شریطه و دعا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شریطه و دعا، دعایی است که شاعر به منظور جاودانگی ممدوح خود در انتهای قصیده، به صورت جملات شرطی بیان می‌کند. به عبارتی دیگر شاعر دعای خود را به شرط بر آورده شدن خواسته‌هایش بیان می‌دارد.

منابع[ویرایش]

  • کتاب درسی آرایه‌های ادبی، متوسطه - نظری، علوم انسانی، سال سوم،آخرین تاریخ بروز رسانی: ۱۳۹۰