صحیفه سجادیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
شیعه
Hadith Ali.svg
درگاه تشیع
عقاید
فروعنمازروزهخمسزکاتحججهادامر به معروفنهی از منکرتولیتبری
عقاید برجستهمهدویت: غیبت (غیبت صغرا، غیبت کبراانتظار، ظهور و رجعتبداشفاعت و توسلتقیهعصمتمرجعیت، حوزه علمیه و تقلیدولایت فقیهمتعهشهادت ثالثهجانشینی محمدنظام حقوقی
شخصیت‌ها
چهارده معصوممحمدعلیفاطمهحسنحسینسجادباقرصادقکاظمرضاجواد (تقی) • هادی (نقی) • حسن (عسکری) • مهدی
صحابهسلمان فارسیمقداد بن اسودمیثم تمارابوذر غفاریعمار یاسربلال حبشیجعفر بن ابی‌طالبمالک اشترمحمد بن ابوبکرعقیلعثمان بن حنیفکمیل بن زیاداویس قرنیابوایوب انصاریجابر بن عبدالله انصاریابن‌عباسابن مسعودابوطالبحمزهیاسرعثمان بن مظعونعبدالله بن جعفرخباب بن ارتاسامة بن زیدخزیمة بن ثابتمصعب بن عمیرمالک بن نویرهزید بن حارثه
زنان: فاطمه بنت اسدحلیمهزینبام کلثوم بنت علیاسماء بنت عمیسام ایمنصفیه بنت عبدالمطلبسمیه
رجال و علماکشته‌شدگان کربلافهرست رجال حدیث شیعهاصحاب اجماعروحانیان شیعهعالمان شیعهمراجع تقلید
مکان‌های متبرک
مکه و مسجدالحراممدینه، مسجد النبی و بقیعبیت‌المقدس و مسجدالاقصینجف، حرم علی بن ابی‌طالب و مسجد کوفهکربلا و حرم حسین بن علیکاظمین و حرم کاظمینسامرا و حرم عسکریینمشهد و حرم علی بن موسی الرضا
دمشق و زینبیهقم و حرم فاطمه معصومهشیراز و شاه‌چراغکاشمر و حمزه بن حمزه بن موسی بن جعفر امامزاده سید مرتضی و آرامگاه سید حسن مدرسآستانه اشرفیه و سید جلال‌الدین اشرفری و حرم شاه عبدالعظیم
مسجدامامزادهحسینیه
روزهای مقدس
عید فطرعید قربان (عید اضحی)عید غدیر خممحرّم (سوگواری محرمتاسوعا، عاشورا و اربعین) • عید مبعثمیلاد پیامبر • تولد ائمه • ایام فاطمیه
رویدادها
رویداد مباهلهرویداد غدیر خمسقیفه بنی‌ساعدهفدکرویداد خانه فاطمه زهراقتل عثمانجنگ جملنبرد صفیننبرد نهروانواقعه کربلامؤتمر علماء بغدادحدیث ثقلیناصحاب کساآیه تطهیرشیعه‌کُشی
کتاب‌ها
قرآننهج‌البلاغهصحیفه سجادیه
کتب اربعه: الاستبصاراصول کافیتهذیب الاحکاممن لایحضره الفقیه
مصحف فاطمهمصحف علیاسرار آل محمد
وسائل‌الشیعهبحارالانوارالغدیرمفاتیح‌الجنان
تفسیر مجمع‌البیانتفسیر المیزانکتب شیعه
شاخه‌ها
دوازده‌امامی (اثنی‌عشری)اسماعیلیهزیدیهغلاهواقفیه
منابع اجتهاد
کتاب (قرآن)سنت (روایات پیامبر و ائمه)عقلاجماع

کتاب صحیفه سجادیه، مجموعه‌ای از دعاها و مناجات امام چهارم شیعیان، زین العابدین علی بن الحسین است.[۱] صحیفه سجادیه، مجموعه‌ای از ۵۴ دعا و نیایش است که امام سجاد املا کرده و امام باقر و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند. اولین راوی این صحیفه، متوکل بن هارون بلخی، از اصحاب جعفر صادق است. صحیفه سجادیه نخستین بار توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است.

