شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
نوع نفت و گاز
بنا نهاده ۱۳۷۸
دفتر مرکزی ایران گچساران، ایران
محدودهٔ فعالیت کهگیلویه و بویراحمد
استان خوزستان
استان بوشهر
استان فارس
مدیر عامل امین محمدی
محصولات نفت خام
گاز طبیعی
درآمد افزایش ۲٫۷۵۰ میلیارد ریال (۱۳۹۰)[۱]
مالک شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب
کارکنان ۳٫۲۲۷ نفر (۱۳۹۳)[۲]
وب‌گاه www.gsogpc.nisoc.ir

شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران شرکت نفت و گاز ایرانی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، در زمینه استخراج، پالایش و انتقال نفت خام، گاز طبیعی و میعانات گازی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت بطور متوسط معادل ۷۸۰ هزار بشکه در روز می‌باشد،[۳] همچنین روزانه بطور میانگین ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌نماید. میزان ذخیره درجای نفت خام میادین تحت مدیریت شرکت نفت و گاز گچساران، معادل ۱۹ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.

دفتر مرکزی این شرکت در شهر گچساران، کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد،[۴] ولی تاسیسات شرکت نفت و گاز گچساران، در چهار استان خوزستان، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و فارس مستقر می‌باشند.

این شرکت استخراج از ۱۸ میدان نفتی را بر عهده دارد، که بیشترین میزان تولید را بترتیب میدان نفتی گچساران، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه، میدان نفتی رگ‌سفید، میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی و میدان نفتی پازنان دارا می‌باشند. شرکت نفت و گاز گچساران مالک شبکه گسترده‌ای از ۶٫۲۴۷ کیلومتر خط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی، ۳ کارخانه نمک‌زدایی، ۱۱ ایستگاه تقویت فشار، ۱۰ واحد بهره‌برداری و ۵ پالایشگاه گاز می‌باشد.

تاریخچه[ویرایش]

منطقه نفتخیز گچساران نخستین بار در فاصله سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۳ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس و کارشناسان بریتانیایی، مورد مطالعه اکتشافی قرار گرفت. در سال ۱۳۱۰ عملیات حفاری برای چندمین بار در این منطقه از سر گرفته شد و در نهایت پس از حفر چندین چاه اکتشافی در سازند آسماری، تولید نفت از میدان نفتی گچساران، از سال ۱۳۱۸ با چاه شماره ۱۳ آغاز شد. میدان نفتی گچساران در فاصله ۲۲۰ کیلومتری جنوب‌شرقی اهواز قرار دارد و دارای ابعادی به طول ۷۰ کیلومتر و عرض ۱۵ کیلومتر است. عمده تولید نفت از سازند آسماری این میدان صورت می‌گیرد. اولین چاه در سازند بنگستان که به تولید درآمد، چاه شماره ۳۶ بود و بهره‌برداری از آن از سال ۱۳۴۰ آغاز شد. تاریخچه تولید از مخزن نشان می‌دهد، که بجز یک دوره کوتاه بین سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲، استخراج نفت از مخزن گچساران همواره ادامه داشته و در طول تمامی ادوار زمانی، میزان تولید نیز اغلب سیر صعودی خود را حفظ کرده است، بطوریکه در سال ۱۳۵۳ به حداکثر میزان خود یعنی بالغ بر ۹۴۰ هزار بشکه در روز رسید.[۵]

شرکت خاص خدمات نفت ایران (به انگلیسی: Oil Service Company of Iran) به‌اختصار: اوسکو (به انگلیسی: OSCO) در سال ۱۳۵۳ تاسیس شد.[۶] این شرکت فعالیت خود را به‌عنوان پیمانکار طرف قرارداد شرکت ملی نفت ایران، با مرکزیت مسجدسلیمان آغاز نمود. شرکت اُسکو در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان‌ها، برنامه‌ریزی و اجرای عملیات حفاری، نصب و راه‌اندازی تأسیسات، احداث خطوط لوله، تهیه طرح پیشنهادی برنامه‌های توسعه میادین و ازدیاد برداشت، همچنین برآورد بودجه‌های ارزی و ریالی فعالیت می‌کرد. پس از راه‌اندازی شرکت اُسکو، عملیات تولید از میادین نفت و گاز مستقر در منطقه گچساران، همچون سایر مناطق نفتخیز کشور، به این شرکت واگذار شد.

پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و خروج بخش اعظم کارشناسان خارجی و شرکت‌های بین‌المللی صنعتی از کشور، سپس تغییر ساختار سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی، شرکت اٌسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی، با هم ادغام شدند و شرکت مدیریت مناطق نفتخیز را تشکیل دادند. دفتر مرکزی این شرکت نیز به شهر اهواز منتقل گردید. این شرکت به‌عنوان متصدی کلیه عملیات مربوط به بخش بالادستی و پایین‌دستی صنایع نفت و گاز سراسر کشور، منهای میادین دریایی مستقر در خلیج فارس که مدیریت آنها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران بود، را در بر می‌گرفت، که در پی آن، مدیریت تولید از مخازن کنونی شرکت نفت و گاز گچساران نیز به شرکت مدیریت مناطق نفتخیز محول شد. پس از پایان جنگ ایران و عراق، شرکت مدیریت مناطق نفتخیز، به شرکت مدیریت تولید مناطق خشکی تغییر نام داد.

در سال ۱۳۷۷ نام مدیریت تولید مناطق خشکی به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تغییر پیدا کرد و برنامه‌ریزی بمنظور تغییر ساختار این شرکت با هدف کوچک سازی و تفکیک نمودن حوزه عملیاتی آن آغاز شد. سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های وزارت نفت ایران، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت‌ها، ساختار سازمانی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، مورد بازنگری قرار گرفت و به دو شاخه اصلی شامل ستاد مرکزی و شرکت‌های تابعه تفکیک گردید. سپس ۵ شرکت بهره‌برداری از دارایی‌های بخش تولید نفت و گاز شرکت مناطق نفتخیز جنوب تأسیس شدند. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران به‌عنوان یکی از پنج شرکت بهره‌بردار تابع شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، فعالیت عملیاتی خود را از سال ۱۳۷۹ آغاز نمود.

شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب بطور متوسط ۸۳٪ درصد از نفت خام کشور را تولید می‌کند و بعنوان بزرگترین شرکت نفتی ایران شناخته می‌شود. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران هم‌اکنون با تولید روزانه ۷۸۰ هزار بشکه نفت خام، پس از شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون، دومین تولیدکننده نفت زیرمجموعه مناطق نفتخیز جنوب بشمار می‌آید.[۷]

تاسیسات[ویرایش]

شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران مسئولیت تولید از ۱۸ میدان نفتی را با استفاده از تجهیزات و تأسیسات زیر برعهده دارد.

میادین نفتی[ویرایش]

شرکت نفت و گاز گچساران دارای ۱۸ میدان نفتی است، که ۱۳ میدان آن، در مدار تولید می‌باشند. بطور متوسط عمده تولید نفت خام این شرکت به‌ترتیب از مخازن میدان نفتی گچساران با ۴۷۸ هزار بشکه در روز، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه با ۱۰۸ هزار بشکه در روز و میدان نفتی رگ‌سفید با ۶۶ هزار بشکه در روز، استخراج می‌شود. مخازن میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی چلینگر، میدان نفتی پازنان، میدان نفتی سیاهمکان، میدان نفتی گرنگان، میدان نفتی سولابدر، میدان نفتی رودک و میدان نفتی خویز نیز به ترتیب چهارمین تا سیزدهمین مخزن در مدار شرکت نفت و گاز گچساران، بر پایه میزان تولید محسوب می‌شوند. علاوه بر این مخازن، میدان نفتی کیلورکریم، میدان نفتی زاغه، میدان نفتی چهاربیشه، میدان نفتی منصورآباد و میدان نفتی کوه‌کاکی، جمعاً با ظرفیت تولید ۱۸ هزار بشکه در روز، بعنوان مخازن برنامه‌شده این شرکت تلقی می‌شوند.

در مجموع ۱۸ میدان تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران عبارتند از:

میدان نفتی گچساران[ویرایش]

میدان نفتی گچساران یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی ایران است، که در محدوده شهرستان گچساران، در استان کهگیلویه و بویراحمد و در فاصله ۲۲۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز، قرار دارد. این میدان، طاقدیسی به طول حدود ۷۰ کیلومتر و عرض متغیر از ۶ تا ۱۵ کیلومتر است، که در سال ۱۹۲۸ کشف شد و سال ۱۳۱۸ بهره‌برداری از آن آغاز گردید.[۹]

میدان نفتی گچساران از میادین تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت در آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران انجام می‌شود.[۱۰] این میدان با ذخیره درجای ۶۶٫۷ میلیارد بشکه و ذخیره نهایی ۲۳٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان نفتی ایران بشمار می‌آید و هم‌اکنون بطور متوسط روزانه ۴۸۰ هزار بشکه نفت خام از مخازن آسماری و بنگستان میدان گچساران تولید می‌شود.[۱۱]

