can expend large amounts of energy along their paths, and produce devastation. Surface vegetation has evolved a dependence on the seasonal variation of the weather, and sudden changes lasting only a few years can have a dramatic effect, both on the vegetation and on the animals which depend on its growth for their food.

Climate is a measure of the long-term trends in the weather. Various factors are known to influence the climate, including ocean currents, surface albedo, greenhouse gases, variations in the solar luminosity, and changes to the Earth's orbit. Based on historical records, the Earth is known to have undergone drastic climate changes in the past, including ice ages.

A tornado in central Oklahoma

The climate of a region depends on a number of factors, especially latitude. A latitudinal band of the surface with similar climatic attributes forms a climate region. There are a number of such regions, ranging from the tropical climate at the equator to the polar climate in the northern and southern extremes. Weather is also influenced by the seasons, which result from the Earth's axis being tilted relative to its orbital plane. Thus, at any given time during the summer or winter, one part of the Earth is more directly exposed to the rays of the sun. This exposure alternates as the Earth revolves in its orbit. At any given time, regardless of season, the northern and southern hemispheres experience opposite seasons.

Weather is a chaotic system that is readily modified by small changes to the environment, so accurate weather forecasting is limited to only a few days.[26] Overall, two things are happening worldwide: (1) temperature is increasing on the average; and (2) regional climates have been undergoing noticeable changes.[27]

Water on Earth

The Iguazu Falls on the border between Brazil and Argentina

Water is a chemical substance that is composed of hydrogen and oxygen and is vital for all known forms of life.[28] In typical usage, water refers only to its liquid form or state, but the substance also has a solid state, ice, and a gaseous state, water vapor, or steam. Water covers 71% of the Earth's surface.[29] On Earth, it is found mostly in oceans and other large bodies of water, with 1.6% of water below ground in aquifers and 0.001% in the air as vapor, clouds, and precipitation.[30][31] Oceans hold 97% of surface water, glaciers, and polar ice caps 2.4%, and other land surface water such as rivers, lakes, and ponds 0.6%. Additionally, a minute amount of the Earth's water is contained within biological bodies and manufactured products.

Oceans

A view of the Atlantic Ocean from Leblon, Rio de Janeiro.

An ocean is a major body of saline water, and a principal component of the hydrosphere. Approximately 71% of the Earth's surface (an area of some 361 million square kilometers) is covered by ocean, a continuous body of water that is customarily divided into several principal oceans and smaller seas. More than half of this area is over 3,000 meters (9,800 feet) deep. Average oceanic salinity is around 35 parts per thousand (ppt) (3.5%), and nearly all seawater has a salinity in the range of 30 to 38 ppt. Though generally recognized as several 'separate' oceans, these waters comprise one global, interconnected body of salt water often referred to as the World Ocean or global ocean.[32][33] This concept of a global ocean as a continuous body of water with relatively free interchange among its parts is of fundamental importance to oceanography.[34]

The major oceanic divisions are defined in part by the continents, various archipelagos, and other criteria: these divisions are (in descending order of size) the Pacific Ocean, the Atlantic Ocean, the Indian Ocean, the Southern Ocean, and the Arctic Ocean. Smaller regions of the oceans are called seas, gulfs, bays and other names. There are also salt lakes, which are smaller bodies of landlocked saltwater that are not interconnected with the World Ocean. Two notable examples of salt lakes are the Aral Sea and the Great Salt Lake.

Lakes

Lake Mapourika, New Zealand

A lake (from Latin lacus) is a terrain feature (or physical feature), a body of liquid on the surface of a world that is localized to the bottom of basin (another type of landform or terrain feature; that is, it is not global) and moves slowly if it moves at all. On Earth, a body of water is considered a lake when it is inland, not part of the ocean, is larger and deeper than a pond, and is fed by a river.[35][36] The only world other than Earth known to harbor lakes is Titan, Saturn's largest moon, which has lakes of ethane, most likely mixed with methane. It is not known if Titan's lakes are fed by rivers, though Titan's surface is carved by numerous river beds. Natural lakes on Earth are generally found in mountainous areas, rift zones, and areas with ongoing or recent glaciation. Other lakes are found in endorheic basins or along the courses of mature rivers. In some parts of the world, there are many lakes because of chaotic drainage patterns left over from the last Ice Age. All lakes are temporary over geologic time scales, as they will slowly fill in with sediments or spill out of the basin containing them.

Ponds

The Westborough Reservoir (Mill Pond) in Westborough, Massachusetts.

A pond is a body of standing water, either natural or man-made, that is usually smaller than a lake. A wide variety of man-made bodies of water are classified as ponds, including water gardens designed for aesthetic ornamentation, fish ponds designed for commercial fish breeding, and solar ponds designed to store thermal energy. Ponds and lakes are distinguished from streams via current speed. While currents in streams are easily observed, ponds and lakes possess thermally driven micro-currents and moderate wind driven currents. These features distinguish a pond from many other aquatic terrain features, such as stream pools and tide pools.

