شیمی آلی آهن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیمی آلی آهن(به انگلیسی: Organoiron chemistry) شاخه ای از علم شیمی آلی فلزی است که به بررسی ترکیبات شامل پیوند شیمیایی کربن با آهن می پردازد. ترکیبات آلی آهن به عنوان واکنشگر در سنتز ترکیبات آلی به کار می روند. ترکیباتی از قبیل پنتاکربونیل آهن، دی آیرون نوناکربونیل، دی‌سدیم تتراکربونیل‌فرات از این دسته هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

CH He
CLi CBe CB CC CN CO CF Ne
CNa CMg CAl CSi CP CS CCl CAr
CK CCa CSc CTi CV CCr CMn CFe CCo CNi CCu CZn CGa CGe CAs CSe CBr CKr
CRb CSr CY CZr CNb CMo CTc CRu CRh CPd CAg CCd CIn CSn CSb CTe CI CXe
CCs CBa CHf CTa CW CRe COs CIr CPt CAu CHg CTl CPb CBi CPo CAt Rn
Fr CRa Rf Db CSg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Uuq Uup Uuh Uus Uuo
CLa CCe CPr CNd CPm CSm CEu CGd CTb CDy CHo CEr CTm CYb CLu
Ac CTh CPa CU CNp CPu CAm CCm CBk CCf CEs Fm Md No Lr
پیوند شیمیایی با کربن
قلب شیمی آلی پرکاربرد در شیمی
تنها ویژهٔ مطالعات دانشگاهی، بدون کاربرد در دنیای بیرون پیوند ناشناخته / ایجاد نشده

منابع[ویرایش]