شکره‌نامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شکره‌نامه ماهانی، شکره، شکر، شکرنامه یا اشکره‌نامه یک کتاب بازنامه به زبان طبری اثر وشمگیر، دومین پادشاه دودمان زیاریان است.[۱] آن‌گونه که عمر خیام در کتاب نوروزنامه نوشته، شکر دربارهٔ تربیت و شکار باز نوشته شده‌بود. امروزه نسخه‌ای از این کتاب باقی نمانده‌است. دربارهٔ این کتاب گفته‌اند: با این که وشمگیر در دوران حکومتش - به موجب جنگ‌های فراوان - وقت فراغت زیادی نداشت، ولی هر زمانی که فارغ از امور مملکتی می‌شد، به شکار می‌پرداخت و در تربیت باز توانایی زیادی داشت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. بازنامه‌ها، دانشنامه جهان اسلام.
  2. نوری، ۴۰۲.