Rivers

The Nile river in Cairo, Egypt's capital city

A river is a natural watercourse,[37] usually freshwater, flowing toward an ocean, a lake, a sea or another river. In a few cases, a river simply flows into the ground or dries up completely before reaching another body of water. Small rivers may also be called by several other names, including stream, creek, brook, rivulet, and rill; there is no general rule that defines what can be called a river. Many names for small rivers are specific to geographic location; one example is Burn in Scotland and North-east England. Sometimes a river is said to be larger than a creek, but this is not always the case, due to vagueness in the language.[38] A river is part of the hydrological cycle. Water within a river is generally collected from precipitation through surface runoff, groundwater recharge, springs, and the release of stored water in natural ice and snowpacks (i.e., from glaciers).

Streams

A rocky stream in Hawaii

A stream is a flowing body of water with a current, confined within a bed and stream banks. In the United States, a stream is classified as a watercourse less than 60 feet (18 metres) wide. Streams are important as conduits in the water cycle, instruments in groundwater recharge, and they serve as corridors for fish and wildlife migration. The biological habitat in the immediate vicinity of a stream is called a riparian zone. Given the status of the ongoing Holocene extinction, streams play an important corridor role in connecting fragmented habitats and thus in conserving biodiversity. The study of streams and waterways in general involves many branches of inter-disciplinary natural science and engineering, including hydrology, fluvial geomorphology, aquatic ecology, fish biology, riparian ecology, and others.

Ecosystems

Loch Lomond in Scotland forms a relatively isolated ecosystem. The fish community of this lake has remained unchanged over a very long period of time.[39]
Lush green Aravalli Mountain Range in the Desert country – Rajasthan, India. A wonder how such greenery can exist in hot Rajasthan, a place well known for its Thar Desert
An aerial view of a human ecosystem. Pictured is the city of Chicago

Ecosystems are composed of a variety of biotic and abiotic components that function in an interrelated way.[40] The structure and composition is determined by various environmental factors that are interrelated. Variations of these factors will initiate dynamic modifications to the ecosystem. Some of the more important components are: soil, atmosphere, radiation from the sun, water, and living organisms.

Peñas Blancas, part of the Bosawás Biosphere Reserve. Located northeast of the city of Jinotega in Northeastern Nicaragua.

Central to the ecosystem concept is the idea that living organisms interact with every other element in their local environment. Eugene Odum, a founder of ecology, stated: "Any unit that includes all of the organisms (ie: the "community") in a given area interacting with the physical environment so that a flow of energy leads to clearly defined trophic structure, biotic diversity, and material cycles (i.e.: exchange of materials between living and nonliving parts) within the system is an ecosystem."[41] Within the ecosystem, species are connected and dependent upon one another in the food chain, and exchange energy and matter between themselves as well as with their environment.[42] The human ecosystem concept is based on the human/nature dichotomy and the idea that all species are ecologically dependent on each other, as well as with the abiotic constituents of their biotope.[43]

A smaller unit of size is called a microecosystem. For example, a microsystem can be a stone and all the life under it. A macroecosystem might involve a whole ecoregion, with its drainage basin.[44]

Wilderness

Wilderness is generally defined as areas that have not been significantly modified by human activity. Wilderness areas can be found in preserves, estates, farms, conservation preserves, ranches, national forests, national parks, and even in urban areas along rivers, gulches, or otherwise undeveloped areas. Wilderness areas and protected parks are considered important for the survival of certain species, ecological studies, conservation, and solitude. Some nature writers believe wilderness areas are vital for the human spirit and creativity,[45] and some ecologists consider wilderness areas to be an integral part of the Earth's self-sustaining natural ecosystem (the biosphere). They may also preserve historic genetic traits and that they provide habitat for wild flora and fauna that may be difficult or impossible to recreate in zoos, arboretums, or laboratories.

Life

Female mallard and ducklings – reproduction is essential for continuing life

Although there is no universal agreement on the definition of life, scientists generally accept that the biological manifestation of life is characterized by organization, metabolism, growth, adaptation, response to stimuli, and reproduction.[46] Life may also be said to be simply the characteristic state of organisms.

Properties common to terrestrial organisms (plants, animals, fungi, protists, archaea, and bacteria) are that they are cellular, carbon-and-water-based with complex organization, having a metabolism, a capacity to grow, respond to stimuli, and reproduce. An entity with these properties is generally considered life. However, not every definition of life considers all of these properties to be essential. Human-made analogs of life may also be considered to be life.

The biosphere is the part of Earth's outer shell—including land, surface rocks, water, air and the atmosphere—within which life occurs, and which biotic processes in turn alter or transform. From the broadest geophysiological point of view, the biosphere is the global ecological system integrating all living beings and their relationships, including their interaction with the elements of the lithosphere (rocks), hydrosphere (water), and atmosphere (air). The entire Earth contains over 75 billion tons (150 trillion pounds or about 6.8×1013 kilograms) of biomass (life), which lives within various environments within the biosphere.[47]

Over nine-tenths of the total biomass on Earth is plant life, on which animal life depends very heavily for its existence.[48] More than 2 million species of plant and animal life have been identified to date,[49] and estimates of the actual number of existing species range from several million to well over 50 million.[50][51][52] The number of individual species of life is constantly in some degree of flux, with new species appearing and others ceasing to exist on a continual basis.[53][54] The total number of species is in rapid decline.[55][56][57]

Evolution

An area of the Amazon Rainforest shared between Colombia and Brazil. The tropical rainforests of South America contain the largest diversity of species on Earth.[58][59]

The origin of life on Earth is not well understood, but it is known to have occurred at least 3.5 billion years ago,[60][61][62] during the hadean or archean eons on a primordial Earth that had a substantially different environment than is found at present.[63] These life forms possessed the basic traits of self-replication and inheritable traits. Once life had appeared, the process of evolution by natural selection resulted in the development of ever-more diverse life forms.