ویژگی‌ها[ویرایش]

این کتاب به «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد» و «اخت القرآن» معروف است.[۲][۳] این کتاب اگرچه در موضوع دعا و نیایش است، ولی شامل بسیاری از حقایق علوم و معارف اسلامی و عرفانی، و قوانین و احکام شرعی و مسائل حساس سیاسی و اجتماعی و تربیتی و اخلاقی است که در شکل و قالب دعا امام بدانها اشاره کرده‌است.[۴]

اسناد[ویرایش]

صفحهٔ نخست از قدیمی‌ترین نسخهٔ صحیفهٔ سجادیه که متعلّق به آستان قدس رضوی است و در سال ۴۱۶ قمری کتابت شده‌است.

صحیفه سجادیه کامله، مجموعه‌ای از ۷۵ دعا و نیایش بوده‌است که سجاد املا کرده و محمد و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند. یحیی بن زید فرزند زید بن علی در ۱۲۴ق در دیدار با متوکل بن هارون بلخی، نسخه‌ پدرش را در اختیار او گذاشت تا به پسرعموهایش محمد و ابراهیم، فرزندان عبدالله‌ محض بدهد.[۵] متوکل بن هارون از اصحاب جعفر صادق است و می‌گوید: «از من ۱۱ دعا ساقط شده و من ۶۴ دعا را روایت می‌کنم». متوکل مجموعه‌ای را که در اختیار داشته به جعفر صادق عرضه کرده و با نوشته محمد باقر مقابله می‌کند و هیچ تفاوتی بین آنها نمی‌یابد.[۳] او از مجموعه ۷۵ دعای صحیفه، ۶۴ دعا را می‌نویسد که در مجموعة حاضر تنها ۵۴ دعای آن موجود است.[۱]

در روایت محمد بن احمد بن مسلم مطهری فقط ۵۴ دعا چنان‌که امروزه هم از صحیفه می‌بینیم موجود است؛ بنابراین از اصل صحیفه ۲۱ دعا افتاده‌است و در حال حاضر آنچه از صحیفه کامله سجادیه باقی‌مانده‌است، همین ۵۴ دعاست.

صحیفه از پر نسخه‌ترین کتابهای حدیثی است. نسخه‌های خطی این کتاب در ایران بیش از سه هزار نسخه‌است اگر چه بسیاری از این نسخ، برگرفته از نسخه مجلسی اول است و بدین سبب این نسخه‌ها تفاوت چندانی با هم ندارند.[۳] مجلسی اول تعداد طریق خود به صحیفه را بیش از ۶۵۰ هزار طریق می‌داند[۶]

با این حال فصاحت و بلاغت صحیفه حاکی از آن است که نمی‌تواند کلام غیر معصوم باشد.[۷]

صحیفه سجادیه نخستین بار توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است.[۸] صحیح‌ترین نسخهٔ کهن صحیفهٔ سجادیه نسخه‌ای است که به خط ابراهیم بن علی کفعمی عاملی کتابت شده‌است و این نسخه را بنیاد محقق طباطبائی با همکاری کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۹۴ به صورت فاکسیمیله منتشر کرد.

کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی برای نخستین بار در سال 1398 کتاب صحیفه سجادیه را با دستخط منسوب به امام سجاد بازنویسی کرد . این دستخط از روی قرآن شماره 16 موجود در این کتابخانه که منسوب به علی بن الحسین است اقتباس شده است[1]

مستدرک‌های صحیفه سجادیه[ویرایش]

با توجه به این که از ۷۵ دعای صحیفه سجادیه، ۲۱ دعا از دست رفته‌است، تعدادی از علمای بزرگ شیعه تلاش کرده‌اند با جستجو در کتاب‌های روایی و آثار به‌جا مانده از اصحاب، به تعدادی دیگر از ادعیه منتسب به زین العابدین دست یابند. برخی از کتبی که این دعاهای اضافه‌تر را جمع‌آوری کرده‌اند، که «مستدرک صحیفه سجادیه» نامیده می‌شوند، عبارت‌اند از:

شرح‌های صحیفه سجادیه[ویرایش]

حواشی و شروح زیادی بر این کتاب نوشته شده که تعدادشان از شصت تجاوز می‌کند و از آن جلمه:[۱]

توجه علمای اهل سنت به صحیفه[ویرایش]

