شبکه انتقال نوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شبکه انتقال نوری

شبکهٔ انتقال نوری یا (OTN) شبکه‌ای مخابراتی متشکل از المان‌های شبکه‌ای (Network elements) است که با استفاده از فیبر نوری به یکدیگر متصل شده باشند و کلیهٔ اعمال شبکه بر روی داده‌های درون محمل‌های نوری اعمال شوند.

استاندارد[ویرایش]

ITU-T در توصیه‌نامه G.709 که آخرین ویرایش آن در دسامبر 2009 بود نرخ بیت‌های OTN را طبق جدول زیر استاندارد کرد:

سیگنال نرخ بیت تقریبی (Gb/s) کاربرد
OTU1 2.66 جهت انتقال سیگنال‌های STM-16 و یا OC-48
OTU2 10.70 جهت انتقال سیگنال‌های STM-64 و یا OC-192 و یا شبکه‌های WAN با سرعت 10G
OTU2e 11.09 جهت انتقال یک LAN با سرعت 10Gbps
OTU2f 11.32 جهت انتقال یک کانال فیبری 10G
OTU3 43.01 جهت انتقال سیگنال‌های STM-256 و یا OC-768 و یا اترنت با سرعت 40Gbps
OTU3e2 44.58 جهت انتقال تا 4 سیگنال OTU2e
OTU4 112 جهت انتقال سیگنال اترنت با سرعت 100Gbps

منابع[ویرایش]

  • ITU-G.۷۰۹، ETSI