Species that were unable to adapt to the changing environment and competition from other life forms became extinct. However, the fossil record retains evidence of many of these older species. Current fossil and DNA evidence shows that all existing species can trace a continual ancestry back to the first primitive life forms.[63]

When basic forms of plant life developed the process of photosynthesis the sun's energy could be harvested to create conditions which allowed for more complex life forms.[64] The resultant oxygen accumulated in the atmosphere and gave rise to the ozone layer. The incorporation of smaller cells within larger ones resulted in the development of yet more complex cells called eukaryotes.[65] Cells within colonies became increasingly specialized, resulting in true multicellular organisms. With the ozone layer absorbing harmful ultraviolet radiation, life colonized the surface of Earth.

Microbes

A microscopic mite Lorryia formosa.

The first form of life to develop on the Earth were microbes, and they remained the only form of life until about a billion years ago when multi-cellular organisms began to appear.[66] Microorganisms are single-celled organisms that are generally microscopic, and smaller than the human eye can see. They include Bacteria, Fungi, Archaea, and Protista.

These life forms are found in almost every location on the Earth where there is liquid water, including in the Earth's interior.[67] Their reproduction is both rapid and profuse. The combination of a high mutation rate and a horizontal gene transfer[68] ability makes them highly adaptable, and able to survive in new environments, including outer space.[69] They form an essential part of the planetary ecosystem. However, some microorganisms are pathogenic and can post health risk to other organisms.

Plants and animals

A selection of diverse plant species
A selection of diverse animal species

Originally Aristotle divided all living things between plants, which generally do not move fast enough for humans to notice, and animals. In Linnaeus' system, these became the kingdoms Vegetabilia (later Plantae) and Animalia. Since then, it has become clear that the Plantae as originally defined included several unrelated groups, and the fungi and several groups of algae were removed to new kingdoms. However, these are still often considered plants in many contexts. Bacterial life is sometimes included in flora,[70][71] and some classifications use the term bacterial flora separately from plant flora.

Among the many ways of classifying plants are by regional floras, which, depending on the purpose of study, can also include fossil flora, remnants
of plant life from a previous era. People in many regions and countries take great pride in their individual arrays of characteristic flora, which can vary widely across the globe due to differences in climate and terrain.

Regional floras commonly are divided into categories such as native flora and agricultural and garden flora, the lastly mentioned of which are intentionally grown and cultivated. Some types of "native flora" actually have been introduced centuries ago by people migrating from one region or continent to another, and become an integral part of the native, or natural flora of the place to which they were introduced. This is an example of how human interaction with nature can blur the boundary of what is considered nature.

Another category of plant has historically been carved out for weeds. Though the term has fallen into disfavor among botanists as a formal way to categorize "useless" plants, the informal use of the word "weeds" to describe those plants that are deemed worthy of elimination is illustrative of the general tendency of people and societies to seek to alter or shape the course of nature. Similarly, animals are often categorized in ways such as domestic, farm animals, wild animals, pests, etc. according to their relationship to human life.

Animals as a category have several characteristics that generally set them apart from other living things. Animals are eukaryotic and usually multicellular (although see Myxozoa), which separates them from bacteria, archaea, and most protists. They are heterotrophic, generally digesting food in an internal chamber, which separates them from plants and algae. They are also distinguished from plants, algae, and fungi by lacking cell walls.

With a few exceptions—most notably the two phyla consisting of sponges and placozoans—animals have bodies that are differentiated into tissues. These include muscles, which are able to contract and control locomotion, and a nervous system, which sends and processes signals. There is also typically an internal digestive chamber. The eukaryotic cells possessed by all animals are surrounded by a characteristic extracellular matrix composed of collagen and elastic glycoproteins. This may be calcified to form structures like shells, bones, and spicules, a framework upon which cells can move about and be reorganized during development and maturation, and which supports the complex anatomy required for mobility.

Human interrelationship

Despite their natural beauty, the secluded valleys along the Na Pali Coast in Hawaii are heavily modified by introduced invasive species such as She-oak.

Although humans comprise only a minuscule proportion of the total living biomass on Earth, the human effect on nature is disproportionately large. Because of the extent of human influence, the boundaries between what humans regard as nature and "made environments" is not clear cut except at the extremes. Even at the extremes, the amount of natural environment that is free of discernible human influence is diminishing at an increasingly rapid pace.

The development of technology by the human race has allowed the greater exploitation of natural resources and has helped to alleviate some of the risk from natural hazards. In spite of this progress, however, the fate of human civilization remains closely linked to changes in the environment. There exists a highly complex feedback loop between the use of advanced technology and changes to the environment that are only slowly becoming understood.[72] Man-made threats to the Earth's natural environment include pollution, deforestation, and disasters such as oil spills. Humans have contributed to the extinction of many plants and animals.

