طایفه بویری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بویری، یا طایفه بویری، یکی از طوایف قوم بختیاری،خوانین بویری، در ایران است. این طایفه، بر پایه ساختار اجتماعی و تقسیمات طایفه‌ای قوم بختیاری، از شاخه هفت‌لنگ و از باب دینارانی بوده، که متشکل از هشت تیره می‌باشد.

امروزه بیشترین درصد از افراد این طایفه، به ترتیب میزان جمعیت، در استان‌های خوزستان، چهارمحال و بختیاری و اصفهان مستقر می‌باشند. خاستگاه جغرافیایی طایفه بویری در گرمسیر بختیاری، بخش سُوسَن شامل روستاهای ده حوض (کنارچگاه_حوض دانیال_ده قلعه) و ثریا،ده شیخ،سرقلعه زین آباد،یگاوی،لولو ،تاکُوتَر،شمی ،پِیُون، هلایجان،کل چنار و چم ریحان واقع در ایذه و سَردسیر آنان دیناران از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل است.[۱]

طایفه بویری شامل هشت تش است که به دوشاخه بزرگ پیانی وسوسنی است.شاخه پیانی به این دلیل به این نام خوانده میشود که درگذشته اکثرا در روستای پیان بودند وشامل:

  • شیخ میروند
  • سمالوند
  • غلام وند
  • گلالی

و شاخه سوسنی نیزشامل:

  • بابایی
  • نادری
  • قیصری
  • کاظمی

منابع[ویرایش]

  1. بختیاری در گذر زمان، نویسنده: باقری - قباد، نشر اهواز، نشر ۱۳۷۹ ص 235