شیمون ساکاگوچی
ظاهر
شیمون ساکاگوچی | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۵۱ (۷۴ سال) |
| ملیت | ژاپن |
| تحصیلات | دانشگاه کیوتو: پزشک (۱۹۷۶) پیاچدی (۱۹۸۲) |
| شناختهشده برای | لنفوسیت تی تنظیمکننده |
| جوایز | جایزه ویلیام بی. کولی (۲۰۰۴) جایزه کرافورد (۲۰۱۷) جایزه روبرت کخ (۲۰۲۰) جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی (۲۰۲۵) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | آسیبشناسی، ایمنیشناسی |
| محل کار | دانشگاه جانز هاپکینز دانشگاه استنفورد مؤسسه پژوهشی اسکریپس ریکن دانشگاه توکیو دانشگاه اوساکا |
شیمون ساکاگوچی (به انگلیسی: Shimon Sakaguchi) (زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۵۱) دانشمند ژاپنی در زمینه آسیبشناسی و ایمنیشناسی است. وی از جمله برای کشف لنفوسیت تی تنظیمکننده و توضیح نقش آن در دستگاه ایمنی شناخته شدهاست. از این کشف وی در زمینهٔ درمان سرطان و بیماریهای خودایمنی استفاده میشود. وی در سال ۲۰۲۵ به همراه مری ای. برانکو و فرد رمسدل به دلیل تحقیقات در زمینهٔ سیستم ایمنی، برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی شدهاست. [۱]
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه روبرت کخ، جایزه کرافورد، جایزه گاردینر، و جایزه پاول ارلیش و لودویگ دارمشتیتر شده است.
منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Shimon Sakaguchi». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۶ اکتبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
[ویرایش]در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ شیمون ساکاگوچی موجود است.