Humans employ nature for both leisure and economic activities. The acquisition of natural resources for industrial use remains a sizable component of the world's economic system.[73][74] Some activities, such as hunting and fishing, are used for both sustenance and leisure, often by different people. Agriculture was first adopted around the 9th millennium BCE. Ranging from food production to energy, nature influences economic wealth.

Although early humans gathered uncultivated plant materials for food and employed the medicinal properties of vegetation for healing,[75] most modern human use of plants is through agriculture. The clearance of large tracts of land for crop growth has led to a significant reduction in the amount available of forestation and wetlands, resulting in the loss of habitat for many plant and animal species as well as increased erosion.[76]

Aesthetics and beauty

Pinguicula grandiflora, commonly known as a Butterwort
Aesthetically pleasing flowers

Beauty in nature has historically been a prevalent theme in art and books, filling large sections of libraries and bookstores. That nature has been depicted and celebrated by so much art, photography, poetry, and other literature shows the strength with which many people associate nature and beauty. Reasons why this association exists, and what the association consists of, are studied by the branch of philosophy called aesthetics. Beyond certain basic characteristics that many philosophers agree about to explain what is seen as beautiful, the opinions are virtually endless.[77] Nature and wildness have been important subjects in various eras of world history. An early tradition of landscape art began in China during the Tang Dynasty (618–907). The tradition of representing nature as it is became one of the aims of Chinese painting and was a significant influence in Asian art.

Although natural wonders are celebrated in the Psalms and the Book of Job, wilderness portrayals in art became more prevalent in the 1800s, especially in the works of the Romantic movement. British artists John Constable and J. M. W. Turner turned their attention to capturing the beauty of the natural world in their paintings. Before that, paintings had been primarily of religious scenes or of human beings. William Wordsworth's poetry described the wonder of the natural world, which had formerly been viewed as a threatening place. Increasingly the valuing of nature became an aspect of Western culture.[78] This artistic movement also coincided with the Transcendentalist movement in the Western world. A common classical idea of beautiful art involves the word mimesis, the imitation of nature. Also in the realm of ideas about beauty in nature is that the perfect is implied through perfect mathematical forms and more generally by patterns in nature. As David Rothenburg writes, "The beautiful is the root of science and the goal of art, the highest possibility that humanity can ever hope to see".[79]:281

Matter and energy

The first few hydrogen atom electron orbitals shown as cross-sections with color-coded probability density

Some fields of science see nature as matter in motion, obeying certain laws of nature which science seeks to understand. For this reason the most fundamental science is generally understood to be "physics"—the name for which is still recognizable as meaning that it is the study of nature.

Matter is commonly defined as the substance of which physical objects are composed. It constitutes the observable universe. The visible components of the universe are now believed to compose only 4.9 percent of the total mass. The remainder is believed to consist of 26.8 percent cold dark matter and 68.3 percent dark energy.[80] The exact arrangement of these components is still unknown and is under intensive investigation by physicists.

The behavior of matter and energy throughout the observable universe appears to follow well-defined physical laws. These laws have been employed to produce cosmological models that successfully explain the structure and the evolution of the universe we can observe. The mathematical expressions of the laws of physics employ a set of twenty physical constants[81] that appear to be static across the observable universe.[82] The values of these constants have been carefully measured, but the reason for their specific values remains a mystery.

Beyond Earth

Planets of the Solar System (Sizes to scale, distances and illumination not to scale)
NGC 4414 is a spiral galaxy in the constellation Coma Berenices about 56,000 light-years in diameter and approximately 60 million light-years from Earth

Outer space, also simply called space, refers to the relatively empty regions of the universe outside the atmospheres of celestial bodies. Outer space is used to distinguish it from airspace (and terrestrial locations). There is no discrete boundary between the Earth's atmosphere and space, as the atmosphere gradually attenuates with increasing altitude. Outer space within the Solar System is called interplanetary space, which passes over into interstellar space at what is known as the heliopause.

Outer space is sparsely filled with several dozen types of organic molecules discovered to date by microwave spectroscopy, blackbody radiation left over from the Big Bang and the origin of the universe, and cosmic rays, which include ionized atomic nuclei and various subatomic particles. There is also some gas, plasma and dust, and small meteors. Additionally, there are signs of human life in outer space today, such as material left over from previous manned and unmanned launches which are a potential hazard to spacecraft. Some of this debris re-enters the atmosphere periodically.

Although the Earth is the only body within the solar system known to support life, evidence suggests that in the distant past the planet Mars possessed bodies of liquid water on the surface.[83] For a brief period in Mars' history, it may have also been capable of forming life. At present though, most of the water remaining on Mars is frozen. If life exists at all on Mars, it is most likely to be located underground where liquid water can still exist.[84]

Conditions on the other terrestrial planets, Mercury and Venus, appear to be too harsh to support life as we know it. But it has been conjectured that Europa, the fourth-largest moon of Jupiter, may possess a sub-surface ocean of liquid water and could potentially host life.[85]

Astronomers have started to discover extrasolar Earth analogs – planets that lie in the habitable zone of space surrounding a star, and therefore could possibly host life as we know it.[86]

See also

Media:

Organizations:

Philosophy:

  • Mother Nature
  • Nature (philosophy)
  • Naturalism, any of several philosophical stances, typically those descended from materialism and pragmatism that do not distinguish the supernatural from nature;[87] this includes the methodological naturalism of natural science, which makes the methodological assumption that observable events in nature are explained only by natural causes, without assuming either the existence or non-existence of the supernatural
  • Balance of nature (biological fallacy), a discredited concept of natural equilibrium in predator–prey dynamics

Notes and references

  1. ^ Harper, Douglas. "nature". Online Etymology Dictionary. Retrieved September 23, 2006.
  2. ^ An account of the pre-Socratic use of the concept of φύσις may be found in Naddaf, Gerard (2006) The Greek Concept of Nature, SUNY Press. The word φύσις, while first used in connection with a plant in Homer, occurs very early in Greek philosophy, and in several senses. Generally, these senses match rather well the current senses in which the English word nature is used, as confirmed by Guthrie, W.K.C. Presocratic Tradition from Parmenides to Democritus (volume 2 of his History of Greek Philosophy), Cambridge UP, 1965.
  3. ^ The first known use of physis was by Homer in reference to the intrinsic qualities of a plant: ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης ἐκ γαίης ἐρύσας, καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε. (So saying, Argeiphontes [=Hermes] gave me the herb, drawing it from the ground, and showed me its nature.) Odyssey 10.302–03 (ed. A.T. Murray). (The word is dealt with thoroughly in Liddell and Scott's Greek Lexicon Archived March 5, 2011, at the Wayback Machine.) For later but still very early Greek uses of the term, see earlier note.
  4. ^ Isaac Newton's Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687), for example, is translated "Mathematical Principles of Natural Philosophy", and reflects the then-current use of the words "natural philosophy", akin to "systematic study of nature"
  5. ^ The etymology of the word "physical" shows its use as a synonym for "natural" in about the mid-15th century: Harper, Douglas. "physical". Online Etymology Dictionary. Retrieved September 20, 2006.
  6. ^ "World Climates". Blue Planet Biomes. Archived from the original on December 17, 2008. Retrieved September 21, 2006.
  7. ^ "Calculations favor reducing atmosphere for early Earth". Science Daily. September 11, 2005. Archived from the original on August 30, 2006. Retrieved January 6, 2007.
  8. ^ "Past Climate Change". U.S. Environmental Protection Agency. Archived from the original on May 11, 2012. Retrieved January 7, 2007.
  9. ^ Hugh Anderson; Bernard Walter (March 28, 1997). "History of Climate Change". NASA. Archived from the original on January 23, 2008. Retrieved January 7, 2007.
  10. ^ Weart, Spencer (June 2006). "The Discovery of Global Warming". American Institute of Physics. Archived from the original on August 4, 2011. Retrieved January 7, 2007.
  11. ^ Dalrymple, G. Brent (1991). The Age of the Earth. Stanford: Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-1569-0.
  12. ^ Morbidelli, A.; et al. (2000). "Source Regions and Time Scales for the Delivery of Water to Earth". Meteoritics & Planetary Science. 35 (6): 1309–20. Bibcode:2000M&PS...35.1309M. doi:10.1111/j.1945-5100.2000.tb01518.x.
  13. ^ "Earth's Oldest Mineral Grains Suggest an Early Start for Life". NASA Astrobiology Institute. December 24, 2001. Archived from the original on September 28, 2006. Retrieved May 24, 2006.
  14. ^ a b Margulis, Lynn; Dorian Sagan (1995). What is Life?. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-684-81326-4.
  15. ^ Murphy, J.B.; R.D. Nance (2004). "How do supercontinents assemble?". American Scientist. 92 (4): 324. doi:10.1511/2004.4.324. Archived from the original on January 28, 2011. Retrieved August 23, 2010.
  16. ^ Kirschvink, J.L. (1992). "Late Proterozoic Low-Latitude Global Glaciation: The Snowball Earth" (PDF). In J.W. Schopf; C. Klein (eds.). The Proterozoic Biosphere. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 51–52. ISBN 978-0-521-36615-1.
  17. ^ Raup, David M.; J. John Sepkoski Jr. (March 1982). "Mass extinctions in the marine fossil record". Science. 215 (4539): 1501–03. Bibcode:1982Sci...215.1501R. doi:10.1126/science.215.4539.1501. PMID 17788674.
  18. ^ Margulis, Lynn; Dorian Sagan (1995). What is Life?. New York: Simon & Schuster. p. 145. ISBN 978-0-684-81326-4.
  19. ^ Diamond J; Ashmole, N. P.; Purves, P. E. (1989). "The present, past and future of human-caused extinctions". Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci. 325 (1228): 469–76, discussion 476–77. Bibcode:1989RSPTB.325..469D. doi:10.1098/rstb.1989.0100. PMID 2574887.
  20. ^ Novacek M; Cleland E (2001). "The current biodiversity extinction event: scenarios for mitigation and recovery". Proc Natl Acad Sci USA. 98 (10): 5466–70. Bibcode:2001PNAS...98.5466N. doi:10.1073/pnas.091093698. PMC 33235. PMID 11344295.
  21. ^ Wick, Lucia; Möhl, Adrian (2006). "The mid-Holocene extinction of silver fir (Abies alba) in the Southern Alps: a consequence of forest fires? Palaeobotanical records and forest simulations" (PDF). Vegetation History and Archaeobotany. 15 (4): 435–44. doi:10.1007/s00334-006-0051-0. Archived (PDF) from the original on November 15, 2018. Retrieved November 15, 2018.
  22. ^ The Holocene Extinction Archived September 25, 2006, at the Wayback Machine. Park.org. Retrieved on November 3, 2016.
  23. ^ Mass Extinctions Of The Phanerozoic Menu Archived September 25, 2006, at the Wayback Machine. Park.org. Retrieved on November 3, 2016.
  24. ^ Patterns of Extinction Archived September 25, 2006, at the Wayback Machine. Park.org. Retrieved on November 3, 2016.
  25. ^ Miller, G.; Spoolman, Scott (September 28, 2007). Environmental Science: Problems, Connections and Solutions. Cengage Learning. ISBN 978-0-495-38337-6.
  26. ^ Stern, Harvey; Davidson, Noel (May 25, 2015). "Trends in the skill of weather prediction at lead times of 1–14 days". Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society. 141 (692): 2726–36. Bibcode:2015QJRMS.141.2726S. doi:10.1002/qj.2559.
  27. ^ "Tropical Ocean Warming Drives Recent Northern Hemisphere Climate Change". Science Daily. April 6, 2001. Archived from the original on April 21, 2006. Retrieved May 24, 2006.
  28. ^ "Water for Life". Un.org. March 22, 2005. Archived from the original on May 14, 2011. Retrieved May 14, 2011.
  29. ^ "World". CIA – World Fact Book. Archived from the original on January 5, 2010. Retrieved December 20, 2008.
  30. ^ Water Vapor in the Climate System, Special Report, American Geophysical Union, December 1995.
  31. ^ Vital Water. UNEP.
  32. ^ "Ocean Archived January 26, 2011, at the Wayback Machine". The Columbia Encyclopedia. 2002. New York: Columbia University Press
  33. ^ "Distribution of land and water on the planet Archived May 31, 2008, at the Wayback Machine". UN Atlas of the Oceans Archived September 15, 2008, at the Wayback Machine
  34. ^ Spilhaus, Athelstan F (1942). "Maps of the whole world ocean". Geographical Review. 32 (3): 431–35. doi:10.2307/210385. JSTOR 210385.
  35. ^ Britannica Online. "Lake (physical feature)". Archived from the original on June 11, 2008. Retrieved June 25, 2008. [a Lake is] any relatively large body of slowly moving or standing water that occupies an inland basin of appreciable size. Definitions that precisely distinguish lakes, ponds, swamps, and even rivers and other bodies of nonoceanic water are not well established. It may be said, however, that rivers and streams are relatively fast moving; marshes and swamps contain relatively large quantities of grasses, trees, or shrubs; and ponds are relatively small in comparison to lakes. Geologically defined, lakes are temporary bodies of water.
  36. ^ "Lake Definition". Dictionary.com. Archived from the original on September 5, 2016. Retrieved September 6, 2016.
  37. ^ River {definition} Archived February 21, 2010, at the Wayback Machine from Merriam-Webster. Accessed February 2010.
  38. ^ USGS – U.S. Geological Survey – FAQs Archived July 1, 2015, at the Wayback Machine, No. 17 What is the difference between mountain, hill, and peak; lake and pond; or river and creek?
  39. ^ Adams, C.E. (1994). "The fish community of Loch Lomond, Scotland: its history and rapidly changing status". Hydrobiologia. 290 (1–3): 91–102. Bibcode:2004HyBio.524..167W. doi:10.1007/BF00008956. Archived from the original on January 14, 2012. Retrieved January 5, 2007.
  40. ^ Pidwirny, Michael (2006). "Introduction to the Biosphere: Introduction to the Ecosystem Concept". Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition). Archived from the original on July 18, 2011. Retrieved September 28, 2006.
  41. ^ Odum, EP (1971) Fundamentals of ecology, 3rd edition, Saunders New York
