شیمی آلی قلع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ترکیبات آلی قلع

شیمی آلی قلع(به انگلیسی: Organotin chemistry) شاخه‌ای از علم شیمی آلی فلزی است که به بررسی ترکیبات آلی قلع که در آن یک اتم قلع با یک شاخه کربنی پیوند کووالانسی دارد،می‌پردازد.نخستین ترکیب آلی قلع در سال ۱۸۴۹ میلادی توسط ادوارد فرانکلند شیمیدان انگلیسی، کشف شد.این ترکیب، دی اتیل تین دی یدید بود.یکی از کاربردهای این ترکیبات استفاده به عنوان عامل ضد اورگانیسم و ضد خزه است.[۱][۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

CH He
CLi CBe CB CC CN CO CF Ne
CNa CMg CAl CSi CP CS CCl CAr
CK CCa CSc CTi CV CCr CMn CFe CCo CNi CCu CZn CGa CGe CAs CSe CBr CKr
CRb CSr CY CZr CNb CMo CTc CRu CRh CPd CAg CCd CIn CSn CSb CTe CI CXe
CCs CBa CHf CTa CW CRe COs CIr CPt CAu CHg CTl CPb CBi CPo CAt Rn
Fr CRa Rf Db CSg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Uuq Uup Uuh Uus Uuo
CLa CCe CPr CNd CPm CSm CEu CGd CTb CDy CHo CEr CTm CYb CLu
Ac CTh CPa CU CNp CPu CAm CCm CBk CCf CEs Fm Md No Lr
پیوند شیمیایی با کربن
قلب شیمی آلی پرکاربرد در شیمی
تنها ویژهٔ مطالعات دانشگاهی، بدون کاربرد در دنیای بیرون پیوند ناشناخته / ایجاد نشده

منابع[ویرایش]

  1. Sander H.L. Thoonen, Berth-Jan Deelman, Gerard van Koten (2004). "Synthetic aspects of tetraorganotins and organotin(IV) halides". Journal of Organometallic Chemistry (689): 2145–2157. 
  2. Gajda, M.; Jancso, A. (2010). "Organotins, formation, use, speciation and toxicology". Metal ions in life sciences (Cambridge: RSC publishing). 7, Organometallics in environment and toxicology. ISBN 9781847551771.