شکست هیدرولیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شکستگی‌های هیدرولیکی
HydroFrac2.svg
Schematic depiction of hydraulic fracturing for shale gas.
بخش صنعتیمعدن
نوع فناوری یا زیر-فراوریFluid pressure

شکست هیدرولیکی (به انگلیسی: Hydraulic fracturing) یا فرکینگ،[۱] یک تکنیک تحریک چاه است که در آن صخره به وسیلهٔ مایع فشرده‌شده شکسته می‌شود. این فرایند شامل تزریق پرفشار سیال فرکیینگ (عموماً آب، حاوی ماسه و دیگر مواد سخت‌کننده) به حفرهٔ حفاری به منظور ایجاد ترک‌هایی در آرایش صخره‌ها است که از طریق آن گاز طبیعی، نفت خام و آب‌نمک آزادانه‌تر جریان یابند. وقتی فشار هیدرولیک از چاه برداشته شود، دانه‌های کوچک‌های پراپنت‌های شکست هیدرولیکی (یا ماسه یا آلومینیوم اکسید) شکستگی‌ها را باز نگه می‌دارند.

مراحل شکست هیدرولیکی[ویرایش]

شکست هیدرولیکی ۴ مرحله دارد.

عملیات مشبک‌کاری[ویرایش]

در این مرحله در داخل چاه، انفجارهای کنترل شده‌ای صورت می‌گیرد. این انفجارها باعث می‌شوند در بدنه چاه ترک‌های کوچکی به وجود بیاید[۲]. این انفجارها به وسیله ابزاری صورت می‌گیرد که به آن تنفنگ مشبک‌کننده می‌گویند.

پمپاژ سیال به درون چاه و ایجاد شکاف اولیه[ویرایش]

ادامه پمپاژ سیال و شروع پمپاژ پروپانت[ویرایش]

توقف پمپاژ و خارج نمودن سیال شکافت از درون چاه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «فرکینگ؛ سودمند یا مشکل آفرین؟». عصر ایران. ۲۰۱۳-۰۴-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۹-۳۰.
  2. «پایان نامه شکست هیدرولیکی دانشگاه صنعتی شریف؛ بررسی میزان تاثیر پارامترهای ژئومکانیکی بر شکافت هیدرولیکی در مخازن نفتی با مدلسازی عددی». کتابخانه دانشگاه صنعتی شریف. ۲۰۱۸-۰۱-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۰۳.