در سال ۱۳۵۳ هـ.ق. آیت الله مرعشی نجفی (از مراجع تقلید شیعه) نسخه‌ای از صحیفه سجادیه را برای علّامه جوهری طنطاوی (دانشمند اهل سنت و مفتی اسکندریه و مؤلف تفسیر معروف «الجواهر فی تفسیر القرآن») به قاهره فرستاد. وی پس از دریافت و تشکر از چنان هدیه‌ای گرانبها و ستایش فراوان در پاسخ نوشت:

نامه گرامی، مدتی پیش به ضمیمه کتاب صحیفه از سخنان امام زاهد اسلام، علی زین العابدین بن امام حسین شهید (ع) ریحانه مصطفی (ص) رسید. کتاب را با دست تکریم گرفتم و آن را کتابی یگانه یافتم که مشتمل بر علوم و معارف و حکمت‌هایی است که در غیر آن یافت نمی‌شود. به راستی که این از بدبختی ماست که تا کنون بر این اثر گرانبهای جاوید که از میراث‌های نبوّت و اهل بیت است، دست نیافته بودیم، من هر چه در آن مطالعه و دقّت می‌کنم، آن را از گفتار مخلوق برتر و از کلام خالق پایین‌تر می‌یابم.[۹] راستی چه کتاب کریمی است! خدای شما را در برابر این پیشکش عالی، بهترین پاداش را ببخشد و به نشر علم و هدایت موفّق و مؤیّد بدارد. دیگر آنکه آیا کسی از علمای اسلام این کتاب را شرح کرده‌است؟ و آیا چیزی از آن شروح نزد شما یافت می‌شود یا نه؟

آیه الله مرعشی در پاسخ به نامهٔ علامه طنطاوی تعدادی از شروح صحیفهٔ سجادیه را نام برده و به همراه آن کتاب «ریاض السالکین» و برخی کتب دیگر را برای وی ارسال می‌دارد که این بار نیز علامه طنطاوی از این نامه خوشحال شده، می‌نویسد:

نامه شریف به ضمیمه کتاب «ریاض السّالکین» در شرح صحیفه امام زین العابدین علی بن الحسین السِّبط، و کتابهای دیگر، که در باب خود از کتب بی نظیر بود رسید، و من آن را به دانشمند فاضل سید محمّد حسن أعظمی هندی منشی کلّ جماعت اخوت اسلامی تسلیم کردم و او آن را به عنوان هدیه شما به من و هدیه من به جمعیت، در کتابخانه جمعیّت گذاشته، تا نفعش دائمتر و شاملتر و عمومی‌تر باشد؛ و من به حول و قوّه خدای تعالی آماده و مجهّزم که انشاء الله شرحی بر این صحیفه گرامی بنویسم.[۱۰]

البته در گذشته این کتاب توسط دانشمندان دیگر اهل سنت که به آن دست یافته‌اند هم مورد توجه و استفاده واقع شده‌است: ابن جوزی در خصائص الائمه، ابن ابی‌الحدید در شرح نهج‌البلاغه، و حافظ سلیمان بن ابراهیم القندوزی در ینابیع المودة[۱۱] از صحیفه سجادیه نام برده، بخش‌هایی از دعاهای آن را نقل نموده‌اند. شیخ سبط بن جوزی پس از مطالعه و دقت نظر در صحیفه سجادیه می‌نویسد:

اگر زین العابدین و صحیفه او نبود، مسلمانان راه و روش مخاطبه با خدا و مکالمه و رازگویی با او را در مقام عرض حاجت به بارگاه ربوبی را نمی‌دانستند، و او بود که شیوه گفتگو با آفریدگار بزرگ و شکوه بردن در سختی‌ها و گرفتاری‌ها به پیشگاه او را به ما آدمیان آموخت. «بنابراین، او نسبت به مردم تا روز رستاخیز، حق آموختن و آگاهاندن را دارد.»[۱۲]

منابع[ویرایش]