  42. ^ Pidwirny, Michael (2006). "Introduction to the Biosphere: Organization of Life". Fundamentals of Physical Geography (2nd edition). Archived from the original on August 13, 2011. Retrieved September 28, 2006.
  43. ^ Khan, Firdos Alam (September 20, 2011). Biotechnology Fundamentals. CRC Press. ISBN 978-1-4398-2009-4.
  44. ^ Bailey, Robert G. (April 2004). "Identifying Ecoregion Boundaries" (PDF). Environmental Management. 34 (Supplement 1): S14–26. doi:10.1007/s00267-003-0163-6. PMID 15883869. Archived from the original (PDF) on October 1, 2009.
  45. ^ Botkin, Daniel B. (2000) No Man's Garden, Island Press, pp. 155–57, ISBN 1-55963-465-0.
  46. ^ "Definition of Life". California Academy of Sciences. 2006. Archived from the original on February 8, 2007. Retrieved January 7, 2007.
  47. ^ The figure "about one-half of one percent" takes into account the following (See, e.g., Leckie, Stephen (1999). "How Meat-centred Eating Patterns Affect Food Security and the Environment". For hunger-proof cities: sustainable urban food systems. Ottawa: International Development Research Centre. ISBN 978-0-88936-882-8. Archived from the original on November 13, 2010., which takes global average weight as 60 kg.), the total human biomass is the average weight multiplied by the current human population of approximately 6.5 billion (see, e.g., "World Population Information". U.S. Census Bureau. Retrieved September 28, 2006.[permanent dead link]): Assuming 60–70 kg to be the average human mass (approximately 130–150 lb on the average), an approximation of total global human mass of between 390 billion (390×109) and 455 billion kg (between 845 billion and 975 billion lb, or about 423 million–488 million short tons). The total biomass of all kinds on earth is estimated to be in excess of 6.8 x 1013 kg (75 billion short tons). By these calculations, the portion of total biomass accounted for by humans would be very roughly 0.6%.
  48. ^ Sengbusch, Peter V. "The Flow of Energy in Ecosystems – Productivity, Food Chain, and Trophic Level". Botany online. University of Hamburg Department of Biology. Archived from the original on July 26, 2011. Retrieved September 23, 2006.
  49. ^ Pidwirny, Michael (2006). "Introduction to the Biosphere: Species Diversity and Biodiversity". Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition). Archived from the original on July 18, 2011. Retrieved September 23, 2006.
  50. ^ "How Many Species are There?". Extinction Web Page Class Notes. Archived from the original on September 9, 2006. Retrieved September 23, 2006.
  51. ^ "Animal." World Book Encyclopedia. 16 vols. Chicago: World Book, 2003. This source gives an estimate of from 2 to 50 million.
  52. ^ "Just How Many Species Are There, Anyway?". Science Daily. May 2003. Archived from the original on February 11, 2007. Retrieved September 26, 2006.
  53. ^ Withers, Mark A.; et al. (1998). "Changing Patterns in the Number of Species in North American Floras". Land Use History of North America. Archived from the original on September 23, 2006. Retrieved September 26, 2006. Website based on the contents of the book: Sisk, T.D., ed. (1998). Perspectives on the land use history of North America: a context for understanding our changing environment (Revised September 1999 ed.). U.S. Geological Survey, Biological Resources Division. USGS/BRD/BSR-1998-0003.
  54. ^ "Tropical Scientists Find Fewer Species Than Expected". Science Daily. April 2002. Archived from the original on August 30, 2006. Retrieved September 27, 2006.
  55. ^ Bunker, Daniel E.; et al. (November 2005). "Species Loss and Aboveground Carbon Storage in a Tropical Forest". Science. 310 (5750): 1029–31. Bibcode:2005Sci...310.1029B. CiteSeerX 10.1.1.465.7559. doi:10.1126/science.1117682. PMID 16239439.
  56. ^ Wilcox, Bruce A. (2006). "Amphibian Decline: More Support for Biocomplexity as a Research Paradigm". EcoHealth. 3 (1): 1–2. doi:10.1007/s10393-005-0013-5.
  57. ^ Clarke, Robin; Robert Lamb; Dilys Roe Ward, eds. (2002). "Decline and loss of species". Global environment outlook 3: past, present and future perspectives. London; Sterling, VA: Nairobi, Kenya: UNEP. ISBN 978-92-807-2087-7.
  58. ^ "Why the Amazon Rainforest is So Rich in Species: News". Earthobservatory.nasa.gov. December 5, 2005. Archived from the original on February 25, 2011. Retrieved May 14, 2011.
  59. ^ "Why The Amazon Rainforest Is So Rich in Species". Sciencedaily.com. December 5, 2005. Archived from the original on February 25, 2011. Retrieved May 14, 2011.
  60. ^ Schopf, JW, Kudryavtsev, AB, Czaja, AD, and Tripathi, AB. (2007). Evidence of Archean life: Stromatolites and microfossils. Precambrian Research 158: 141–55.
  61. ^ Schopf, JW (2006). "Fossil evidence of Archaean life". Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci. 361 (1470): 869–85. doi:10.1098/rstb.2006.1834. PMC 1578735. PMID 16754604.
  62. ^ Peter Hamilton Raven; George Brooks Johnson (2002). Biology. McGraw-Hill Education. p. 68. ISBN 978-0-07-112261-0. Archived from the original on January 1, 2014. Retrieved July 7, 2013.
