شیتوریو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
LogoShitoryu.svg

شیتوریو یکی از مهم‌ترین سبک‌های کاراته است، که توسط کنوا مابونی (۱۹۵۲–۱۸۸۹) بنیان‌گذاری شد. شیتوریو متشکل از دو سیستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌باشد. «شیتو» از نام‌های دو استاد بزرگ اوکیناوایی گرفته شده‌است. بدین صورت که «شی» از نام کانریو هیگااونا (شیااونا) استاد مسلم سیستم ناهاته و کلمه «تو» از نام آنکو ایتوسو بنیان‌گذار و استاد مسلم سیستم شوری ته. در این مکتب توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود. نشان (آرم) شی تو ریو برگرفته از نشان خانوادگی مابونی است. کمربندهای شیتوریو تشکیل شده‌است از: سفید - زرد - نارنجی - آبی - سبز - بنفش - قهوه ای - مشکی دان یک الی ده.

منابع[ویرایش]

  • علی حق‌شناس، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴.