صدور انقلاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صدور انقلاب اقدامات انجام شده توسط یک حکومت انقلابی پیروز در یک کشور برای ترویج انقلاب مشابه در کشورهای دیگر است که در آن حکومت انقلابی پیروز خود را به عنوان مظهر اینترناسیونالیسم انقلابی از نوع خاص می‍داند، به عنوان مثال، اینترناسیونالیسم پرولتری مارکسیستی.[۱] فرد هالیدی،[۱] ویژگیهای صدور انقلابهایی مثل انقلاب فرانسه. جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه/اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، جمهوری مردم چین، کوبای فیدل کاسترو و ایران آیت‌الله خمینی مورد بررسی قرار داده است.

ایران و صدور انقلاب[ویرایش]

مهم‌ترین انقلابی که در دوران معاصر با مبحث صدور انقلاب مرتبط شده انقلاب ۱۳۵۷ با رهبری روح‌الله خمینی است. خمینی معتقد است که «صدور انقلاب به معنای دخالت در شئون مردم کشورهای دیگر نیست. بلکه به معنای پاسخ دادن به سؤالهای فکری بشر تشنه معارف الهی است.»[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Revolution and World Politics", by Fred Halliday (1999) ISBN 0-8223-2464-4, "Internationalism in Practice: Export of Revolution" pp. 94–132
  2. بخشی از پیام آیت‌الله خمینی به گورباچف.