تب حلزون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از شیستوزومیاز)
پرش به: ناوبری، جستجو
شیستوزمیازیس
تاول‌های پوستی بر روی ساعد دست که در اثر نفوذ انگل‌های شیستوزمیازیس ایجاد شده است.
آی‌سی‌دی-۱۰ B65
آی‌سی‌دی-۹ 120
مدلاین پلاس 001321
پیشنت پلاس تب حلزون
سمپ D012552

شیستوزمیازیس (به انگلیسی: Schistosomiasis) (همچنین موسوم به بیلارزیا (به انگلیسی: bilharziaتب حلزون (به انگلیسی: snail fever) و تب کاتایاما (به انگلیسی: Katayama fever))[۱][۲] یک بیماری است که از نوعی کرم انگلی به نام کپلک خون (با نام علمی شیستوزوما) ایجاد می‌شود. این بیماری می‌تواند باعث عفونت دستگاه ادراری یا دستگاه گوارش شود. علایم بیماری شامل درد شکمی، اسهال، مدفوع خونی یا خون در ادرار است. افرادی که برای مدت طولانی به این بیماری آلوده باشند به نارسایی‌های کبدی، نارسایی کلیه، ناباروری و یا سرطان مثانه دچار می‌شوند. این بیماری در کودکان می‌تواند باعث اختلال در رشد و یادگیری آنها شود.[۳]

این بیماری در اثر تماس با آب آلوده به انگل منتشر می‌شود. انگل‌ها نیز از بدن حلزون‌های آلودهٔ موجود در آب‌های شیرین رها می‌شوند. این بیماری به ویژه در بین کودکان کشورهای در حال توسعه شیوع دارد چون احتمال بازی کردن آنها در آب‌های آلوده بیشتر است. سایر گروه‌های پر خطر عبارتند از کشاورزان، ماهیگیران و افرادی که برای انجام کارهای روزمره خود از آب آلوده استفاده می‌کنند.[۳] این بیماری به گروه کرم روده تعلق داشته[۴] و تشخیص آن از طریق مشاهده تخم‌های انگل در ادرار یا مدفوع بیمار صورت می‌گیرد. از دیگر راه‌های تشخیص، مشاهده پادتن‌های بیماری در خون فرد آلوده است.[۳]

روش‌های پیشگیری از بیماری عبارتند از دسترسی به آب پاکیزه و از بین بردن حلزون‌ها. در مناطقی که این بیماری در آنها شایع است، تمامی گروه‌ها باید سالیانه بطور همزمان با پرازیکوانتل تجویزی مورد درمان قرار بگیرند. هدف از این اقدام کاهش تعداد افراد آلوده و در نتیجه کاهش میزان شیوع بیماری است. بعلاوه تجویز پرازیکوانتل از درمان‌های توصیه شده از سوی سازمان بهداشت جهانی برای افرادی است که این بیماری در بین آنها شیوع دارد.[۳]

شیستوزمیازیس تقریباً ۲۱۰ میلیون نفر را در سراسر جهان آلوده می‌کند[۵] و جمعیت تخمینی بین ۱۲٬۰۰۰[۶] تا ۲۰۰٬۰۰۰ نفر در سال در اثر ابتلاء به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند.[۷] این بیماری معمولاً در آفریقا و همچنین در آسیا و آمریکای جنوبی شایع است.[۳] حدود ۷۰۰ میلیون نفر از جمعیت جهان در بیش از ۷۰ کشور در مناطقی زندگی می‌کنند این بیماری در آنجا شیوع دارد.[۷][۸] شیستوزمیازیس به عنوان یک بیماری انگلی که بیشترین تلفات اقتصادی را به همراه دارد، بعد از مالاریا در رتبه دوم قرار می‌گیرد.[۹] از دوران باستان تا اوایل قرن بیستم، علامت خون‌ادراری در شیستوزمیازیس در مصر نشان بلوغ در مردان محسوب می‌شد و به آن به عنوان مناسک گذار پسرها نگاه می‌کردند.[۱۰][۱۱] این بیماری در رده یک بیماری گرمسیری فراموش شده طبقه‌بندی شده است.[۱۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

کپلک

منابع[ویرایش]

  1. "Schistosomiasis (bilharzia)". NHS Choices. Dec 17, 2011. Retrieved 15 March 2014. 
  2. "Schistosomiasis". Patient.co.uk. 12/02/2013. Retrieved 11 June 2014.  Check date values in: |date= (help)
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ "Schistosomiasis Fact sheet N°115". World Health Organization. February 2014. Retrieved 15 March 2014. 
  4. "Chapter 3 Infectious Diseases Related To Travel". cdc.gov. August 1, 2013. Retrieved 30 November 2014. 
  5. Fenwick, A (Mar 2012). "The global burden of neglected tropical diseases.". Public health 126 (3): 233–6. doi:10.1016/j.puhe.2011.11.015. PMID 22325616. 
  6. Lozano, R; Naghavi, M; Foreman, K; Lim, S; Shibuya, K; Aboyans, V; Abraham, J; Adair, T et al. (Dec 15, 2012). "Global and regional mortality from 235 causes of death for 20 age groups in 1990 and 2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010". Lancet 380 (9859): 2095–128. doi:10.1016/S0140-6736(12)61728-0. PMID 23245604. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Thétiot-Laurent, SA; Boissier, J; Robert, A; Meunier, B (Jun 27, 2013). "Schistosomiasis Chemotherapy". Angewandte Chemie (International ed. in English) 52 (31): 7936–56. doi:10.1002/anie.201208390. PMID 23813602. 
  8. "Schistosomiasis A major public health problem". World Health Organization. Retrieved 15 March 2014. 
  9. The Carter Center. "Schistosomiasis Control Program". Retrieved 2008-07-17. 
  10. Kloos, Helmut; Rosalie David (2002). "The Paleoepidemiology of Schistosomiasis in Ancient Egypt" (PDF). Human Ecology Review 9 (1): 14–25. 
  11. Rutherford, Patricia (2000). "The Diagnosis of Schistosomiasis in Modern and Ancient Tissues by Means of Immunocytochemistry". Chungara, Revista de Antropología Chilena 32 (1). ISSN 0717-7356. 
  12. "Neglected Tropical Diseases". cdc.gov. June 6, 2011. Retrieved 28 November 2014.