شماره تلفن فوریتی بحران
| خودکشی |
|---|
 |
تلفن فوریتی بحران یا خط بحران (به انگلیسی: Crisis hotline) شماره تلفنی است که افراد قادرند برای دریافت خدمات مشاورهٔ تلفنیِ رایگان و فوری از اشخاص متخصص و گاهی داوطلب برای امور فوریتی همچون خودکشی، مورد تجاوز واقعشدن، قربانی قلدری شدن، مشاهدهٔ مواردی همچون کودک فراری، قاچاق انسان و... در هفت روز هفته و ۲۴ ساعت شبانهروز با آنها تماس بگیرند. این تلفنها در آمریکا از اواخر دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و نخست برای کمک به اشخاصی که اقدام به خودکشی میکردند، شروع به کار نمودند. با وجود رایج بودن آنها تأثیرگذار بودنشان روی کاهش خودکشی مشخص نیست.[۱][۲]
منابع
[ویرایش]- ↑ Sakinofsky I (June 2007). "The current evidence base for the clinical care of suicidal patients: strengths and weaknesses". Canadian Journal of Psychiatry. 52 (6 Suppl 1): 7S–20S. PMID 17824349.
Other suicide prevention strategies that have been considered are crisis centres and hotlines, method control, and media education... There is minimal research on these strategies. Even though crisis centres and hotlines are used by suicidal youth, information about their impact on suicidal behaviour is lacking.
- ↑ Zalsman G, Hawton K, Wasserman D, van Heeringen K, Arensman E, Sarchiapone M, et al. (July 2016). "Suicide prevention strategies revisited: 10-year systematic review". The Lancet. Psychiatry. 3 (7): 646–59. doi:10.1016/S2215-0366(16)30030-X. hdl:1854/LU-8509936. PMID 27289303.
Other approaches that need further investigation include gatekeeper training, education of physicians, and internet and helpline support.
| بحران | | |
|---|---|---|
| جوانب اجتماعی | ||
| گونهها | ||
| همهگیرشناسی | ||
| تاریخچه | ||
| جستارهای وابسته | ||
| برپایهٔ خردهفرهنگ | ||
| برپایهٔ کشور | ||