میدان نفتی نرگسی[ویرایش]

میدان نفتی نرگسی از میدان‌های نفتی ایران است، که در دشتستان، استان بوشهر[۱۲] و در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال برازجان قرار دارد. میدان نرگسی از میادین تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب می‌باشد، که شرکت نفت و گاز گچساران عملیات تولید آن را برعهده دارد. این میدان در سال ۱۳۵۱ کشف شد،[۱۳] ولی استخراج نفت بطور عملی، از سال ۱۳۷۶ آغاز گردید.[۱۴] نفت خام این میدان از نظر کیفیت، در دسته سبک و شیرین طبقه‌بندی می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام این میدان بطور میانگین، معادل ۱۵ هزار بشکه در روز می‌باشد.[۱۵]

میدان نفتی گلخاری[ویرایش]

میدان نفتی گلخاری، از میدان‌های نفتی ایران واقع در استان بوشهر است، که در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال‌شرقی بندر گناوه، در ۷۰ کیلومتری شمال‌غربی بندر بوشهر و در حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران مستقر می‌باشد. میدان نفتی گلخاری دارای ابعادی به طول ۴۲ کیلومتر و عرض متوسط ۶ کیلومتر است، که در حوضه زاگرس و زیر زون فارس ساحلی قرار دارد و میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی کیلورکریم و میدان نفتی بینک آن را احاطه کرده‌اند. وجود منابع نفت خام، در سازند آسماری و سازند جهرم میدان گلخاری، نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با حفاری چاه اکتشافی شماره۱ گلخاری، به اثبات رسید. چاه شماره۲ گلخاری نیز، با هدف اکتشاف و توصیف مخازن آسماری و خامی این میدان، حفاری شد و چاه شماره۳ به‌عنوان نخستین چاه تولیدی میدان نفتی گلخاری، در سال ۱۳۵۷ به بهره‌برداری رسید.[۱۶]

سازندهای آسماری و جهرم این میدان، به‌دلیل ارتباط فشاری مناسب، به‌عنوان یک مخزن نفتی جداگانه محسوب می‌شوند. نفت خام میدان گلخاری از جمله نفت‌های نمکی محسوب می‌شود، که با هدف بالا بردن کیفیت، نفت استخراج شده از این میدان، به منظور جداسازی نمک، (نمک‌زدایی) از طریق ۷ کیلومتر خط لوله انتقال ۶ اینچ، به واحد تفکیک‌گر شماره۳ گلخاری، منتقل می‌شود.[۱۷]

میدان نفتی بینک[ویرایش]

میدان نفتی بینک، از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان بوشهر و در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال بندر گناوه، در ساحل خلیج فارس مستقر می‌باشد. این میدان، از شمال با میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه و میدان نفتی سیاهمکان و از جنوب با میدان نفتی خارک، در دریا هم‌جوار است.

حجم نفت درجای میدان بینک بر اساس محاسبات انجام شده توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب معادل ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه متعارفی پیش‌بینی شده است. این میدان در سال ۱۳۲۸ کشف شد و نخستین بار، در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید. توسعه میدان بینک نخستین بار در سال ۱۳۸۱ انجام شد و تولید نفت این میدان به ۲۶ هزار بشکه در روز رسید. نفت خام میدان گلخاری از جمله نفت‌های نمکی محسوب می‌شود، که با هدف بالا بردن کیفیت، نفت استخراج شده از این میدان، پس از فرآورش در کارخانه نمک‌زدایی بینک، به واحد بهره‌برداری ارسال شده و بمنظور انتقال به تلمبه‌خانه گوره، برای صادرات در مخزن، ذخیره می‌شود. در حال حاضر (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام میدان نفتی بینک بطور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که کلیه عملیات استخراج از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و از طریق ۱۸ حلقه چاه انجام می‌گیرد.