برگی از صحیفه سجادیه
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «کتاب صحیفه سجادیه». کتابخانه طهور. دریافت‌شده در ۱۵ دی ۱۳۸۶.[پیوند مرده]
  2. معالم العلماء، ص ۱۳۵.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ حسن منتظری. «آشنایی اجمالی با صحیفة سجادیه». اندیشه قم. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ دی ۱۳۸۶.
  4. «کتاب صحیفه سجادیه». کتابخانه طهور. دریافت‌شده در ۱۵ دی ۱۳۸۶.[پیوند مرده]
  5. حسینی طهرانی، امام شناسی، ج۱۵، ص۲۰۳-۱۸۴.
  6. بحار الانوار الانوار، ج ۱۱۰، ص ۶۱.
  7. محمد حسین باقری. «اسناد و مدارک صحیفه سجادیه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ دی ۱۳۸۶.
  8. «صحیفه سجادیه به روایت مترجم انگلیسی».
  9. ... وَ مِنَ الشِّقَاءِ أنَّا إلَی الآنِ لَمْ نَقِفْ عَلَی هَذَا الأثَرِ الْقَیِّمِ الْخَالِدِ مِنْ مَوَارِیثِ النُّبُوَّةِ وَ أهْلِ الْبَیْتِ. وَ إنِّی کَلَّمَا تَأمَّلْتُهَا رَأیْتُهَا فَوْقَ کَلَامِ الْمَخْلُوقِ وَ دُونَ کَلَامِ الْخَالِق…
  10. جریان این نامه نگاری در مقدمهٔ کتاب «صحیفه سجّادیّه» با مقدّمه آیت‌الله مرعشی (طبع سال ۱۳۶۹، هجری قمری و ترجمه آقای سید صدر الدین بلاغی، دارالکتب الاسلامیّة، شیخ محمّد آخوندی، ص ۳۷ و ص ۳۸) ذکر شده‌است.
  11. سلیمان بن ابراهیم قندوزی، ینابیع المودة، ج ۱–۲، ص ۵۹۹.
  12. له حق‌التعلیم علی الناس الی یوم القیامه

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Scripture of Sajjād
AuthorAli ibn Husayn Zayn al-Abidin
Original titleٱلصَّحِيفَة ٱلسَّجَّادِيَّة
LanguageArabic
Published7th century / 1 A.H. (islamic calendar)

Al-Sahifa al-Sajjadiyya (Arabic: ٱلصَّحِيفَة ٱلسَّجَّادِيَّة‎, as-Saḥīfah aṣ-Ṣajjādīyah, Arabic pronunciation: ['sæħifætu 'sædʒæ:'diæ]; "Scripture of Sajjad") is a book of supplications attributed to Ali ibn Husayn Zayn al-Abidin, the great-grandson of the Islamic Prophet Muhammad. According to Shia narrations, the book is said to have been composed after the Battle of Karbala (680 AD) and describes the relationship between man and God. Although the book is principally a collection of Islamic knowledge and thought in supplication form, it is said to have played an important part in the uprising against the Umayyads. According to some scholars[who?], al-Sahifa al-Sajjadiyya is an example of the highest form of eloquence, and its contents have been described and explained in many books of commentary. The main part of the book is mutawatir (conveyed by successive narration), but over the years a number of scholars have written addenda to it. Al-Sahifa al-Sajjadiyya is an important book for Shia Muslims.

Background

Al-Sahifa al-Sajjadiyya is a collection of supplications and whispered prayers composed by Sajjad, the great-grandson of the Islamic Prophet Muhammad. The title "al-Sahifa al-Sajjadiyya" means "the book of Sajjad", Sajjad being the epithet of Ali ibn Husayn, the fourth Shia Imam.

Al-Sahifa al-Sajjadiyya has several titles, such as "Sister of the Quran", "Gospel of the Holy Household" and "Psalms of the Muhammad dynasty", names which clearly indicate the importance of the book for Shia Islam.[1] In the form of supplication, it expresses Islamic knowledge and thought and involves all aspects of individual, social, economical, political and cultural life. Reason, human feelings, emotions and conscience are all addressed by it.[2]

Shia narrations state that Sajjad composed al-Sahifa al-Sajjadiyya after the Battle of Karbala (680 AD). Shia narrations state Imam Sajjad therefore used rich and meaningful supplications to reconstruct society and distribute Islamic knowledge.[3] It seems al-Sahifa al-Sajjadiyya – which was protected from government agents by Imam Sajjad’s sons and companions – was a sectarian and organisational booklet, which the access of the government agents to it make ineffective all Imam Sajjad's efforts.[4]

