شیدسنجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Photopic (daytime-adapted, black curve) and scotopic [۱] (darkness-adapted, green curve) luminosity functions. The photopic includes the CIE 1931 standard [۲] (solid), the Judd-Vos 1978 modified data [۳] (dashed), and the Sharpe, Stockman, Jagla & Jägle 2005 data [۴] (dotted). The horizontal axis is wavelength in nm.

شیدسنجی دانش اندازه‌گیری نور از منظر میزان روشنایی دریافتی چشم انسان است.[۱] شیدسنجی با پرتوسنجی که دانش اندازه‌گیری انرژی تابشی (شامل نور) از منظر توان مطلق است. در شیدسنجی مدرن، توان تابشی در هر طول موجی با یک تابع درخشندگی وزن دهی می‌شود که حساسیت روشنایی انسان را مدل می‌کند.

چشم و شیدسنجی[ویرایش]

چشم انسان به همه طول موج‌های نور دیدنی به یک اندازه حساس نیست. شیدسنجی می‌کوشد با توزین توان اندازه‌گیری شده در هر طول موج با فاکتوری که میزان حساسیت چشم انسان در طول موج را باز می‌نماید، این حساسیت را محاسبه کند. مدل استاندارد پاسخ چشم به نور به عنوان تابعی از طول موج با یک تابع درخشندگی مشخص می‌شود. پاسخ چشم در شرایط نورانی با شرایط تاریکی متفاوت است. شیدسنجی بر اساس پاسخ چشم در شرایط نورانی مبتنی است و در نتیجه اندازه‌گیری‌های شیدسنجیک ممکن است در شرایطی مانند مهتاب یا اخترتاب که رنگ‌ها قابل تشخیص نیستند، دقیق نباشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

تابش‌سنجی

پانویس[ویرایش]

  1. Michael Bass (ed.), Handbook of Optics Volume II - Devices, Measurements and Properties, 2nd Ed., McGraw-Hill 1995, ISBN: 978-0-07-047974-6 pages 24-40 through 24-47