شکر قهوه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بلورهای شکر سرخ.

شکر قهوه‌ای (همان شکر سرخ نیست و فرق دارد) یا شکر سرخ قند نیشکر است که به‌طور مشخص سرخ یا قهوه‌ای‌رنگ است. علت رنگ سرخ وجود شیرهٔ قند (ملاس) است. هنگام پالایش قند نیشکر دو محصول به‌دست می‌آید؛ قند (سکروز) و شیرهٔ قند که به صورت تیره، معتدل و کم رنگ می‌آید. شکر نیمه پالایش شده که هنوز اثر شیرهٔ قند دارد همان شکر سرخ است.

امروزه کارخانه‌ها شکر سرخ را با اضافهٔ شیرهٔ قند به شکر کاملاً پالایش‌شده تهیه می‌کنند. بدین‌وسیله می‌توان تناسب شکر و ملاس و هم‌چنین اندازهٔ بلورهای شکر را به ‌صورت راحت‌تری کنترل کرد.

شکر زرد[ویرایش]

شکر زرد محصول نهایی کارخانجات کشت و صنعت قبل از تصفیه است. شکر زرد را کارخانه ها با عمل تصفیه کردن به رنگ سفید تبدیل می کنند. وقتی شکر زرد تصفیه می شود، ملاس موجود در آن جدا می شود که با این کار تمامی مواد معدنی طبیعی موجود در آن جدا می شود. کارخانه های تولیدکننده شکر سفید برای جبران کمبود مواد معدنی از دست رفته، از مواد معدنی مصنوعی و شیمیایی در ترکیبات شکر استفاده می کنند. از این رو، شکر سفید برای بدن مضر بوده و عامل ایجاد بسیاری از بیماری ها و سرطان است. شکر زرد یا قهوه ای جایگزینی مناسب برای شکر سفید است و برای بدن مفید است.

از شکر قهوه ای در طب سنتی نیز استفاده می شود.

منابع[ویرایش]

  1. New Scientist. I'm Sweet Enough ۲۱ January ۲۰۰۶. Accessed December ۳۰ ۲۰۰۸.
  2. Wikipedia contributors. Brown sugar. Wikipedia، The Free Encyclopedia. December ۱۴، ۲۰۰۸. Accessed December ۳۰، ۲۰۰۸.