Content

Many scholars see al-Sahifa al-Sajjadiyya as teaching theology in a personal and practical way, not in abstract language, and as indicating the relation between man and God in a way that can be universally understood. However, the book is not merely a conversation with God; in supplication form, it is also a collection of Islamic knowledge and thought.[1] It emphasizes detachment from the material world, and addresses many moral and ethical issues. According to scholars, al-Sahifa al-Sajjadiyya exhibits the highest level of eloquence and purity to be found in Arabic literature after the Quran and the Nahj al-Balagha of Ali, cousin and son-in-law of Muhammad.[5][6][7]

Strategic importance

Al-Sahifa al-Sajjadiyya was at the forefront of the uprising against the Umayyads.[5] Salutations to Muhammad and his dynasty are repeated in most of its supplications, while the Umayyad Caliphate consistently tried to wipe out the name and memory of Muhammad and his family.[2] In several supplications Imam Sajjad explains the concept of Imamate (leadership). He explains what Imamate means, who is allowed to be an imam (leader), and what the conditions of Imamate are, because the subject of prophet succession and the concept of Imamate were faced with serious challenge after the death of Muhammad and particularly after the Battle of Karbala. For the protection of Islamic territory, which had been won through the endeavours of Muhammad and his companions, Imam Sajjad in several supplications talks about important matters such as jihad and martyrdom, the protection of borders, enjoining good and forbidding wrong, combat power, the powerlessness of enemies, awareness, military equipment, and so on. In expressing the ideas, virtues, attributes and characteristics of God's fighters, officials and border guards, he explains the true Islamic idea.[4]

Authenticity

According to Shia tradition, Imam Sajjad collected his supplications and taught them to his family, particularly his sons, Muhammad al-Baqir and Zayd. These supplications were written down by others and the text over time became widely disseminated among all Shia. Specialists in the study of Hadith maintain that the text is mutawatir (conveyed by successive narration).[1]

Addenda

A number of scholars have written addenda to al-Sahifa al-Sajjadiyya. These comprise supplications that are attributed to Imam Sajjad, but they do not exist in the main al-Sahifa al-Sajjadiyya. Some of these addenda are:

Descriptions

In his book, al-Tharia, Sheikh Agha Bozorg Tehrani has enumerated about 50 descriptions of al-Sahifa al-Sajjadiyya,[9] while others have enumerated about 80 descriptions.[10]

Oldest document from al-Sahifa al-Sajjadiyya

Christian views

Philip Woolley, a professor and researcher from Germany, asked for a copy of al-Sahifa al-Sajjadiyya to be sent to him after his friend, a Roman Catholic Cardinal, saw the book in his library, studied part of it, and impressed with its novelty insisted on taking it away with him. When the Vatican Library in Rome received an English version of al-Sahifa al-Sajjadiyya, it said in its letter of acknowledgement: "This book contains great mystical themes, so we place it for researchers in the best position of the library." A leader[who?] of Germany's Social Democratic Party wrote to a friend, Professor Singler, saying: "This book had a profound impact on me and changed my view about Islam. I invite my friend to study this book",[11] while in Poland, Christian Scientist Andre Kowski said of the book: "I am deeply impressed by the ideas of Imam Sajjad, whose noble thoughts are manifested on the pages of the book al-Sahifa al-Sajjadiyya. It is so attractive, to the extent that I feel this book has given me a complete sense of the mystical and divine."[12]

Titles of the supplications

There were originally 75 supplications in al-Sahifa al-Sajjadiyya, of which only 54 have survived.[8] Their titles are as follows:[1]

