طایفه راکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفهٔ راکی یکی از طوایفِ هفت لنگ ایل بختیاری و از شاخهٔ بابادی است. تعداد خانوار آن‌ها به ۸ هزار خانوار می‌رسد و جمعیت آن‌ها در حدود ۵۶ هزار نفر است.

محل زندگی[ویرایش]

ییلاق این طایفه، در منطقهٔ آوحره، نعل‌اِشکنانِ کوهرنگ، تنگِ گزی،کیکاوس و حومهٔ آن بوده و قشلاق آن‌ها، اندیکا، ]، چم‌فراغ و یكمه است. گرمسیرِ آن‌ها در [[مسجد سلیمان، بین راهِ مسجدسلیمان به هفتگل، تا قلمروِ طایفه مکوندی است.

دهات عمده آن‌ها در گرمسیر: اندیکا، یک مه، چم فراق و تمبیون در مسجدسلیمان و لحبری که تعدادی از خانواده‌ها در املاک اجدادی خود مشغول کشاورزی و دامپروری هستند و تعدادی نیز زندگی شهری را انتخاب کرده‌اند، که در شهرستان مسجدسلیمان، [اهواز]]، ایذه، امیدیه و شهرهای دیگر زندگی می‌کنند.

تقسیمات[ویرایش]

طایفه راکی به نه تیره تقسیم می‌شود، که عبارتند از:

  • اولادطهماسب خان
  • کلاوند
  • ارزانی وند
  • جاوند
  • قاسموند
  • فردی وند
  • موزایی
  • کرم
  • ذوالفقاروند

سرپرستی[ویرایش]

سرپرستی طایفه راکی، از قدیم‌الایام، بر عهدهٔ اولاد طهماسب خان بوده و نسل بعد از نسل، به این تیره رسیده‌است. هر تیره هم دارای کدخدا و ریش‌سفیدانی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]