شاهزادهنشین بلانکنبورگ
کنتنشین بلانکنبورگ شاهزادهنشین بلانکنبورگ Grafschaft Blankenburg Fürstentum Blankenburg بلانکنبورگ | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۱۲۳–۱۸۱۵ | |||||||||
.svg) نشان ملی
| |||||||||
 کنتنشین بلانکنبورگ (آبی) در حدود سال ۱۴۰۰ میلادی | |||||||||
| وضعیت | کنتنشین | ||||||||
| پایتخت | بلانکنبورگ (هارز) | ||||||||
| زبان(های) رایج | گویش ایستفالی | ||||||||
| دوره تاریخی | دوران مدرن نخستین | ||||||||
• جدایی از دوکنشین زاکسن | ۱۱۲۳ | ||||||||
• عضویت در **حوزه زاکسن سفلی** | ۱۵۰۰ | ||||||||
• ارتقا به شاهزادهنشین | ۱۷۰۷ | ||||||||
• اتحاد با دوکنشین برانشوایگ | ۱۸۱۵ | ||||||||
| |||||||||
کنتنشین بلانکنبورگ (به آلمانی: Grafschaft Blankenburg) یک قلمرو تاریخی در حاشیه منطقه هارتس [۱] بود که در سال ۱۷۰۷ میلادی به مقام شاهزادهنشین ارتقا یافت. این ایالت که بخشی از امپراتوری مقدس روم محسوب میشد، پیوندهای سیاسی و خاندانی نزدیکی با انتخابگرنشین هانوفر و دوکنشین برانشوایگ داشت.
ساختار سیاسی و بیواسطگی امپراتوری
[ویرایش]بلانکنبورگ از حق بیواسطگی امپراتوری برخوردار بود و کنتهای آن به عنوان شاهزادگان امپراتوری در مجلس دارای کرسی بودند. این ایالت به عنوان یکی از اعضای حوزه زاکسن سفلی، نقش فعالی در هماهنگیهای دفاعی شمال آلمان ایفا میکرد. حاکمان بلانکنبورگ با تکیه بر استقلال اداری خود، موفق شدند قوانین محلی خاصی را در مجلس ایالتی تدوین کنند که تا پیش از ادغام کامل در برانشوایگ، هویت حقوقی مستقل این قلمرو را حفظ میکرد[۲].
موقعیت راهبردی و منازعات مذهبی
[ویرایش]این قلمرو به دلیل قرارگیری در نزدیکی منطقه هارتس و مسیرهای منتهی به البه، اهمیت استراتژیک فراوانی داشت. با گسترش پروتستانتیسم در قرن شانزدهم، بلانکنبورگ به یکی از پایگاههای آیین جدید در شمال تبدیل شد که منجر به تقابل با جبهه کاتولیک به رهبری بایرن گشت. در جریان جنگهای مذهبی، قلعه بلانکنبورگ بارها هدف حملات نیروهای لیگ کاتولیک آلمان قرار گرفت، اما پیوندهای نظامی با ایالتهای پروتستان همسایه مانع از سقوط همیشگی آن شد[۳].
نوسازی اداری و میراث خاندان ولف
[ویرایش]در اواخر سده هفدهم، بلانکنبورگ تحت نفوذ مستقیم شاخه ولفنبوتل از دودمان ولف قرار گرفت و دوران نوسازی اداری را آغاز کرد. ارتقای این قلمرو به شاهزادهنشین در سال ۱۷۰۷، جایگاه آن را در مجلس امپراتوری تثبیت کرد. استخراج معادن در این منطقه و تجارت از طریق مسیرهای وزر و البه، ثبات اقتصادی لازم برای توسعه فرهنگی شهر بلانکنبورگ را فراهم آورد، تا اینکه در نهایت در سال ۱۸۱۵ به طور کامل در ساختار دوکنشین برانشوایگ ادغام شد[۴].
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ (به آلمانی: Harz)
- ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press.
- ↑ Wilson, Peter (2016). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books.
- ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. Indiana University Press.
- تاریخ آلمان
- ایالات امپراتوری آلمان
- تاریخ آلمان بر پایه مکان
- امپراتوری مقدس روم
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
- سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
- جغرافیای آلمان
- فهرستهای شاهزادهها
- گردشگری در آلمان
- بنیانگذاریهای دهه ۱۱۲۰ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
- بنیانگذاریهای ۱۱۲۳ (میلادی) در اروپا
- انحلالهای ۱۸۱۵ (میلادی) در اروپا
- دوکنشینهای پیشین
- ایالتها و قلمروهای پیشین نیدرزاکسن
- ایالتها و قلمروهای پیشین زاکسن-آنهالت
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۸۱۵ (میلادی)