ضریب بار (مهندسی برق)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ضریب بار در مهندسی برق ضریب بار به متوسط بار در یک دوره زمانی مشخص تقسیم بر بار پیک تعریف شده است.

به عنوان مثال نمونه‌ای از یک قبض برق مرکز بزرگ تجاری: کیلووات تقاضا = ۴۳۶ کیلو وات. کیلووات ساعت استفاده شده = ۵۷۲۰۰ کیلو وات ساعت است. تعداد روز در چرخه صدور صورت حساب = ۳۲روز

Load Factor [%] = (57,200 kWh / (32 days X 24 hours per day)) / 436 kW X 100% = 17.08%

این مقدار را می‌توان از مشتق مشخصات بار از دستگاهی خاص یا سیستمی از دستگاه نیز بدست آورد. این مقدار همیشه به علت میزان حداکثر بار درخواستی از متوسط بار مصرفی بیشتر است نظیر اینکه همیشه تمام مصرف کننده‌ها همزمان در حال کار نیستند و با تمام ظرفیت کار نمی‌کنند، کمتر از ۱ می‌باشد. ضریب بار بالا، نسبتاً به معنای استفاده از قدرت ثابت است. ضریب بار پایین گاهی اوقات نشان دهنده تقاضای بالایی تعیین شده است. برای سرویس دهی در زمان اوج مصرف، همیشه میزانی از ظرفیت برای مدتی طولانی بدون استفاده بوده که باعث تحمیل هزینه‌های اضافی به سیستم می‌شود. هزینه‌های انرژی مصرفی به شکلی طراحی شده‌اند که مصرف کننده با بالاترین ضریب بار کمترین هزینه بابت هر کیلووات ساعت را پرداخت کند. این فرایند به نام حفظ تعادل بار یا اصلاح اوج مصرف نامیده می‌شود. ضریب بار اغلب به علت نزدیکی مفاهیم با ضریب تقاضا اشتباه می‌شود.

توجه داشته باشید که تفاوت عمده این است که مخرج ضریب تقاضا ثابت و بسته به مشخضات سیستم است. به این دلیل، ضربی تقاضا را نمی‌توان از مشتق مشخصات بار بدست آورد اما علاوه بر این نیاز به مشخضاتی از بار کامل سیستم می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]