ضریب بازتاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ضریب بازتاب یا ضریب انعکاس در فیزیک و مهندسی برق در شرایطی مطرح می‌شود که موجی در حال انتشار در یک محیط ناپیوسته باشد. ضریب بازتاب مشخص‌کنندهٔ دامنه یا شدت موج بازتابیده نسبت به موج پیشامد است. ضریب بازتاب رابطهٔ نزدیکی با ضریب انتقال دارد.

بخشی از موجی که محیط آن به ناگاه تغییر می‌کند، دچار بازتاب، و بخش دیگری از آن منتقل می‌شود.

تخصص‌های مختلف منظورهای متفاوتی از این عبارت دارند.

مخابرات[ویرایش]

در مخابرات ضریب بازتاب به نسبت دامنهٔ موج بازتابیده به دامنهٔ موج پیشامد می‌گویند.

لرزه‌شناسی[ویرایش]

نوشتار اصلی: لرزه‌شناسی بازتاب

در لرزه‌شناسی یا زلزله‌شناسی از ضریب بازتاب در آزمودن فیدر برای اطمینان‌پذیری محیط استفاده می‌شود.

نورشناسی و ریزموج‌ها[ویرایش]

نوشتار اصلی: معادله‌های فرنزل

در نورشناسی، ضریب‌های شدت و دامنهٔ بازتاب به کار برده می‌شوند که معمولاً اولی را با R و دومی را با r نمایش می‌دهند.

غشاهای نیمه‌تراوا[ویرایش]

ضریب بازتاب در غشاهای نیمه‌تراوا (به انگلیسی: semipermeable membranes) به اینکه آن غشاها تا چه حد می‌توانند جلوی گذر ذرات محلول را بگیرند بستگی دارد. مقدار صفر به گذشتن ذرات منجر می‌شود. مقدار ۱ یعنی هیچیک از این ذرات نمی‌توانند عبور کنند. این ضریب در معادله استارلینگ بکار می‌رود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]