شمس‌الدین مفیدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شمس‌الدین مفیدی (۱۳۰۰–۱۰ آبان ۱۳۹۳) پزشک و استاد دانشگاه ایرانی بود.

مفیدی در سال ۱۳۰۰ در رشت متولد شد. پدرش آقاعلی از روحانیون سرشناس گیلان و پدربزرگ مادریش دکتر ابوتراب از جراحان بنام تهران بود. او در سال ۱۳۲۴ از دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تهران با تخصص انگل شناسی فارغ‌التحصیل شد و در همان‌جا شروع به تدریس کرد. او در سال ۱۳۴۵ به ریاست دانشکده بهداشت دانشگاه تهران، در سال ۱۳۴۹ به معاونت تحقیقاتی دانشگاه تهران و در ۱۳۵۳ به قائم مقامی دبیرکل شورای دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی ایران رسید. سپس یک سال ریاست دانشگاه مازندران را بر عهده داشت تا این که در آبان ۱۳۵۷ به عنوان وزیر علوم و آموزش عالی در کابینه ارتشبد ازهاری منصوب شد. پس از کشته شدن کامران نجات اللهی در ۸ دی ۱۳۵۷، مفیدی در هیئت دولت به این مسئله اعتراض کرد. در اوایل دی ۱۳۵۷ او از این منصب استعفا داد و به پژوهش در دانشگاه تهران پرداخت. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، آلمانی و عربی تسلط داشت.

منابع[ویرایش]