میدان نفتی رگ سفید[ویرایش]

میدان نفتی رگ‌سفید در جنوب‌غربی ایران و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری جنوب‌شرقی اهواز و در نزدیکی بندر دیلم واقع شده است. این میدان در سال ۱۳۴۳ کشف شد و هم‌اکنون پس از میدان نفتی پازنان، دارای بزرگترین حجم کلاهک گازی در میان میادین نفتی ایران است. میزان نفت درجای این میدان ۱۶٫۵ میلیارد بشکه تخمین زده شده‌است، که ۳٫۴۴ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت است. ابعاد میدان در حدود ۵۵ در ۷ کیلومتر می‌باشد و تعداد چاه‌های حفاری شده این میدان تا سال ۱۳۸۱ به ۱۰۵ حلقه رسیده‌بود. حجم درجای نفت و گاز سازندهای آسماری و بنگستان این میدان براساس آخرین مطالعات مخزن بترتیب معادل ۶٫۱۴ میلیارد بشکه و ۸٫۱۷ تریلیون فوت مکعب گزارش شده‌است. میزان تولید نفت و گاز تجمعی از این میدان از ابتدای بهره‌برداری تا پایان سال ۱۳۷۹ که در حدود ۴۰ سال می‌باشد، بترتیب معادل ۱٫۵۲۱ میلیون بشکه و ۹۷۰ میلیارد فوت مکعب بوده‌است.

میدان نفتی بی‌بی حکیمه[ویرایش]

میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان کهگیلویه و بویراحمد و در بخش مرکزی شهرستان گچساران قرار دارد. این میدان با طول ۷۰ کیلومتر و عرض ۵ کیلومتر، در جنوب فرو افتادگی دزفول در ناحیه جنوب‌غربی ایران، در فاصله ۲۱۰ کیلومتری جنوب‌شرقی اهواز و در جنوب میدان نفتی گچساران مستقر می‌باشد.[۱۸]

میدان بی‌بی‌حکیمه نخستین بار در سال ۱۳۴۱ کشف شد و در همان سال نیز به بهره‌برداری رسید. ظرفیت تولید نفت خام آن در حال حاضر بطور متوسط روزانه ۱۲۰ هزار بشکه است. این میدان دارای مخازن آسماری، بنگستان و خامی است که مخزن خامی آن از سازندهای فهلیان، گدوان و داریان تشکیل شده است. میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه از میادین تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران است.

تولید[ویرایش]

نفت خام[ویرایش]

براساس برنامه ارائه شده از سوی مدیریت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، ظرفیت تولید نفت خام شرکت نفت و گاز گچساران بطور میانگین معادل ۷۸۰ هزار بشکه در روز در سال ۱۳۹۴ اعلام گردید، که با رعایت تولید صیانتی از مخازن، میانگین تولید واقعی این شرکت طی نیمه اول سال ۱۳۸۵ در حدود ۷۵۴٫۵ هزار بشکه در روز بوده است. اختلاف اندک میان میزان برنامه شده و تولید واقعی نفت عمدتاً مربوط به مشکلات فنی چاه‌ها، انجام آزمایش‌ها، تعمیرات اساسی و عوامل مختلف دیگر نظیر عملیات اسیدکاری، قطع برق، عدم نیاز به نفت و انجام اصلاحیه‌ها و کارهای تعمیراتی بوده است.

گاز طبیعی[ویرایش]

بر اساس مطالعات انجام شده بیشترین بازیافت از میدان نفتی گچساران و میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه زمانی میسر خواهد بود، که تزریق گاز در این مخازن انجام پذیرد و در این راستا از سال ۱۳۵۶ تاکنون، گاز تولیدی از میدان نفتی پازنان، پس از فرآورش در کارخانه گاز-۹۰۰ از طریق خط لوله ۲۶ اینچ انتقال گاز در میدان گچساران تزریق می‌گردد، که طی نیمه اول سال ۱۳۸۵ روزانه معادل ۱٫۲۹۷ میلیون فوت مکعب گاز همراه نفت مخزن گچساران جمع‌آوری شده که پس از فرآورش در ۴ ایستگاه تقویت فشار، سپس مایع‌گیری و شیرین‌سازی در پالایشگاه گاز و گازمایع-۱۲۰۰، معادل ۵٫۱۳۷ میلیون فوت مکعب از آن به اضافه ۲٫۷۰۰ میلیون فوت مکعب گاز گنبدی میدان نفتی پازنان در ۱۷ حلقه چاه تزریق شده است.

در میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه از آبان ۱۳۷۴ با هدف ازدیاد برداشت نفت، عملیات تزریق گاز به مخزن آن، آغاز شد، که تا نیمه اول سال ۱۳۸۵ بطور میانگین روزانه ۳۱٫۱۷۸ میلیون فوت مکعب گاز همراه نفت میدان نفتی رگ‌سفید و میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه جمع‌آوری شده و پس از پالایش در ایستگاه رگ سفید-۱ متعلق به شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری، سپس مایع‌گیری و شیرین‌سازی در پالایشگاه گاز و گازمایع-۱۳۰۰ و تقویت فشار در ایستگاه سیاهمکان، بطور متوسط معادل ۶۷٫۵۶ میلیون فوت مکعب از آن، بهمراه ۸۳٫۷۰ میلیون فوت مکعب در روز گاز گنبدی میدان پازنان، در ۴ حلقه چاه میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه تزریق شده است.

