شایستگی فرهنگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شایستگی فرهنگی یا شایستگی میان‌فرهنگی ساختاری نظری برای مهارت در زبان و تخصص منطقه‌ای است. شایستگی فرهنگی (درونی) توانایی برقراری ارتباط مؤثر و مناسب با مردمان فرهنگ‌های دیگر است:[۱]

  • مناسب. قوانین، هنجارها و انتظارات از رابطه ارزشمند به میزان قابل توجهی نقض نشده باشد.
  • مؤثر اهداف یا پاداش‌های ارزشمند (نسبت به هزینه‌ها و جایگزین‌ها) ایجاد شده باشد.

کسی که دارای شایستگی میان فرهنگی است، در تعامل با مردم از فرهنگ‌های خارجی، مفاهیم فرهنگی خاص از ادراک، تفکر، احساس و عمل را درک می‌کند. شایستگی بین‌فرهنگی گاهی اوقات نیز شایستگی میان‌فرهنگی (Cross-Cultural Competence,3C) نامیده می‌شود، اگر چه تمایل به استفاده از تماس بین فرهنگی و مقایسه بین فرهنگ‌ها از قبل وجود دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Messner, W., & Schäfer, N. (2012) The ICCA Facilitator's Manual. Intercultural Communication and Collaboration Appraisal. London: GloBus Research, p. 41 (also see: http://icca.globusresearch.com); Spitzberg, B. H. (2000). A Model of Intercultural Communication Competence. In L. A. Samovar, & R. E. Porter, Intercultural Communication - A Reader (pp. 375-87). Belmont: Wadsworth Publishing.