شاقول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شاقول آویزان شده در کنار دیوار

شاقول، جسم یا گلوله‌ای سنگی یا فلزی است که آن را به ریسمانی سبک می‌آویزند و بنّایان از فراز دیواری که در کار بنا کردند فروگذارند تا براستای آن ریسمان، کجی و برآمدگی دوش دیوار را دریابند. شاقول وسیله‌ای است که طنابش عمود بر زمین است[۱]. شاقول واژه‌ای پارسی بوده که به عربی نیز راه یافته‌است[۲].

گونه‌ها[ویرایش]

شاقول دارای انواع گوناگونیست:

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگ فارسی دهخدا
  2. فرهنگ پارسی پارسیمان