شیخ جمال‌الدین ساوجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیخ جمال‌الدین ساوجی
سید جمال‌الدین محمد بن یونس ساوجی (ساوی)
زادروز اواخر قرن ششم یا اوایل قرن هفتم هجری قمری
ساوه، ایران
درگذشت حدود ۶۳۰ هجری قمری
دمیاط، مصر
ملیت ایرانی
پیشه عارف
شناخته‌شده برای مؤسس فرقه قلندریان
دین اسلام
مکتب صوفیه


شیخ جمال‌الدین ساوجی عارف و مؤسس قلندریان اهل شهر ساوه بوده است.

قلندریان فرقه‌ای از صوفیه است که گفته می‌شود شیخ جمال‌الدین ساوجی به دلیل تراشیدن ریش و ابروهایش شناخته می‌شده است و گروهی نیز مانند او رفتار می‌کرده‌اند.

وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی، به دمشق سفر کرده و احتمالاً بین ۶۰۷ تا ۶۲۲ قمری در آنجا به تحصیل علوم شرعی پرداخته و سپس به شهر دمیاط مصر رفته است.

ابن بطوطه در سفرنامه خود دربارهٔ شیخ جمال‌الدین این‌گونه یاد کرده‌است:

شهر کنونی دمیاط جدیدالاحداث است و شهر قدیمی را فرنگی‌ها در زمان الملک الصالح ویران کردندند و خانقاه شیخ جمال‌الدین ساوه‌ای پیشوای گروه معروف قلندریان را که ریش و ابروان خود را می‌تراشیدند، در آن واقع است.

جمال‌الدین در حدود ۶۳۰ قمری در دمیاط مصر درگذشت.

منابع[ویرایش]

  • «جمال‌الدین ساوجی». بنیاد دائرةالمعارف اسلامی. بازبینی‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲. 
  • نعمتی، احمد. ساوه شهر باستانی. انشارات اعلاء، ۱۳۸۳. ۵۵–۵۷. شابک ‎۵–۰-۹۵۴۲۲–۹-۶۴. 
  • سفرنامه ابن بطوطه. ج. اول. ترجمهٔ محمدعلی موحدی. ۲۵.