ذخایر عظیم گازی در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران نیز از موقعیت ممتازی برخوردار است. در نیمه اول سال ۱۳۸۵ بیش از ۸۸ میلیارد فوت مکعب گاز همراه و ۱۶۶ میلیارد فوت مکعب گاز گنبدی پازنان-۲، تولید و پس از جمع‌آوری و فرآورش در ۲۲ حلقه چاه مخازن گچساران و بی‌بی‌حکیمه تزریق شده است.

گاز مایع[ویرایش]

علاوه بر تولید نفت و گاز، گازمایع و نفتا نیز از دیگر تولیدات شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران است که در مجتمع‌های پالایشگاهی گازوگازمایع-۱۲۰۰ گچساران و ۱۳۰۰ بی‌بی‌حکیمه، همچنین مجتمع گازوگازمایع-۹۰۰ پازنان۲ تولید می‌شود. نفتا به مایعات سنگین گازی اطلاق می‌شود که پس از فرآورش گاز و مایعات گازی در مجتمع گاز و گازمایع-۹۰۰ بدست می‌آید. این محصول بعنوان خوراک مجتمع پتروشیمی بوعلی سینا استفاده می‌شود و در نتیجه ارزش افزوده بسیار بیشتری را ایجاد می‌نماید.

گازمایع یا ال‌ان‌جی نیز پس از شیرین‌سازی گازهای ترش دریافتی از واحدهای تقویت فشار و تزریق گاز، در مجتمع‌های پالایشگاه ۱۲۰۰ و ۱۳۰۰ طی فرآیندهای خاص آب‌زدایی، ایجاد سرمایش با استفاده از سیکل تبرید پروپان و نهایتاً پایین آوردن درجه حرارت سیال تا ۳۰- درجه سانتی گراد تولید و جهت تأمین بخشی از خوراک مجتمع پتروشیمی بندرامام ارسال می‌گردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «گردش ۱۶۲۰ میلیارد ریالی حساب‌های بانکی شرکت نفت گچساران». استانداری کهگیلویه و بویراحمد. 
  2. «نیروی انسانی شرکت نفت و گاز گچساران». وب‌گاه رسمی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب. 
  3. «آشنایی با شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران». پایگاه اطلاع‌رسانی شرکت ملی نفت ایران. 
  4. «شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران». استانداری کهگیلویه و بویراحمد. 
  5. «همکاری ایران-اتریش در یک میدان نفتی». روزنامه دنیای اقتصاد، ۱۳۹۴/۰۶/۲۰. 
  6. «Our history». National Iranian South Oil Company. 
  7. «فعالیت کارخانه نمک‌زدایی بینک با ظرفیت 55 هزار بشکه در روز». خبرگزاری مهر، ۸ تیر ۱۳۹۱. 
  8. «شرکت نفت و گاز گچساران در مناطق نفت خیز جنوب». وزارت نفت ایران. 
  9. «تزریق ۹٫۸ میلیارد فوت مکعب گاز به میدان گچساران در ۳۳ سال». شرکت ملی نفت ایران. 
  10. «١٠٠درصد برنامه‌های تولیدی نفت و گاز گچساران محقق شد». خبرگزاری مهر، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  11. «فعالیت اتریشی‌ها برای ازدیاد برداشت از میدان نفتی گچساران». شانا، ۱۸ شهریور ۱۳۹۴. 
  12. http://www.shana.ir/fa/newsagency/200968
  13. «راه‌اندازی بزرگترین ایستگاه جمع‌آوری و تزریق گاز در بوشهر». روزنامه کیهان. 
  14. آفتاب نیوز
  15. «تولید ۱۵ هزار بشکه در روز از میدان نفتی نرگسی». روزنامه دنیای اقتصاد، ۱۳۹۱/۹/۹. 
  16. «اجرای ٨ پروژه تخصصی زمین‌شناسی در میدان نفتی گلخاری». مشعل. 
  17. «انتقال نفت میدان گلخاری به تفکیک‌گر شماره٣ این میدان». شبکه اطلاع‌رسانی نفت و انرژی. 
  18. «آخرین جزئیات مهار چاه نفت بی‌بی حکیمه گچساران». خبرگزاری فارس، ۱۳۹۰/۸/۶. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]