  1. In Praise of God
  2. Blessing upon Muhammad and his Household
  3. Blessing upon the Bearers of the Throne
  4. Blessing upon the Attesters to the Messengers
  5. Supplication for himself and the People under his Guardianship
  6. Supplication in the Morning and Evening
  7. Supplication in Worrisome Tasks
  8. Supplication in Seeking Refuge
  9. Supplication in Yearning
  10. Supplication in Seeking Asylum with God
  11. Supplication for Good Outcomes
  12. Supplication in Confession
  13. Supplication in Seeking Needs from God
  14. Supplication in Suffering Acts of Wrongdoing
  15. Supplication when Sick
  16. Supplication in Asking Release
  17. Supplication Against Satan
  18. Supplication in Perils
  19. Supplication in Asking for Water during a Drought
  20. Supplication on Noble Moral Traits and Acts Pleasing to God
  21. Supplication in Sorrow
  22. Supplication in Hardship
  23. Supplication for Well-Being
  24. Supplication for his Parents (upon the two of them be peace)
  25. Supplication for his Children
  26. Supplication for his Neighbours and Friends
  27. Supplication for the People of the Frontiers
  28. Supplication in Fleeing to God
  29. Supplication when his Provision was Stinted
  30. Supplication for Help in Repaying Debts
  31. Supplication in Repentance
  32. Supplication in the Night Prayer
  33. Supplication in Asking for the Best
  34. Supplication when Afflicted
  35. Supplication in Satisfaction with the Decree
  36. Supplication upon Hearing Thunder
  37. Supplication in Giving Thanks
  38. Supplication in Asking Pardon
  39. Supplication in Seeking Pardon and Mercy
  40. Supplication when Death was Mentioned
  41. Supplication in Asking for Covering and Protection
  42. Supplication upon Completing a Reading of the Qur'an
  43. Supplication when he Looked at the New Crescent Moon
  44. Supplication for the Coming of the Month of Ramadan
  45. Supplication in Bidding Farewell to the Month of Ramadan
  46. Supplication on the Day of Fast-Breaking and on Friday
  47. Supplication on the Day of Arafa
  48. Supplication on the Day of Sacrifice and on Friday
  49. Supplication in Repelling Enemies
  50. Supplication in Fear
  51. Supplication in Pleading and Abasement
  52. Supplication in Imploring God
  53. Supplication in Abasing himself
  54. Supplication for the Removal of Worries

See also

References

  1. ^ a b c d introduction, translated with an; Chittick, annotation by William C. (2000). The perfect book of Imam Zaynul-A'abideen A'li Ibnul-Husayn as-Sajjad : as'-S'ah'eefatul-kaamilatus-sajjaadeeyah = aṣ- Ṣaḥīfa al-kāmila as-saǧǧādīya (1. ed.). Qum: Ansariyan Publ. ISBN 9780946079568.
  2. ^ a b Shahri, Muhammad Hussain (2006). "Human and social dimensions of al-Sahifa al-Sajjadiyya". Safina (in Persian) (9): 155–157.
  3. ^ Khamenei, Sayid Ali; (compiler), Sahba center (2011). 250-year-old man (in Persian) (forth ed.). Mansoori. p. 193. ISBN 978-600-6275-22-2.
  4. ^ a b Ilhami niya, Ali Asghar (2006). "invocation strategy in al-Sahifa al-Sajjadiyya". Hosun (in Persian) (4): 98–114.
  5. ^ a b al-Rasheed, Bāqir Sharīf al-Qurashi ; translated by Jāsim (2007). The life of Imām Zayn al-ʻAbidīn (1st ed., 2nd repr. ed.). Qum: Ansariyan. pp. 380–390. ISBN 9789644381652.
  6. ^ KarimiFard, GholamReza (1997). "Rhetorical points in the book al-Sahifa al-Sajjadiyya". Meshkat (in Persian) (53): 116–134.
  7. ^ Mozaffari, Seddigheh; Ibn al-Rasul, MuhammadReza (2009). "Exquisite array in the book al-Sahifa al-Sajjadiyya". Persian Language and Literature Research (in Persian). 1 (9): 141–180.
  8. ^ a b Husaini Tehrani, Muhammad Husain. Imamology (in Persian). Mashhad Mughaddas: Allama Tabatabaie. pp. 40–79.
  9. ^ Agha Bozorg Tehrani, Muhammad Muhsin. al-Tharia ila Tasanif al-Shia. 3. Qom: Ismailiyan. pp. 345–359.
  10. ^ Hakim, Sayyed Muhammad Hussain (2002). "detailed bibliography of commentaries and translations of al-Sahifa al-Sajjadiyya". religion (in Persian) (53–54): 88–101. Archived from the original on 2015-02-07. Retrieved 2015-02-07.
  11. ^ Short Review on the performance of 33 years of Foundation of Islamic C.P.W. Qom: Foundation of Islamic C.P.W. 2010. pp. 13–14. ISBN 964-91557-0-8.
  12. ^ Short Review on the performance of 33 years of Foundation of Islamic C.P.W (in Persian). Qom: Foundation of Islamic C.P.W. 2010. pp. 45–46. ISBN 964-91557-0-8.

External links