  63. ^ a b Line, M. (January 1, 2002). "The enigma of the origin of life and its timing". Microbiology. 148 (Pt 1): 21–27. doi:10.1099/00221287-148-1-21. PMID 11782495.
  64. ^ "Photosynthesis more ancient than thought, and most living things could do it". phys.org. Archived from the original on January 20, 2019. Retrieved January 19, 2019.
  65. ^ Berkner, L. V.; L. C. Marshall (May 1965). "On the Origin and Rise of Oxygen Concentration in the Earth's Atmosphere". Journal of the Atmospheric Sciences. 22 (3): 225–61. Bibcode:1965JAtS...22..225B. doi:10.1175/1520-0469(1965)022<0225:OTOARO>2.0.CO;2.
  66. ^ Schopf J (1994). "Disparate rates, differing fates: tempo and mode of evolution changed from the Precambrian to the Phanerozoic". Proc Natl Acad Sci USA. 91 (15): 6735–42. Bibcode:1994PNAS...91.6735S. doi:10.1073/pnas.91.15.6735. PMC 44277. PMID 8041691.
  67. ^ Szewzyk U; Szewzyk R; Stenström T (1994). "Thermophilic, anaerobic bacteria isolated from a deep borehole in granite in Sweden". Proc Natl Acad Sci USA. 91 (5): 1810–13. Bibcode:1994PNAS...91.1810S. doi:10.1073/pnas.91.5.1810. PMC 43253. PMID 11607462.
  68. ^ Wolska K (2003). "Horizontal DNA transfer between bacteria in the environment". Acta Microbiol Pol. 52 (3): 233–43. PMID 14743976.
  69. ^ Horneck G (1981). "Survival of microorganisms in space: a review". Adv Space Res. 1 (14): 39–48. doi:10.1016/0273-1177(81)90241-6. PMID 11541716.
  70. ^ "flora". Merriam-Webster Online Dictionary. Merriam-Webster. Archived from the original on April 30, 2006. Retrieved September 27, 2006.
  71. ^ "Glossary". Status and Trends of the Nation's Biological Resources. Reston, VA: Department of the Interior, Geological Survey. 1998. SuDocs No. I 19.202:ST 1/V.1-2. Archived from the original on July 15, 2007.
  72. ^ "Feedback Loops in Global Climate Change Point to a Very Hot 21st Century". Science Daily. May 22, 2006. Archived from the original on December 8, 2006. Retrieved January 7, 2007.
  73. ^ "Natural Resources contribution to GDP". World Development Indicators (WDI). November 2014. Archived from the original on December 23, 2014.
  74. ^ "GDP – Composition by Sector". The World Factbook. Central Intelligence Agency. Archived from the original on May 22, 2014. Retrieved February 19, 2017.
  75. ^ "Plant Conservation Alliance – Medicinal Plant Working Groups Green Medicine". US National Park Services. Archived from the original on October 9, 2006. Retrieved September 23, 2006.
  76. ^ Oosthoek, Jan (1999). "Environmental History: Between Science & Philosophy". Environmental History Resources. Archived from the original on June 26, 2007. Retrieved December 1, 2006.
  77. ^ "On the Beauty of Nature". The Wilderness Society. Archived from the original on September 9, 2006. Retrieved September 29, 2006.
  78. ^ History of Conservation Archived July 8, 2006, at the Wayback Machine BC Spaces for Nature. Accessed: May 20, 2006.
  79. ^ Rothenberg, David (2011). Survival of the Beautiful: Art, Science and Evolution. Bloomsbury. ISBN 978-1-60819-216-8.
  80. ^ Ade, P. A. R.; Aghanim, N.; Armitage-Caplan, C.; et al. (Planck Collaboration) (March 22, 2013). "Planck 2013 results. I. Overview of products and scientific results – Table 9". Astronomy and Astrophysics. 571: A1. arXiv:1303.5062. Bibcode:2014A&A...571A...1P. doi:10.1051/0004-6361/201321529.
  81. ^ Taylor, Barry N. (1971). "Introduction to the constants for nonexperts". National Institute of Standards and Technology. Archived from the original on January 7, 2007. Retrieved January 7, 2007.
  82. ^ Varshalovich, D.A.; Potekhin, A.Y. & Ivanchik, A.V. (2000). "Testing cosmological variability of fundamental constants". AIP Conference Proceedings. 506: 503. arXiv:physics/0004062. Bibcode:2000AIPC..506..503V. CiteSeerX 10.1.1.43.6877. doi:10.1063/1.1302777.
  83. ^ Bibring, J; et al. (2006). "Global mineralogical and aqueous mars history derived from OMEGA/Mars Express data". Science. 312 (5772): 400–04. Bibcode:2006Sci...312..400B. doi:10.1126/science.1122659. PMID 16627738.
  84. ^ Malik, Tariq (March 8, 2005). "Hunt for Mars life should go underground". Space.com via msnbc.msn.com. Archived from the original on November 16, 2006. Retrieved September 4, 2006.
  85. ^ Turner, Scott (March 2, 1998). "Detailed Images From Europa Point To Slush Below Surface". NASA. Archived from the original on September 29, 2006. Retrieved September 28, 2006.
  86. ^ Choi, Charles Q. (March 21, 2011) New Estimate for Alien Earths: 2 Billion in Our Galaxy Alone | Alien Planets, Extraterrestrial Life & Extrasolar Planets | Exoplanets & Kepler Space Telescope Archived July 3, 2013, at the Wayback Machine. Space.com.
  87. ^ Papineau, David, "Naturalism", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2016 Edition), Edward N. Zalta (ed.), URL = <https://plato.stanford.edu/archives/win2016/entries/naturalism/ Archived April 1, 2019, at the Wayback Machine>

External links