طایفه سارانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفه سارانی (سارونی)، یکی از طوایف بلوچ استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. افراد این طایفه علاوه بر استان سیستان و بلوچستان در استان‌های گلستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی واستان گلستان و مناطق شمالی ایران کرمان و عده ای هم در کشور ترکمنستان و افغانستان سکونت دارند. افراد طایفه سارانی به پنج تیره بنام‌های کوچک زهی، اسکندرزهی، محمودزهی، باران زهی و رستم زهی تقسیم می‌شوند.

از لحاظ مذهبی اکثریت افراد طایفه سارانی، اهل سنت و به زبان بلوچی سخن می گویند. همچنین در استانهای فارس و تهران (شهر ساران از توابع شهرستان دماوند) افرادی با نام خانوادگی سارانی زندگی می‌کنند که تنها تشابه اسمی با طایفه سارونی بلوچ دارند .

شجره نامه طایفه بزرگ سارانی(سارونی):

علی خان سارونی(جد سارانی در سیستان ) فرزند وِیسْ سارونی فرزند دیگی سارونی فرزند دَشتی سارونی فرزند رَمْدٰان (رحمت حاں) سارونی فرزند کیان خان (کیان دار) سارونی فرزند میر سالار خان سارونی فرزند میر سارون خان بلوچ فرزند میر حسن خان بلوچ فرزند میر بدرالدین خان بلوچ(پاردین) فرزند میر بھاالدین خان بلوچ(بادین) حاکم قدرتمند نوشکی تا ماشکید(ماشکیل) بلوچستان بودند.

منابع[ویرایش]

  • غلامعلی رئیس‌الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ اول، مشهد: ۱۳۷۰. 
  • جی. پی. تیت. جغرافیای نیمروز. ترجمهٔ ذوالفقار کرمانی. تهران: ۱۳۷۴.