شبانکاره (فارس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شبانکاره یا طوایف شبانکاره نام طایفه‌ای است از طوایف عشایر لر ساکن استان فارس. ییلاق آنها کوهستان میانه میمند و فیروزآباد و صیمکان و قشلاق آنها در جلکاء و صیمکان است. در فارس‌نامه (ابن بلخی) در خصوص نام این طایفه آمده است:[۱] «نصب شاهان شبانکاره به اردشیر بابکان می‌رسد و پیش از استیلای دولت اسلامی بر مملکت، اسلاف شبان‌کاره‌ها را اسپهبدان فارس می‌گفتند و گله و رمه های بزرگی داشتند.»

شبانکاره فارس در نزدیکی بخش میمند قرار دارد و به مانند سایر مناطق میمند به باغستان های گل محمدی، انگور عسکری و پرورش زنبور عسل شهرت دارد.[نیازمند منبع] طایفه های بزرگ در شبانکاره کنونی غضنفری و ساسانی می باشد.[نیازمند منبع]

اما مکان های دیگر اقوام شبانکاره در ایران و عراق کنونی که به بیست و هفت مکان اشاره شده است به شرح زیر است که مهمترین آن و سر منشا اقوام لر شبانکاره از شبانکاره فعلی واقع در استان بوشهر شهرستان دشتستان میباشد.[نیازمند منبع]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ابن بلخی (۱۳۴۳فارسنامه، به کوشش علی‌نقی بهروزی.، شیراز: اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص. ۲۳۴